ΚΟΣΜΟΣ

Τώρα, κι αυτός δανείζεται από την ντουλάπα της

ΠΑΡΙΣΙ. «Οι γυναίκες δεν φορούν ανδρικά ρούχα, αλλά οι άνδρες φορούν γυναικεία ρούχα – και αυτή είναι η διαφορά», είπε ο Αλμπέρ Ελμπάζ, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του παρισινού οίκου Lanvin, στη διάρκεια του πρωινού στον χειμωνιάτικο κήπο στο ξενοδοχείο Crillon.  Πιστεύοντας ότι οι πελάτες, ανεξαρτήτως φύλου, έχουν φτάσει σε αντίστοιχα επίπεδα επαγγελματικής καταξίωσης και κοινωνικής απελευθέρωσης, πολλοί σχεδιαστές έχουν εκσυγχρονίσει τις ανδρικές συλλογές για να αντικατοπτρίσουν την δημιουργική έκφραση των γυναικείων κολεξιόν.

Ετσι κι αλλιώς, αναφέρει ο κ. Ελμπάζ, η κληρονομιά του «μετροσέξουαλ» από την τελευταία δεκαετία είναι ότι «οι άνδρες νιώθουν πιο ελεύθεροι να φορέσουν ένα κόκκινο σατέν παλτό ή ένα Τι-σερτ με τύπωμα από λουλούδια. Δεν είναι μόνο κάτι που θα κάνουν οι ομοφυλόφιλοι, αλλά και οι ετεροφυλόφιλοι είναι ανοιχτοί σ’ αυτό».

Ο κ. Ελμπάζ λέει ότι αρχίζει πάντα την ανδρική συλλογή ρωτώντας τον εαυτό του: «Πού τοποθετώ τους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες αυτή τη σεζόν;». Η σύμπραξη ανάμεσα στις συλλογές δεν έχει να κάνει με unisex κομμάτια, είπε, αλλά μια κοινή αισθητική της επωνυμίας κι αυτό που ο ίδιος αποκαλεί «παγκόσμιο συναίσθημα και επιθυμία».

Για το φθινόπωρο του 2010, είδε τον άνδρα Lanvin σαν ένα ρομαντικό άνθρωπο της πόλης με χρυσό λαμέ, μεταξωτά παλτό με ζώνη, πορτοφόλια – τσάντες από δέρμα σαύρας και κορδέλες για τα μαλλιά, όλα με κλασικές ραφές. Μια παρεμφερής αισθητική εμφανίστηκε στη γυναικεία πασαρέλα μια σεζόν πριν.

Είναι η στιγμή να σχεδιάσει φανταστικά ρούχα για τη δική του επωνυμία, που είναι πλούσια σε ιστορικές αναφορές για άνδρες και γυναίκες. «Νομίζω ότι και οι δύο μπορούν να εμπνεύσουν ο ένας τον άλλον», είπε ο Τζον Γκαλιάνο, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Ντιόρ.

Από τότε που εισήγαγε την ανδρική γραμμή Γκαλιάνο στην πασαρέλα, «εξαπλώθηκε κιόλας στη δική της δεύτερη σειρά», είπε ο σχεδιαστής. «Αυτό δείχνει πόσο γρήγορα εξελίσσεται η αγορά και πόσο αλλάζει. Η μόδα έχει εξελιχθεί σε μεγάλο βαθμό από τον καιρό που άρχισα να δουλεύω και νομίζω ότι τώρα οι άνδρες θέλουν να είναι γνώστες της μόδας, όσο και οι γυναίκες».

«Προσωπικά, μου αρέσει πάντα να βλέπω ανάμειξη στα δύο στυλ», είπε η Κέιτι Γκραντ, η αρχισυντάκτρια του περιοδικού Love. «Προσπαθώ πάντα να πηγαίνω στα ανδρικά σόου καθώς πιστεύω ότι είναι ένας καλός οιωνός για τις γυναικείες συλλογές μετά». Για παράδειγμα, πρόσθεσε, στο φθινοπωρινό ανδρικό σόου της Πράντα για το 2010, οι γυναίκες και οι άνδρες περπάτησαν στην πασαρέλα την ίδια στιγμή, φορώντας ταιριαστά σύνολα. «Η κ. Πράντα ανέκαθεν αναγνώριζε τη συνεργία ανάμεσα στις ανδρικές και τις γυναικείες σειρές και συχνά χρησιμοποιούσε το ανδρικό στυλ στις γυναικείες επιδείξεις», είπε η κ. Γκραντ. Αλλά αυτή ήταν η πρώτη φορά που άνδρες μπορούσαν να αποκαλύψουν ότι δανείζονται στοιχεία από τη γυναικεία κολεξιόν.

Αν και τα δύο φύλα μπορούν να φορούν σανδάλια σε στυλ μονομάχου στην πασαρέλα, στην πραγματικότητα, άνδρες και γυναίκες δεν φορούν τα ίδια παπούτσια. Για παράδειγμα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υπολογίζει ότι θα χρειαστεί να περάσουν 68 χρόνια για να υπάρχουν ίσοι αριθμοί ανδρών και γυναικών στις αίθουσες συσκέψεων. Αλλά οι σχεδιαστές μοιάζουν να κοιτούν μακριά από τα νούμερα, διεκδικώντας την ισότητα.

«Κάθε 25 χρόνια κυριαρχεί μια unisex τάση και έχει να κάνει πάντα με τις γυναίκες περισσότερο παρά με τους άνδρες», είπε ο κ. Ελμπάζ. «Στη δεκαετία του ’60, με την ελευθερία των γυναικών για μόρφωση και το χάπι, άνδρες και γυναίκες άρχισαν να έχουν το ίδιο κούρεμα και να φορούν τα ίδια ρούχα. Υστερα, το ’80, όταν οι γυναίκες άρχισαν να εργάζονται, άρχισαν να φορούν ανδρικά κοστούμια».

Στην πραγματικότητα, ο σχεδιαστής θα μπορούσε να ανατρέξει ακόμη πιο παλιά, στην επιλογή της Σανέλ να λανσάρει ανδρικά τουίντ τζάκετ για γυναίκες στη δεκαετία του ’30. Τώρα, ο Καρλ Λάγκερφελντ για τη Σανέλ ξανασχεδιάζει τέτοια κομμάτια για άνδρες και γυναίκες. Οπως είπε σε μήνυμά του μέσω email, «η Κοκό Σανέλ πήρε πολλά από την ανδρική γκαρνταρόμπα. Πήρε από τα αγόρια, επιστρέφουμε στα αγόρια».