ΚΟΣΜΟΣ

Οταν στην Τεχεράνη κάνουν την… επανάσταση

iran1--2

ΤΕΧΕΡΑΝΗ – ΑΠΟΣΤΟΛΗ. Πρέπει κανείς να οπλιστεί με υπομονή όταν πηγαίνει στην Τεχεράνη και συναντά τις τεράστιες ουρές σε ελέγχους διαβατηρίων βγαίνοντας από το αεροπλάνο, πάνω από μία ώρα επικίνδυνης διαδρομής με το αυτοκίνητο από το αεροδρόμιο προς το κέντρο της πόλης, αλλά και την κυκλοφοριακή συμφόρηση στις κύριες οδούς της ιρανικής πρωτεύουσας. Το ίδιο φαινόμενο και στην εξυπηρέτηση. Ωστόσο, αυτή η αναμονή μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί ως μια μορφή… εξέγερσης από τη μεριά του ιρανικού λαού. Επειδή όλα εξελίσσονται πλέον εξωφρενικά γρήγορα εκεί, πρέπει κάποιες καταστάσεις να επιβραδυνθούν, προκειμένου να διατηρηθεί ο έλεγχος της κατάστασης.

Από τη μέρα που υπογράφτηκε η συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν, τον Ιούλιο του 2015, επιχειρηματίες από όλο τον κόσμο κυριολεκτικά συνωστίζονται στην Τεχεράνη με έναν στόχο: να κλείσουν συμφωνίες. Πεδίον δόξης λαμπρό, λόγω του πολυετούς εμπάργκο. Ολα έχουν ανάγκη ανακατασκευής: δρόμοι, σήραγγες, γέφυρες, μετρό, ξενοδοχεία, πολυκατοικίες, σχολεία, κρατικά κτίρια, δεξαμενόπλοια για να εξάγουν το πετρέλαιό τους, αεροπλάνα για να μεταφέρουν τους επισκέπτες τους και πάει λέγοντας. Για τον σκοπό αυτό, η χώρα θα διαθέσει κάποια «100 δισ. ευρώ από κεφάλαια που βρίσκονται παγωμένα στο εξωτερικό.

Κάποια από αυτά πρέπει, επίσης, να υπάρχουν και στην Ελλάδα», όπως υπογράμμισε ο E. Τζαχαγκίρι, αντιπρόεδρος του Ιράν, κατά την επίσκεψη του κ. Αλ. Τσίπρα εκεί την περασμένη εβδομάδα.

Προτιμούν την τεχνογνωσία

Πρόκειται για ένα κολοσσιαίο ποσό και ο καθένας θα ήθελε να επωφεληθεί. Πόσω μάλλον, την παρούσα χρονική περίοδο που συμβάσεις αρχίζουν να υπογράφονται σωρηδόν, όπως αυτή με την Airbus, η οποία εξασφάλισε παραγγελία 118 αεροσκαφών. Η Τεχεράνη βρίσκεται εν πλήρει βρασμώ. Μια δίνη που θέλγει τους Ιρανούς, ακόμη και αν δεν θέλουν να βλέπουν ξένες εταιρείες να πραγματοποιούν «απόβαση» και να εξαγοράζουν τα πάντα για λογαριασμό τους. «Προτιμούν να τους μεταδώσουμε αληθινή τεχνογνωσία» λέει ο Σπύρος Σπύρου της εταιρείας «Σπύρου», ο οποίος συνεργάζεται με το Ιράν από το 1998 και γνωρίζει τη νοοτροπία τους. «Η ελληνική ταυτότητα είναι πάνω από όλα μια πόρτα ανοιχτή» λέει και συμβουλεύει: «Προτείνετε συνεργασίες ή κοινοπραξίες με τους Ιρανούς, αφού οι νοοτροπίες μας δεν απέχουν και πολύ μεταξύ τους».

Οι Ιρανοί επιζητούν κυρίως μια σχέση εμπιστοσύνης, η οποία θα έχει διάρκεια. Και μόλις επιτευχθεί αυτό, ο καθένας θα μπορέσει να ανακαλύψει την ιρανική κοινωνία, η οποία μόνο όφελος θα αποκομίσει από μια τέτοια αναγνωρισιμότητα. Από τα στρώματα της ελίτ έως αυτά της κατώτερης κοινωνικά τάξης, οι Ιρανοί είναι αξιοπρεπείς, προσιτοί και προσηνείς.