ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

Ενα εικοσιτετράωρο με τον ηθοποιό Νίκο Ψαρρά

ΤΑΣΟΥΛΑ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ

«Είναι πολύ όμορφο να παίζεις με φίλους, με ανθρώπους που θαυμάζεις και ξέρεις ότι έχουν την ίδια αγάπη και ανησυχία με σένα για τη δουλειά», λέει ο Νίκος Ψαρράς.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Χρονογραμμή

06.30
Πρωινό ξύπνημα, ακούγοντας ένα... κοκοράκι πάνω από το κεφάλι μου να μου λέει: «Μπαμπά, ξύπνα! Είναι μέρα έξω». Οχι, Πάνο, δεν είναι ακόμα. «Είναι, είναι!». Η μέρα της γυναίκας μου και εμένα ξεκινάει κάποιες φορές έτσι, με τον γιο μας. «Η Πέπα το γουρουνάκι», «Τόμας το τρενάκι», καβγάς για το γάλα. Μπαίνουμε στο αυτοκίνητο με προορισμό το νηπιαγωγείο της Γερμανικής Σχολής Αθηνών. Στη διαδρομή ακούμε γερμανικά τραγουδάκια για να συνηθίζουν τα αυτιά την... εύηχη γερμανική γλώσσα. Φτάνουμε στο σχολείο, βάζει τα παντοφλάκια του και μου λέει: «Αντε, μπαμπά, πήγαινε τώρα στη δουλίτσα σου!». Τον αφήνω με ένα χαμόγελο, Tschüs και φεύγω.

07.30-09.00
Επιστροφή στο σπίτι. Πρωινό, στην καλύτερη περίπτωση λίγο γυμναστήριο, έλεγχος σε email, τηλεφωνήματα – και φτιάχνεται το πρόγραμμα της μέρας.

09.00-13.00
Γύρισμα για τη «Γυναίκα χωρίς όνομα» (ξεκίνησα έπειτα από πολλά χρόνια σίριαλ για τον ΑΝΤ1) ή σπικάζ ή ψώνια ή δουλειές στις τράπεζες ή μάθημα Γερμανικών ή... ή... Πάντα κάτι θα προκύψει. Τα πρωινά μου φεύγουν πάντα πολύ γρήγορα και με το τηλέφωνό μου να χτυπάει συνεχώς.

13.00-14.15
Φτάνω στην περιοχή κοντά στη Γερμανική Σχολή. Διάβασμα. Κι αν η γυναίκα μου έχει κάποιο κενό βρισκόμαστε και πηγαίνουμε κάπου ήσυχα για έναν καφέ, κάνοντας σχέδια για την υπόλοιπη μέρα, για το φαγητό μας, ακόμη και για το πού θα πάμε διακοπές. Αυτό είναι το αγαπημένο μας θέμα συζήτησης! Τα σχέδια για το καλοκαίρι μας δίνουν δύναμη τον χειμώνα.

14.15
Παίρνω τον Πάνο από το σχολείο και επιστρέφουμε στο σπίτι. Λέμε τα νέα μας, συχνά μαγειρεύουμε μαζί, παίζουμε, φτιάχνουμε παζλ ή ασχολούμαστε με κάποια άλλη δραστηριότητα. Και κυρίως κάνουμε συμφωνία για το πόση ώρα θα δει παιδικά προγράμματα στην τηλεόραση ή αν θα φάει λίγη σοκολάτα μια και είναι «το πιο καλό παιδί και του αξίζει ένα δωράκι».

15.30
Η μαμά γυρίζει στο σπίτι και τρώμε παρέα. Είναι πολύ σημαντικό το μεσημέρι να μπορούμε να καθόμαστε μαζί στο τραπέζι – όπως τρώγαμε με τους γονείς μου.

16.00-19.00
Επιστροφή στο γύρισμα ή σε άλλες υποχρεώσεις. Τις Κυριακές, βέβαια, μια ωραία σιέστα επιβάλλεται. Οπως και μια βόλτα στην εξοχή, ένα πικ-νικ, μια παιδική παράσταση ή μια βόλτα στον ιππικό όμιλο στη Βαρυμπόμπη.

19.00-20.00
Πίσω στο σπίτι για ένα γρήγορο ντους και λίγη κουβέντα με τη γυναίκα μου και αρχίζει το μαρτύριο. Σε πόση ώρα θα φτάσω στο κέντρο για την παράσταση; Εχει πορεία απόψε; Σε ποιο στενό να στρίψω; Θα βρω πάρκινγκ;

20.30-00.00
Φτάνω στο Θέατρο Αθηνών. Βλέπω τους φίλους μου: τον Κωνσταντίνο, τον Αιμίλιο, τον Οδυσσέα και τον Προμηθέα. Λέμε τα νέα μας και τους προβληματισμούς μας, λύνουμε τα θέματα που ενδεχομένως έχουν προκύψει. Ακούμε το τρίτο κουδούνι και το ταξίδι μας στην Ιρλανδία ξεκινάει. Επειτα από τόσες παραστάσεις –περισσότερες από 200– ο «Φάρος» είναι κάθε βράδυ μια ευχάριστη έκπληξη. Είναι πολύ όμορφο να παίζεις με φίλους, με ανθρώπους που θαυμάζεις και ξέρεις ότι έχουν την ίδια αγάπη και ανησυχία με σένα για τη δουλειά.

00.30
Φτάνω στο σπίτι. Η γυναίκα μου ξυπνάει. «Κοιμήσου», της λέω. Εκείνη όμως σηκώνεται. Μου ετοιμάζει να φάω κάτι ελαφρύ. Μας βάζει και από ένα ποτήρι κρασί. Λέμε τα δικά μας και ξαπλώνουμε. Μπορεί να διαβάσω λίγες σελίδες από κάποιο βιβλίο, για να χαλαρώσω. Κλείνω το φως. Πρέπει να κοιμηθώ. Το «κοκοράκι» θα ξυπνήσει σύντομα και άλλη μια υπέροχη μέρα θα ξεκινήσει.

​​Ο Νίκος Ψαρράς πρωταγωνιστεί, μαζί με τους Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο, Προμηθέα Αλειφερόπουλο και Αιμίλιο Χειλάκη, στον «Φάρο» του Κόνορ Μακφέρσον, στο Θέατρο Αθηνών.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ