Λίνα Γιάνναρου ΛΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΡΟΥ

Γκέτο, άβατο, αμέρικαν μπαρ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ενας φίλος, πριν από καιρό, έγινε δεκτός με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια για την εκπόνηση της διδακτορικής του διατριβής. Πριν φύγει, έψαξε βιαστικά για κατάλυμα. Στο τέλος βρήκε ένα Αirbnb στη νότια Φιλαδέλφεια. Δεν ήταν πολύ κοντά στο campus αλλά ήταν ιδιαίτερα οικονομικό για τα δεδομένα της πόλης. Αρχισε να υποψιάζεται ότι κάτι δεν πήγαινε καλά όταν είδε το ύφος του ταξιτζή στο αεροδρόμιο με το του είπε τον προορισμό του. Αρχισε να σιγουρεύεται ότι κάτι δεν πάει καλά όταν το ταξί έφτασε στη νέα του γειτονιά, ο οδηγός ξεφόρτωσε τις βαλίτσες του και έφυγε λες και τον κυνηγούσαν. Ο φίλος μου παρατήρησε ότι με το που εμφανίστηκε, επικράτησε μια παράξενη ησυχία στη γειτονιά, ενώ ένιωσε δεκάδες ζευγάρια μάτια να τον ακολουθούν. Μέχρι να διανύσει την απόσταση ώς την πόρτα του σπιτιού, είχε καταλάβει. Το σπίτι ήταν τόσο φθηνό γιατί απλούστατα ήταν καταμεσής σε γκέτο. «Οι άνθρωποι στον δρόμο με κοιτούσαν καλά καλά γιατί δεν μπορούσαν να καταλάβουν αν ήμουν ένας αφελής ή κάποιος με πάρα πολύ μεγάλη δύναμη που δεν φοβάται κανέναν και τίποτα». Αντεξε λίγες μόνο ημέρες (και άλλες τόσες νύχτες – μία εκ των οποίων μετατράπηκε σε θρίλερ όταν κλειδώθηκε έξω από το σπίτι).

Επειτα από αυτήν την εμπειρία, ο φίλος μου θα συμφωνούσε πιθανότατα με τον υποψήφιο δήμαρχο Αθηναίων Νάσο Ηλιόπουλο που δήλωνε προχθές σε τηλεοπτική εκπομπή (Open) ότι «δεν είναι γκέτο τα Εξάρχεια». «Είναι μια γειτονιά με μεγάλα και σοβαρά προβλήματα, αλλά δεν θα την έλεγα γκέτο. Κάθε Σαββατοκύριακο έχει 10.000 με 15.000 επισκέπτες. Δεν γνωρίζω γκέτο με τόσο μεγάλη επισκεψιμότητα», είπε χαρακτηριστικά ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ. Πράγματι, ακόμα και μετά τα τελευταία πρωτοφανή γεγονότα με την επίθεση κουκουλοφόρων σε άνδρες του Λιμενικού στη συμβολή των οδών Θεμιστοκλέους και Ερεσού, τα Εξάρχεια δεν μοιάζει να «κουμπώνουν» απόλυτα στον ορισμό του γκέτο ως μιας «υποβαθμισμένης περιοχής, όπου μια μειονότητα ανθρώπων ζει απομονωμένη από τον υπόλοιπο πληθυσμό». Ε και; Εδώ και χρόνια μοιάζει οι μισοί να προσπαθούν να πείσουν τους άλλους μισούς ότι τα Εξάρχεια είναι ή δεν είναι άβατο, ότι είναι ή δεν είναι γκέτο, «χρήσιμοι ηλίθιοι» που ενώ τσακώνονται για τις λέξεις, τα προβλήματα συσσωρεύονται και το πεδίο δράσης κάθε λογής κυκλωμάτων διευρύνεται. Αν οπωσδήποτε πρέπει να βρούμε λέξη για τα Εξάρχεια, η πιο ταιριαστή είναι η αδιαφορία.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ