Ξένια Κουναλάκη ΞΕΝΙΑ ΚΟΥΝΑΛΑΚΗ

ΠΑΣΟΚ - Ποτάμι ανιαρό δράμα

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Κουράζομαι και μόνο που γράφω –πάλι– για την Κεντροαριστερά. Από την ιστορία των «58» μέχρι το χθεσινό ναυάγιο των συνομιλιών ΠΑΣΟΚ - Ποταμιού, που επισφραγίστηκε από εκατέρωθεν διαρροές, η πορεία δεν είναι απλά φθίνουσα, τείνει να αγγίξει τον οριζόντιο άξονα. Ο,τι ξεκίνησε σαν ελπιδοφόρα πρωτοβουλία κατέληξε σε κακοπαιγμένο μικροαστικό δράμα, με κωμικές πινελιές. Ουδείς σοβαρός ψηφοφόρος ασχολείται με το ερώτημα «τις πταίει», αν αυτό νομίζουν οι δύο ηγέτες που προσπαθούν να πασάρουν ο ένας στον άλλον τις ευθύνες για την αποτυχία. Δεν μας νοιάζει και δεν μας αφορά. Αυτά απασχολούν εκατό το πολύ στελεχάκια των μηχανισμών, που ηδονίζονται με τα παραπολιτικά ειδησάρια των εφημερίδων. Αν διαβάσει κανείς το σχετικό ρεπορτάζ, μετά τη μέση χάνεται και πλήττει. Κάτι ανθυπολεπτομέρειες υποτίθεται ότι ήταν οι ανυπέρβλητες διαφορές, που δεν επέτρεψαν τη σύγκλιση. Ας τολμήσει κάποιος να πει την αλήθεια: ότι η συνεργασία σκόνταψε στα δύο «εγώ», που δεν κατάφεραν να παραμερίσουν, να δώσουν τη σκυτάλη σε ένα τρίτο πρόσωπο για το καλό της Κεντροαριστεράς και της χώρας. Γιατί η ανιδιοτέλεια έχει γίνει πλέον είδος υπό εξαφάνιση στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Ακούω πολύ κόσμο προβληματισμένο, γιατί δεν εκφράζεται ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ούτε θέλει να ψηφίσει Ν.Δ., καθώς ένας μεταρρυθμιστής κεντρώος ηγέτης δεν μπορεί από μόνος του να αλλάξει τον χαρακτήρα μιας βαθιά ριζωμένης συντηρητικής πολιτικής κουλτούρας, ούτε να την απαλλάξει από τις δουλείες του (πρόσφατου) καραμανλικού παρελθόντος. Ας μιλήσουμε με ρεαλιστικούς όρους. Στις επόμενες εκλογές τα δύο μεγάλα κόμματα, ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ., θα κινούνται περί το 30% (συν-πλην κάτι) αν επιβεβαιωθούν οι τρέχουσες δημοσκοπήσεις. Ο τρίτος πόλος, λοιπόν, θα διαδραματίσει καίριο ρόλο, θα είναι ο ρυθμιστής για τον σχηματισμό βιώσιμης κυβέρνησης. Αν υπήρχε μια ισχυρή Κεντροαριστερά, θα μπορούσε είτε να παρασύρει τον ΣΥΡΙΖΑ προς τη φιλοευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία είτε να πιέσει τη Ν.Δ. να υιοθετήσει κεντρώες, κοινωνικά ευαίσθητες πολιτικές. Ενα ΠΑΣΟΚ (Δημοκρατική Συμπαράταξη) γύρω στο 3-5% δεν μπορεί να παίξει αυτόν τον ρόλο και, φυσικά, θα είναι απώλεια για το κομματικό σύστημα η εξαέρωση ενός ανανεωτικού νεοπαγούς σχηματισμού όπως το Ποτάμι, που εμπλούτισε την πολιτική σκηνή με προοδευτικές ιδέες, ενδιαφέροντα, ικανά στελέχη, ανεπιτήδευτη γλώσσα και φρέσκια επικοινωνιακή τακτική. Αν μετά και την επόμενη αναμέτρηση δούμε τους αειθαλείς Ανεξάρτητους Ελληνες να αναδεικνύονται εκ νέου σε καίριο παράγοντα για τη συγκρότηση κυβέρνησης ή την Ενωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη να επιλέγεται ως πιο εύκολος, ευάλωτος και άρα εκβιάσιμος εταίρος, τότε, ναι, μπορούμε να επιμερίσουμε τις ευθύνες ισότιμα στη Φώφη Γεννηματά και στον Σταύρο Θεοδωράκη.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ