ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ

Εγνατία: Οι «παλιοί» δρόμοι που χάθηκαν

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΘΗΝΑΚΗΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Μετά την παράδοση, προ πολλών χρόνων, βεβαίως, του κομματιού που ενώνει τη Θεσσαλονίκη με την Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη, έχουν χαθεί οι ωραίες διαδρομές του παλιού δρόμου για χάρη της ταχύτητας. Δικαίως. Οι ανάγκες πλέον αλλάζουν και αυξάνονται. Η λειτουργικότητα των μεγάλων έργων, όπως και να το δούμε, είναι δώρο προς όλους τους αυτοκινητιστές, προς όλους όσοι θέλουν να «φτάσουν» κι όχι να «μάθουν».

Μερικές φορές, όμως, δημιουργείται μια ελαφρά νοσταλγία για τον «παλιό» δρόμο, εκείνον που περνούσε από τα χωριά των Σερρών, τις λίμνες, τη Μικρή και τη Μεγάλη Βόλβη, την Ασπροβάλτα, που μοιάζει να μην έχει περάσει ο χρόνος από πάνω της – σαν να ξέμεινε στη δεκαετία του ’80, οπότε και συνέβη η «επέλαση» κατοίκων των γύρω νομών προς αναζήτηση εξοχικού. Βέβαια, ο παροξυσμός της ανοικοδόμησης εξοχικών κατοικιών κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν των διαμερισμάτων δεν είναι κάτι που εύκολα θέλει κανείς να αναβιώσει. Δεν υπάρχει κανένας λόγος, εξάλλου. (Εκεί κάπου ανακόπτεται, έστω για λίγο, η νοσταλγική διάθεση).

Τα επαρχιακά οδικά δίκτυα κρύβουν, ωστόσο, μια μαγεία, η οποία εδράζεται περισσότερο στην αναπόληση παρά στην επιθυμία «επιστροφής». Η αναπόληση αυτή έχει να κάνει με τα χαμένα βλέμματα στους μικρούς τόπους, στο παραθαλάσσιο κομμάτι που ένωνε την Καβάλα με την Ξάνθη, στο στενόχωρο επαρχιακό δίκτυο μεταξύ των θρακικών νομών, που ήταν κάτι σαν εκδρομή μαγικού ρεαλισμού. Το ίδιο συνέβη και με τη διαδρομή μεταξύ Δράμας και Ξάνθης, που πλέον γίνεται μέσω Καβάλας και Εγνατίας. Τα χωριά του Νέστου τα χαίρονται μόνον οι επιβάτες των κουρασμένων συρμών του ΟΣΕ.

Ο κόσμος, όμως, αλλάζει και μαζί του αλλάζουν και οι διαδρομές. Η ταχύτητα είναι πιο σημαντική από το χάζι απ’ το παράθυρο. Σαν να έχει ακυρωθεί ο Καβάφης, που με τόση μανία μάς δίδασκαν την «Ιθάκη» του στο σχολείο και σημασία να έχει πλέον ο προορισμός κι όχι το ταξίδι. Ευτυχώς ίσως.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ