Ο Φιλίστωρ Ο ΦΙΛΙΣΤΩΡ

80 χρόνια πριν... 5-X-1936

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: O ΦIΛIΣTΩP

ΠΕΡΙ ΚΑΡΥΩΤΑΚΙΣΜΟΥ:  (Από κριτική του Αιμιλίου Χουρμουζίου για τη συλλογή ποιημάτων του Αρη Δικταίου «Δώδεκα εφιαλτικές βινιέττες».) « [...ο] κ. [Νίκος] Παπάς μιλούσε την περασμένη Δευτέρα από τις στήλες της Σελίδος αυτής για τον θάνατο του καρυωτακισμού και για την ανάγκη μιας αντίδρασης εκ μέρους των νέων αλλά και των κριτικών μελετητών του ποιητικού υλικού της σύγχρονης ζωής κατά της καταπληκτικής αληθινά επιδράσεως που άσκησε η ποίηση του Καρυωτάκη την τελευταία δεκαετία. [...θ]α μπορούσα να σημειώσω πως η επίδραση του Καρυωτάκη και οι δήθεν αντιδράσεις εκλαμβάνονται εντελώς σχηματικά [...]. Η εποχή του Καρυωτάκη και η εποχή μας, [...] είναι μια εποχή άρνησης και υποκειμενικής επιστροφής για τους μη προσανατολισμένους, για τους ανήσυχους και τους αναζητούντας. Αν κέντρο και πυρήνας της γίνεται αλλού η καταστροφική οργή, αλλού η μακαβριότητα, παρέκει η σάτυρα ή ο σαρκασμός, είναι συμπτώματα και όχι δημιουργικά κέντρα νέου κινήματος στην ποίηση. [...] Είναι μια ποίηση ιδεολογικής παρακμής. Αν δε μια ισχυρή ποιητική προσωπικότητα είναι ικανή να δημιουργήση ουρά μιμητών, όπως οι κομήτες στο διάστημα, δεν νομίζουμε το φαινόμενο ανεξήγητο. Αλλά να κηρύχνουμε τον πόλεμο εναντίον ενός ρεύματος χωρίς να προσφέρουμε τον οικοδομητικό πηλό, μου φαίνεται και μάταιο και ανωφελές. [...] Δεν είμαι απολογητής του Καρυωτάκη και του “καρυωτακισμού”. [...δ]ιαπιστώνω μια κατάσταση που δεν μου επιτρέπει την αυθαίρετη παραδοχή ή την καταδίκη της. Μου επιβάλλεται, αντίθετα, σαν λογική εκδήλωση μιας περιόδου ιδεολογικής καταπτώσεως. Και τα στοιχεία της επιβίωσής της θα τα ανακαλύψουμε στην άμεση περιοχή [μας].»

ΣΟΛΩΜΙΚΑ: Εκυκλοφόρησε το νέον τεύχος Οκτωβρίου του περιοδικού «Ιόνιος Ανθολογία» με ανέκδοτα σολωμικά έργα και πληροφορίας διά τον Σολωμόν του κ. Γ. Ζώρα και Κ. Καιροφύλα.

ΓΙΩΡΓΟΣ Γ. ΑΛΙΣΑΝΔΡΑΤΟΣ:  (Πρώτο μέρος του ποιήματός του «Σε χωριό τα πρωτοβρόχια». Από δημοσίευμα στην Φιλολογική Σελίδα της «Κ» με την υπογραφή Γιώργος Αλισαντράτος και τοποχρονολόγηση: Αθήνα 31-12-35. Η χρήση του ονόματος επί το δημοτικότερο είναι, μάλλον, επιλογή του ιδίου καθώς ήταν ενεργός δημοτικιστής και συνεργάτης του Τριανταφυλλίδη.) «Κι’ αξάφνου σκούρος ουρανός, / ο αγέρας διάβηκε βραχνός / και τάραξε τα δέντρα. / Αριές, χοντρές σταλαματιές / δέρνουν το χώμα τιναχτές / κι’ η σκόνη αχνός και πάει. / Κι’ έτσι χωρίς απαντοχή / -ποιος τάχα πρόσμενε βροχή- / ρουφάμε χωματίλα. / [...] / Κι’ ο ήλιος –ω μετανοιωμός!- / φιλεί τη γη, όπως ο νιος / μετά ’πο νάζια κόρη!»

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ