Κώστας Ιορδανίδης ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ

Παρεμβάσεις του δρος Σόιμπλε

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΣΧΟΛΙΟ

Αγνωστο παραμένει εάν οι διαπραγματεύσεις της κυβερνήσεως με το «κουαρτέτο» στο θέμα της δεύτερης αξιολογήσεως βρίσκονται σε τόσο κρίσιμο σημείο, όπως προειδοποιεί ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος. Ενδεχομένως, πρόκειται απλώς για τη «δραματικοποίηση» μιας διαδικασίας, πολιτικά αναγκαίας, προς ένα συμβιβασμό, που θα επιτρέψει στους εμπλεκομένους να εμφανισθούν στο τοπικό ακροατήριό τους ως «νικητές» και ταυτοχρόνως «σωτήρες» της ευρωπαϊκής «ενότητος».

Ούτως ή άλλως, η εικόνα θα αποσαφηνισθεί στη διάρκεια του μηνός και, ως εκ τούτου, παρέλκει κάθε απόπειρα οιωνοσκοπήσεως. Την Κυριακή, ωστόσο, στην Ιταλία, διεξάγεται δημοψήφισμα συνταγματικής αναθεωρήσεως, που καθώς προβλέπει δραστική μείωση των εξουσιών της Γερουσίας, την κατάργηση του Εθνικού Συμβουλίου Οικονομίας και Εργασίας και τον δραματικό περιορισμό των αρμοδιοτήτων της τοπικής αυτοδιοικήσεως, ενισχύει σημαντικότατα την επιρροή της κυβερνήσεως και κατ’ επέκταση του εκάστοτε πρωθυπουργού. Πρόκειται δηλαδή για δραστική αλλαγή.

Ο κ. Ρέντσι, ο οποίος συνέδεσε την παραμονή του στην πρωθυπουργία με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, αγωνίζεται να πείσει την πλειονότητα των συμπατριωτών του ότι ενεργεί για το εθνικό συμφέρον της χώρας του, ώστε διά των θεσμικών αλλαγών να αποκτήσει η Ιταλία την απολεσθείσα ανταγωνιστικότητά της· προσέδωσε με άλλα λόγια στο εγχείρημα «πατριωτική διάσταση».

Σε αυτήν την κρισιμότατη στιγμή έκρινε σκόπιμο να παρέμβει ο πολύς δρ Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος σε ομιλία του περί εξωτερικής πολιτικής στο Βερολίνο εξέφρασε τον «σεβασμό» του προς τον κ. Ρέντσι και πρόσθεσε ότι εάν ήταν Ιταλός θα ψήφιζε «Ναι» στο δημοψήφισμα της ερχόμενης Κυριακής.

Χειρότερη υπηρεσία δεν ήταν δυνατόν να προσφέρει στον Ιταλό πρωθυπουργό. Η αντιπαλότητα της Ρώμης με τα γερμανικά φύλα χρονολογείται από την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Επιβεβαιώθηκε δραματικά όταν ο Λούθηρος, το 1517, εκήρυξε τον πόλεμο εναντίον του παπισμού. Η συμμαχία Ιταλίας και Γερμανίας στον τελευταίο πόλεμο επέφερε τον όλεθρο.

Αλλά ο δρ Σόιμπλε έκρινε σκόπιμο να ασχοληθεί και με τα εσωτερικά της Γαλλίας και εδήλωσε ότι το οικονομικό πρόγραμμα του υποψηφίου της Κεντροαριστεράς, Φρανσουά Φιγιόν, είναι «πολύ λογικό» και μπορεί να βοηθήσει τη Γαλλία να εκμεταλλευθεί τις πραγματικές δυνατότητές της· εξέφρασε επίσης την ελπίδα ότι «η κ. Μαρίν Λεπέν δεν θα γίνει ποτέ πρόεδρος της Γαλλίας». Καλύτερη υπηρεσία δεν μπορούσε να προσφέρει στην υποψήφια της γαλλικής νέας Δεξιάς.

Μετά την καγκελάριο Αγκελα Μέρκελ, που δήλωσε προσφάτως ότι έχει ως στόχο να επεκτείνει το γερμανικό οικονομικό μοντέλο αναπτύξεως σε όλη την Ευρώπη, ο δρ Σόιμπλε προσδιόρισε τις «πολιτικές προτιμήσεις» του Βερολίνου στις δύο μεγαλύτερες χώρες της Ε.Ε.

Διόλου παράδοξο ότι «φαντάσματα του παρελθόντος» αρχίζουν να κυριαρχούν στην ήπειρο. Δεν συμμαζεύονται οι Γερμανοί, θα έλεγε κάποιος. Αλλά αυτό το ξέρουμε εδώ κι έναν αιώνα. Προς στιγμήν το λησμονήσαμε.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ