ΕΛΛΑΔΑ

Ενσωμάτωση με «κλειδί» την επικοινωνία

ΙΩΑΝΝΑ ΦΩΤΙΑΔΗ

Στιγμές χαλάρωσης και ευεξίας επιφυλάσσει το «Swedish with baby» στα μέλη του – ανήλικα και ενήλικα. «Οι μπαμπάδες είναι εξίσου ευπρόσδεκτοι, αλλά το “παρών" δίνουν κυρίως οι μαμάδες», εξηγεί η διευθύνουσα σύμβουλος.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Προσφυγικό

ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ - ΑΠΟΣΤΟΛΗ. Βρισκόμουν σε μια χώρα που δεν ήξερα κανέναν, δεν μιλούσα ακόμα τη γλώσσα και επιπλέον είχα ένα βρέφος στα χέρια μου, με το οποίο δεν ήξερα πού μπορώ να πάω», διηγείται με ειλικρίνεια σήμερα στα σουηδικά η Hanan Alshalabi από την Ιορδανία. Σε μια άλλη γειτονιά της Στοκχόλμης, μια συνομήλική της γυναίκα, η Σουηδέζα Caroline von Uexküll μόλις είχε γεννήσει τον γιο της και αξιοποιούσε τη «γενναιόδωρη» γονική άδεια του σουηδικού συστήματος (480 ημέρες άδειας μετ’ αποδοχών και για τους δύο γονείς). «Εκείνη την εποχή συνειδητοποιούσα πόσο ελάχιστη επαφή είχαμε με νεοφερμένους Σουηδούς και αντιλαμβανόμουν ότι το παιδί μου θα μεγαλώσει σε ένα μη αντιπροσωπευτικό περιβάλλον» σημειώνει από την πλευρά της η Σουηδέζα μητέρα. Οι δυο τους συναντήθηκαν στον οργανισμό που ίδρυσαν το 2012 δύο άλλες μαμάδες, οι Karin Bruce και Ylva Strander, το «Swedish with baby» ή πιο σωστά «Svenska med Baby», καθώς ένας από τους πολλούς στόχους της εν λόγω προσπάθειας είναι και η εξάσκηση της σουηδικής γλώσσας από τους νεοφερμένους γονείς. «Αποτελεί χώρο συνάντησης και δραστηριοτήτων, που περιλαμβάνουν από βόλτες και θεματικές συζητήσεις μέχρι γιόγκα και απευθύνονται σε γονείς Σουηδούς και μη, οι μπαμπάδες είναι ευπρόσδεκτοι, αλλά ως επί το πλείστον το “παρών” δίνουν μαμάδες», διευκρινίζει η κ. von Uexküll, που είναι πλέον διευθύνουσα σύμβουλος στον οργανισμό.

Το «Svenska med Baby» άρχισε να λειτουργεί σε μια γειτονιά της Στοκχόλμης και σήμερα διαθέτει 27 ομάδες σε όλη τη χώρα. Κοινός παρονομαστής είναι τα παιδιά και η κοινή εμπειρία της γονεϊκότητας. «Μέσα από την ομάδα ανέκτησα τη χαμένη μου αυτοπεποίθηση», διαπιστώνει σήμερα η Hanan, δασκάλα κάποτε στην Ιορδανία και εθελόντρια σήμερα στον οργανισμό. Η επίδραση είναι εξαιρετικά σημαντική και για τα παιδιά, που νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια όταν οι γονείς «ανήκουν» σε ένα κοινωνικό σύνολο και αρχίζουν να ενσωματώνονται. Τα «δώρα» είναι εξίσου σημαντικά και για τις Σουηδέζες μητέρες, πολλές εκ των οποίων καταθέτουν ότι η πολύμηνη περίοδος ανατροφής και η αυτόματη κοινωνική απομόνωση επιδρά αρνητικά στην ψυχολογία τους.

Δεν ήταν, όμως, μόνον οι νεαρές μητέρες στη Σουηδία, που το 2015 δέχθηκε 165.000 νέους πρόσφυγες, που συνειδητοποίησαν ότι αν και η χώρα έχει μεταναστευτικό προφίλ εδώ και πολλές δεκαετίες, η επικοινωνία μεταξύ γηγενών και ξένων δεν είναι αυτονόητη. Οταν η Ebba Akerman δίδασκε σουηδικά σε ξένους, συνειδητοποίησε τη μεγάλη απόσταση μεταξύ των πληθυσμιακών ομάδων. «Εμένα με καλούσαν συχνά οι μαθητές μου στα σπίτια τους για να μου κάνουν το τραπέζι, αλλά σύντομα κατάλαβα ότι το αντίστροφο δεν συνέβαινε» λέει σήμερα η Akerman, που από τον Φεβρουάριο του 2014 ξεκίνησε την πρωτοβουλία «Invitationsdepartementet», που προέτρεπε τους Σουηδούς να «ανοίξουν» την τραπεζαρία τους και να κάνουν το τραπέζι σε έναν μετανάστη. Η πρόταση για «δείπνο στα τυφλά» βρήκε ευήκοα ώτα και μέχρι σήμερα έχουν δοθεί 14.000 γεύματα, από τα οποία έχουν προκύψει φιλίες και συνεργασίες. Ταυτόχρονα, αποτελούν μια εξαιρετική ευκαιρία για να εξασκήσουν τα σουηδικά, τα οποία οφείλουν όσοι έχουν λάβει άδεια παραμονής να μάθουν. «Κάθε μήνα στη Στοκχόλμη στρώνονται διακόσια τέτοια τραπέζια, η συνεννόηση γίνεται προηγουμένως διαδικτυακά» επισημαίνει η ίδια, «το μοίρασμα του φαγητού με κάποιον ξένο είναι μια βαθιά ριζωμένη παράδοση στους περισσότερους πολιτισμούς: έτσι κάνεις τον άλλον να νιώσει ευπρόσδεκτος». Ωστόσο, «το 67% των καλεσμένων μας απάντησε ότι συνέφαγε πρώτη φορά σε σπίτι Σουηδών, παρά που πολλοί έχουν ζήσει στη χώρα πέντε, δέκα ή ακόμα και είκοσι χρόνια», καταλήγει η κ. Akerman.

«Σουηδός φίλος»

Με την ίδια φιλοσοφία κινήθηκε και η Pegah Afsharian, Σουηδέζα ιρανικής καταγωγής, που μαζί με τη Natassia Fry δημιούργησαν τον «Kompis Sverige», δηλαδή τον «Σουηδό φίλο». «Στόχος μας είναι να γεφυρώνουμε την απόσταση μεταξύ των Σουηδών και όσων έχουν φτάσει τώρα στη Σουηδία», διηγείται η Pegah, που άρχισε να διοργανώνει εξορμήσεις και δραστηριότητες, στις οποίες συμμετέχουν και οι δύο πλευρές. «Από πιλοτικό πρόγραμμα γίναμε σύντομα εταιρεία με αντιπροσώπευση σε όλη τη χώρα», σημειώνει στην «Κ» με ικανοποίηση η νεαρή κοπέλα.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ