Κώστας Ιορδανίδης ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ

Γερμανικές διαταράξεις

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Τ​​ο πλεονέκτημα των Μεγάλων Δυνάμεων, όλων των εποχών, είναι ότι μπορούν να σφάλλουν και να ενεργούν, ενίοτε, ανόητα και ανεύθυνα. Αλλά όχι επί μακρόν, διότι κάποτε θα καταβάλουν το τίμημα της αφροσύνης και ακολουθεί η κατάρρευση. Το δράμα ημών των τύποις ισοτίμων, αλλά επί της ουσίας δορυφορούμενων κρατών, είναι ότι εκτιθέμεθα σε άμεσους κινδύνους, που απειλούν όχι απλώς την ευζωία, αλλά την ύπαρξη της εθνικής οντότητός μας.

Κάποιοι θα υποστηρίξουν ότι η δραματικοποίηση της συγκυρίας είναι άσκοπη και υπερβολική και επιβλαβής. Δεν αποκλείεται να έχουν δίκαιο. Θα ήμαστε όντως ευτυχείς, ως έθνος, όμως, εάν το πρόβλημα εξηντλείτο στο θέμα της «αξιολογήσεως». Διότι ως προς αυτό, εδώ και μία επταετία, απλούστατα υφιστάμεθα τα επιτίμια μιας εγκληματικής διαχειρίσεως της προσχωρήσεώς μας στην ΕΟΚ και της εντάξεώς μας –ειδικότερα– στη Ζώνη του Ευρώ, διά τεχνασμάτων και δίχως να πληροί η χώρα μας καμία προϋπόθεση.

Πολύ πιο ουσιαστικές, με επιπτώσεις απείρως κρισιμότερες, είναι οι αναταράξεις στο υπερατλαντικό σύστημα ασφαλείας, που εξασφάλισε τη σταθερότητα και την ευημερία της Δυτικής Ευρώπης στα χρόνια που η ΕΣΣΔ αποτελούσε θανάσιμη απειλή.

Παρέλκει ασφαλώς ο σχολιασμός της τελευταίας εκρήξεως της καγκελαρίου Αγκελα Μέρκελ σε μπιραρία του Μονάχου και η ανιστόρητη έως υπερφίαλη αναφορά της ότι οι Ευρωπαίοι πρέπει να πάρουν πλέον «την τύχη στα χέρια τους». Με αυτό το ζήτημα, ωστόσο, θα ασχοληθεί πρωτίστως ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Ενδιαφέρουν, όμως, άμεσα την Ελλάδα οι επιπτώσεις της πολιτικής του Βερολίνου καθ’ όσον αφορά στην Αγκυρα.

Ανέλαβε πρωτοβουλία ηγέτιδος υπερδυνάμεως η καγκελάριος Μέρκελ και συνομολόγησε με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συμφωνία περί του «μεταναστευτικού» και αποσταθεροποίησε στην κυριολεξία την Ευρώπη. Ηγήθηκε κινήσεως η Γερμανία στο ΝΑΤΟ για να μην επιτρέψει στην Τουρκία να φιλοξενήσει την προσεχή Σύνοδο Κορυφής της Συμμαχίας, ώστε να «μη δοθεί η εντύπωση ότι το ΝΑΤΟ υποστηρίζει την εσωτερική πολιτική της τουρκικής κυβερνήσεως», όπως επεσημάνθη από την εφημερίδα Die Welt.

Ιδρύθηκε το ΝΑΤΟ ως συμμαχία των ελευθέρων και δημοκρατικών κρατών για την αντιμετώπιση της σοβιετικής απειλής, γι’ αυτό είχε αποκλεισθεί και η συμμετοχή της Ισπανίας του Φράνκο. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό ατόνησε. Διαδοχικά πραξικοπήματα στην Τουρκία και η οικτρή δικτατορία των συνταγματαρχών στη χώρα μας καταδεικνύουν ότι, καλώς ή κακώς, οι εσωτερικές εξελίξεις σε μία χώρα δεν είναι δυνατόν να διαταράσσουν ρυθμίσεις επί θεμάτων ασφαλείας σε μία Συμμαχία.

Εάν υπάρχει μία χώρα που έχει απόλυτο συμφέρον να παραμείνει η Τουρκία στο αμυντικό σύστημα της Δύσεως, αυτή είναι η Ελλάς. Διότι στα χρόνια που ακολούθησαν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο οι σχέσεις Αθηνών - Αγκύρας συχνότατα εκτραχύνθηκαν και εάν απετράπη η σύγκρουση, αυτό οφείλεται σε παρεμβάσεις της Ουάσιγκτον.

Οι σχέσεις του ελληνικού ανεξαρτήτου κράτους με τη Μεγάλη Βρετανία αρχικώς και στη συνέχεια με τις ΗΠΑ υπήρξαν πολλές φορές τεταμένες, αλλά αυτές οι δύο χώρες ήταν και παραμένουν οι φυσικοί σύμμαχοι της Ελλάδος. Ως προς αυτό ας είναι η στάση της κυβερνήσεως αλλά και των άλλων κομμάτων απολύτως σαφής. Η Γερμανία της καγκελαρίου Μέρκελ, του δρος Βόλφγκανγκ Σόιμπλε εισέρχεται ως φαίνεται σε φάση ψυχολογικής διαταράξεως. Ας διαφοροποιηθεί η Ελλάς σαφώς από το Βερολίνο, τουλάχιστον στα θέματα ασφαλείας.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ