Μιχάλης Τσιντσίνης ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗΣ

Ευκλείδης Τσακαλώτος: Ναυτία

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΜΑΣΚΕΣ

Από την Κουμουνδούρου στην Κουμουνδούρου. Οι κύκλοι της υπουργικής οδύσσειας του Ευκλείδη Τσακαλώτου αρχίζουν και τελειώνουν στην έδρα της όντως διαπραγμάτευσης: της εσωτερικής διαπραγμάτευσης.

Αυτή η φορά, όμως, δεν ήταν σαν τις άλλες. Οι συμμετέχοντες στο Πολιτικό Συμβούλιο, που συνήθως καταβρέχουν τον υπουργό Οικονομικών με αντιμνημονιακές κοινοτοπίες, δεν είχαν το κουράγιο ούτε καν να διεκπεραιώσουν τη συριζαϊκή εθιμοτυπία (εκτός από λίγες, αυτο-επαναφορτιζόμενες, εξαιρέσεις).

Αυτή τη φορά, το καθοδηγητικό κέντρο της κυβέρνησης δεν μπαίνει καν στον κόπο να κρύψει ότι η προτεραιότητά του είναι να διαχειριστεί αφηγηματικά μια συμφωνία που μοιάζει προδιαγεγραμμένη. Δεν αποκλείεται, λένε, να περιέχει εν τέλει και επικοινωνιακά εμπορεύσιμες πρόνοιες – διατυπώσεις που θα επιτρέψουν στην κυβέρνηση να ασκήσει στο κείμενο του συμβιβασμού τη συνήθη μεταφραστική βία.

Το πώς θα αντηχήσει στην Αθήνα το αποτέλεσμα του επερχόμενου Eurogroup έχει σημασία, όχι επειδή θα αλλάξει το πολιτικό κλίμα. Εχει σημασία να το αφομοιώσει ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ – να καταφέρει να πείσει τον εαυτό του ότι το πακέτο που του δίνουν είναι «βρώσιμο».

Διαφορετικά, κινδυνεύει να μπει σε νέο κύκλο δυσπεψίας. Σε ένα θέατρο δυσανεξίας απέναντι στη συμφωνία, που θα υπονομεύσει το πιο ζωτικό όφελός της: το περιλάλητο τέλος της αβεβαιότητας.

Το προπαγανδιστικό υπόστρωμα για την επανάληψη ενός τέτοιου θεάτρου έχει ήδη τεθεί με την απειλή ότι χωρίς διευθέτηση του χρέους η κυβέρνηση δεν θα εφαρμόσει τα μέτρα, που ούτως ή άλλως δεν επρόκειτο να εφαρμοστούν πριν από το 2019.

Το γεγονός ότι η απειλή είναι άτοπη και άρα άσφαιρη για τον απειλούμενο, δεν σημαίνει ότι είναι και ακίνδυνη για τον απειλούντα. Το παρελθόν έχει δείξει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υποκύπτει στις κατασκευές του και καταλήγει να τις υπηρετεί σαν να ήταν ρεαλιστικές.

Η απαισιόδοξη πρόβλεψη είναι ότι, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος στο Eurogroup, το κόμμα θα μπει, ανεξέλικτο, στην αυτοκαταστροφική του νομοτέλεια. Η αισιόδοξη είναι ότι θα μπει σε ψυχολογία Τσακαλώτου.

Εχοντας από καιρού εξοικειωθεί με το τέλος κάθε μαρξιστικής πολυτέλειας, ο υπουργός Οικονομικών έχει υποστεί τόσες διαψεύσεις που καμία διάψευση δεν είναι πια ικανή να τον κλονίσει. Γι’ αυτό και δίνει την εντύπωση ότι είναι οπλισμένος με απεγνωσμένη αποφασιστικότητα. Εξαντλημένος από τη διαπραγματευτική ναυτία, μοιάζει έτοιμος να προσαρμοστεί, αμαχητί, σε όλους τους κόσμους – ακόμη και σε αυτόν που ο ίδιος, εν βρασμώ, ονόμασε «the worst of all worlds».

Ο Τσακαλώτος, που αγαπά τα τσιτάτα, μπορεί να έχει κιόλας εσωτερικεύσει την καφκική προτροπή: Στον αγώνα ανάμεσα σε σένα και στον κόσμο, να ποντάρεις στον κόσμο.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ