ΕΛΛΑΔΑ

Σε αδιέξοδο υπότροφος γιατρός

ΙΩΑΝΝΑ ΦΩΤΙΑΔΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Τη στιγμή που οι συνάδελφοί του σχεδιάζουν τη μελλοντική τους καριέρα ως γιατροί, ο ίδιος βρίσκεται αντιμέτωπος με πιεστικά διλήμματα και ακόμα πιο πιεστικά χρέη – ενοίκιο, φως, νερό, Ιντερνετ. Ο 38χρονος σήμερα Κριστόφ Μάκα έφτασε το 2000 από την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία στην Ελλάδα για να σπουδάσει στρατιωτικός γιατρός, στο πλαίσιο διακρατικής συμφωνίας που ισχύει από το 1979. Ηταν, μάλιστα, ο μοναδικός στη χρονιά του που κατόρθωσε να «πιάσει» τους βαθμούς της στρατιωτικής ιατρικής.

Το τότε πλάνο ζωής υπεδείκνυε ότι ο νεαρός υπότροφος θα λάμβανε μισθό από την πατρίδα του ως στρατιωτικός και από την Ελλάδα, από το υπουργείο Αμύνης, ενώ μακροπρόθεσμα θα επέστρεφε στην πατρίδα του για να προσφέρει την αποκτηθείσα στην Ευρώπη τεχνογνωσία. «Τα χρόνια μου ως φοιτητή στη Θεσσαλονίκη υπήρξαν από τα πιο ευτυχισμένα της ζωής μου», διηγείται σε άπταιστα ελληνικά.

Τα δεδομένα, όμως, αλλάζουν αιφνιδίως. Στην Ελλάδα ξεσπά η οικονομική κρίση – που καθιστά τις γραφειοκρατικές διαδικασίες ακόμα πιο σύνθετες και χρονοβόρες. Η δε Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, από το 2013, έχει βυθιστεί στο χάος, έπειτα από την ανατροπή του προέδρου Μποζιζέ από τους αντάρτες Σελεκά. «Ο στρατός είναι πλέον ανενεργός» διηγείται ο γιατρός, τον οποίο η «Κ» συνάντησε στα πέριξ του «Ωνασείου», όπου κάνει ειδικότητα μέχρι το 2018. Οπότε, «έχει διακοπεί ο μισθός μου ως αξιωματικού». Μοναδικό του εισόδημα αποτελεί η υποτροφία του εξ Ελλάδος, ύψους 440 ευρώ μηνιαίως, που μετά την αποφοίτησή του από τη Θεσσαλονίκη του τη χορηγεί το υπουργείο Εξωτερικών. Με προσεκτική διαχείριση ο Αφρικανός γιατρός επιβιώνει στην Αθήνα. Αλλωστε, ως ειδικευόμενος δεν έχει το δικαίωμα να εργαστεί αλλού. «Ομως, από τον Ιανουάριο, δεν έχω λάβει καθόλου χρήματα», εξηγεί με πικρία. Κανονικά, το κονδύλι έφτανε στον ίδιο μέσω υπουργείου Υγείας έπειτα από έγκριση του ΥΠΕΞ ανά τέσσερις μήνες. «Ολοι οι εμπλεκόμενοι με διαβεβαιώνουν ότι η διακρατική συμφωνία ισχύει και ότι δικαιούμαι των χρημάτων», περιγράφει προβληματισμένος. Ανάλογα προβλήματα εκτιμάται ότι αντιμετωπίζουν άλλοι τρεις γιατροί από χώρες εκτός Ε.Ε., που σπούδασαν ως υπεράριθμοι.

Η επιβίωση του Κριστόφ επαφίεται στην καλοσύνη και την ανοχή των άλλων – ένα έμβασμα από τον μεγάλο του αδελφό, μία ακόμα παράταση από τον σπιτονοικοκύρη του. Οσο γράφονται αυτές οι γραμμές, ο Κριστόφ ετοιμάζεται να μεταβεί στην πατρίδα του για ένα θλιβερό καθήκον – να «αποχαιρετήσει» τη μητέρα του. Και η θλίψη είναι διπλή, καθώς χρειάστηκε δανεικά για τα ναύλα – μολονότι στα μάτια των συμπατριωτών του είναι ένας επιτυχημένος επιστήμονας...

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ