Ανδρέας Δρυμιώτης ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΡΥΜΙΩΤΗΣ

Πώς να παντρευτείτε έναν εκατομμυριούχο!

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Α​​λήθεια, πόσοι έχετε δει και θυμάστε ακόμα την επιτυχημένη ομότιτλη ταινία του 1953 με τις εξαιρετικές ερμηνείες των Marilyn Monroe, Lauren Bacall και Betty Grable; Οι τρεις απένταρες αλλά γοητευτικές πρωταγωνίστριες ενοικιάζουν ένα πανάκριβο διαμέρισμα στο Manhattan με σκοπό να «τυλίξουν» τρεις εκατομμυριούχους από τον καλό κόσμο της Νέας Υόρκης. Τα σχέδιά τους όμως δεν εξελίσσονται κανονικά, γιατί αφενός κυκλοφορούν και απένταροι άντρες που παριστάνουν τους εκατομμυριούχους και αφετέρου με την πολυτελή ζωή που κάνουν τους τελειώνουν πολύ γρήγορα τα χρήματα που έχουν και αρχίζουν να πουλάνε τα ξένα έπιπλα του διαμερίσματος! Το έργο είναι πολύ διασκεδαστικό με ευρηματικούς διαλόγους.

Αυτά συνέβαιναν στο μακρινό 1953 και μάλιστα στον φανταστικό κόσμο του κινηματογράφου. Ευτυχώς, σήμερα τα πράγματα είναι πολύ πιο εύκολα. Αν θέλει κάποια να παντρευτεί έναν εκατομμυριούχο, δεν έχει ανάγκη να προσφύγει στην εξεζητημένη ιστορία που έστησαν οι τρεις φίλες στο έργο. Αρκεί μόνο να παντρευτεί οποιονδήποτε άνθρωπο στη Βενεζουέλα. Ολοι οι κάτοικοι της ευλογημένης αυτής χώρας είναι εκατομμυριούχοι σε Bolivar! Ποιος όμως νοιάζεται; Αρκεί που θα είναι παντρεμένη με εκατομμυριούχο!

Πρόσφατα μάλιστα, δηλαδή τρεις εβδομάδες πριν από τις σημερινές εκλογές, ο θεόσταλτος Maduro αύξησε τον κατώτατο μισθό κατά ένα εκατομμύριο Bolivar! Αυτά είναι φιλολαϊκά μέτρα. Οχι σαν τους δικούς μας που μιλάνε για αυξήσεις των 20 και 30 ευρώ στον κατώτατο μισθό. Ενα εκατομμύριο στρογγυλό, το οποίο την ημέρα που δόθηκε, ισοδυναμούσε με 1,25 δολάρια, αλλά είναι άγνωστο με τι ανταλλάσσεται σήμερα. Στις αρχές Μαΐου ο πληθωρισμός έτρεχε με το ιλιγγιώδες ποσοστό, που δύσκολα μπορεί να συνειδητοποιήσει ο ανθρώπινος νους, στα 18.000%. Και πώς αντέδρασε ο λαοπρόβλητος ηγέτης; Κρατικοποίησε για 90 ημέρες την τράπεζα Banesco και συνέλαβε 11 διευθυντικά στελέχη της τράπεζας με την κατηγορία ότι υπονομεύουν και συμβάλλουν στην κατρακύλα του τοπικού νομίσματος της χώρας, του Bolivar!

Σας θυμίζω ότι τον Απρίλιο, το καθεστώς Maduro συνέλαβε δύο στελέχη της αμερικανικής πετρελαϊκής εταιρείας Chevron, οι οποίοι εργάζονταν στη Βενεζουέλα, γιατί θεώρησε ότι και αυτοί υπονομεύουν το οικονομικό θαύμα της χώρας του. Αν η υπονόμευση σας θυμίζει κάτι, αυτό είναι εντελώς συμπτωματικό.

Για να έχετε μια εικόνα από τον υπερ-πληθωρισμό στη Βενεζουέλα, αρκεί μόνο να σας αναφέρω ότι ο πληθωρισμός τον Απρίλιο ήταν μόλις 4.966% και έφθασε το 18.000% τον Μάιο! Είναι ευνόητο ότι μαζί με τον υπερ-πληθωρισμό ανθεί και η μαύρη αγορά συναλλάγματος. Η επίσημη ισοτιμία του δολαρίου είναι 1 δολάριο = 69.000 Bolivar, ενώ στη μαύρη αγορά ένα δολάριο ανταλλάσσεται με 800.000 Bolivar. Από τις ιστορίες που ακούγαμε για την Κατοχή, στο μυαλό μου οι μαυραγορίτες έχουν συνδυαστεί με ακραία φτώχεια. Ετσι, μου είναι αδύνατο να καταλάβω τις δηλώσεις του βουλευτή του Σύριζα κ. Τριαντάφυλλου Μηταφίδη, στη Βουλή των Ελλήνων στις 23 Φεβρουαρίου 2017, «ότι στη Βενεζουέλα, οι φτωχοί σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ είναι μόνο 5%». Δεν γνωρίζω πού βρήκε αυτά τα στοιχεία ο βουλευτής, αλλά μάλλον ζει και αυτός τη δική του αυταπάτη.

Αφού λύσαμε το θέμα με τους εκατομμυριούχους της Βενεζουέλας, πάμε στο επίκαιρο θέμα των σημερινών προεδρικών εκλογών στη χώρα υπόδειγμα. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι λόγω της πολύχρονης ενασχόλησής μου με τις εκλογές στην Ελλάδα, γνωρίζω ότι ο νικητής θα είναι ο ένας και μοναδικός Nicolas Maduro! Δεν χρειάζονται μαντικές ικανότητες ούτε πολύπλοκες και άσκοπες σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης για να προβλέψει κάποιος το αποτέλεσμα των εκλογών. Υπάρχουν απλούστερες και πλέον αξιόπιστες μέθοδοι. Πρώτον στερείς για 15 χρόνια (και μετά βλέπουμε) τα πολιτικά δικαιώματα από τον κυριότερο αντίπαλό σου. Για σιγουριά, απαγορεύεις τη συμμετοχή στις εκλογές όλων των άλλων κομμάτων με το δικαιολογητικό ότι αφού δεν κατέβηκαν στις αυτοδιοικητικές εκλογές, δεν έχουν δικαίωμα να κατέβουν στις προεδρικές εκλογές! Απλά πράγματα. Ελπίζω να μην μπουν παρόμοιες ιδέες στους ομοϊδεάτες τους που αφθονούν στο κυβερνών κόμμα στην Ελλάδα. Πολύ το φοβάμαι αυτό γιατί έχω μάθει ότι «με όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις». Ηδη οι δικοί μας έχουν αντιγράψει τον Maduro στον έλεγχο των ΜΜΕ και στις παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη.

Ο Maduro έβαλε δικούς του επιχειρηματίες να αγοράσουν εφημερίδες, ραδιόφωνα και τηλεοράσεις ώστε να ελέγχει κατά το δυνατόν την πληροφόρηση. Αν σας θυμίζει κάτι αυτό και πάλι συμπτωματικό είναι. Τον Αύγουστο του 2017, η πανίσχυρη Συντακτική Συνέλευση καθαίρεσε τη γενική εισαγγελέα της χώρας Luisa Ortega, γιατί διαφωνούσε με τον λαοπρόβλητο ηγέτη Maduro. Στη θέση της μπήκε ο Tarek William Saab, ο οποίος σύμφωνα με τις ελβετικές αρχές διατηρεί λογαριασμό 1,2 εκατομμυρίων δολαρίων σε ελβετική τράπεζα. Ιδού τα καθαρά χέρια! Να μην το ξεχάσω γιατί έχει και αυτό τη σημασία του. Η πρώην γενική εισαγγελέας ήταν υποστηρίκτρια του προκάτοχου και ευεργέτη του Maduro, Hugo Chavez, αλλά αναγκάστηκε να διαφύγει από τον παράδεισο της Βενεζουέλας γιατί φοβόταν για τη ζωή της. Ετσι πάνε και οι παλιές φιλίες. Οποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας. Κάτι μου θυμίζει αυτό πάλι.

Επειδή όμως αυτά συμβαίνουν σε τόπους μακρινούς και ονειρεμένους, φροντίσαμε να φέρουμε το πρόβλημα στην πόρτα μας για να γίνουμε για άλλη μια φορά διεθνώς ρεζίλι. Αυτά τα κακά έχουν οι ιδεοληψίες. Εξηγούμαι. Στις 2 Μαΐου το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με ψήφισμά του ζητάει από τον Maduro να ματαιώσει τις προεδρικές εκλογές της 20ής Μαΐου γιατί δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για καθαρές και αδιάβλητες εκλογές. Το ψήφισμα πέρασε με 492 ψήφους από τους 656 παρόντες. Οι ευρωβουλευτές της Αριστεράς, περιλαμβανομένων και των δικών μας, είτε το καταψήφισαν είτε ψήφισαν «αποχή». Εμπρακτη συμπαράσταση στον δημοκράτη Maduro!

Αλλά δεν είναι μόνον αυτή η περίπτωση. Τον Δεκέμβριο του 2017, όταν το Ευρωκοινοβούλιο βράβευσε τη «Δημοκρατική Αντιπολίτευση της Βενεζουέλας» με το Βραβείο Ζαχάρωφ για την ελευθερία της σκέψης, ο δικός μας ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, Δημήτρης Παπαδημούλης, φρόντισε να αναδείξει τη διαφωνία του παραμένοντας επιδεικτικά καθισμένος και χωρίς να χειροκροτεί, όταν όλο το Ευρωκοινοβούλιο σηκωνόταν όρθιο και χειροκροτούσε. Αυτή είναι έμπρακτη συμπαράσταση προκειμένου να μας στείλει ο Maduro κανένα βαρέλι πετρέλαιο. Στην περίπτωση αυτή ισχύει μια άλλη σοφή ελληνική παροιμία: «Δείξε μου τον φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι». Εμείς εδώ στην Ελλάδα έχουμε κάνει τα πάντα για να μη στενοχωρήσουμε τον φίλο μας. Μέχρι και τα τσιλημπουρδήματα του προηγούμενου πρέσβη της Βενεζουέλας κάναμε γαργάρα, αλλά δεν άκουσα καμία αριστερή φεμινίστρια, οπαδό του #metoo να διαμαρτυρηθεί!

Στην ίδια εκδήλωση ο πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Βενεζουέλας Julio Borjes, ο οποίος παρέλαβε το βραβείο μαζί με τον τέως δήμαρχο δήλωσε: «Το καθεστώς Maduro έχει απαγάγει τη Δημοκρατία στη χώρα μου. Εφερε τη φτώχεια για να μας οδηγήσει στη μιζέρια, κατέστρεψε το σύστημα υγείας για να φέρει τον θάνατο. Απαλλοτρίωσε χιλιάδες ιδιωτικές επιχειρήσεις για να φέρει τη φτώχεια». Ελπίζω να τα ακούει αυτά ο κ. Μηταφίδης που νομίζει ότι οι φτωχοί είναι μόνο 5%.

Και το κερασάκι στην τούρτα ήλθε από την ομιλία του πρώην δημάρχου του Carakas Antonio Ledezma, ο οποίος δραπέτευσε από τη Βενεζουέλα και διέφυγε στην Ισπανία. Είπε: «Εμείς ζητάμε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο περισσότερες κυρώσεις… Θεωρούμε ότι αυτές οι κυρώσεις πρέπει να επιβληθούν στα πρόσωπα εκείνα που σχετίζονται με το εμπόριο των ναρκωτικών, με τεράστιες πράξεις διαφθοράς, με την τρομοκρατία ή και με τη διάπραξη εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας» και χαρακτήρισε την κυβέρνηση του Maduro «ναρκωδικτατορία»!
Πάλι, κάτι μου θυμίζει αυτό. Είμαι βέβαιος ότι από τη «ναρκωδικτατορία» του Maduro, εμπνεύστηκαν οι συγγραφείς του non-paper από το Μέγαρο Μαξίμου τον χαρακτηρισμό «ναρκέμπορος» για κάποιον εκδότη που δεν χωνεύουν.

Οποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας και ο νοών νοείτω! 

* Ο κ. Ανδρέας Δρυμιώτης είναι σύμβουλος επιχειρήσεων.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ