Σεραφείμ Κωνσταντινίδης ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ

Επιτέλους, «ας κρατήσουν οι χοροί»

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Επρεπε να γίνουν οι γιορτές. Ο λαός, το ελληνικό έθνος, έπρεπε να χαρεί την ιστορική στιγμή. Η χώρα και η οικονομία της έχουν απαλλαγεί από την εποπτεία που επέβαλαν οι πιστωτές, οι «μεγάλες δυνάμεις» που έλεγαν οι παλιοί ιστορικοί. Σήμερα, κανείς δεν αμφιβάλλει ότι αφού εξοφλήθηκε το 75% του δημοσίου χρέους η ελληνική κυβέρνηση αναλαμβάνει την πραγματική εξουσία. Εχει την πλήρη ευθύνη για τις εξελίξεις.

Βέβαια, υπάρχουν οι «επαγγελματίες γκρινιάρηδες». Αναλυτές που δεν χάνουν ευκαιρία να επισημάνουν ότι η χώρα κινδυνεύει να παρεκτραπεί και να χρεοκοπήσει. Επισημαίνουν ότι η χρεοκοπία στα τέλη του 20ού αιώνα δεν ήταν η μοναδική ούτε η πρώτη και ισχυρίζονται ότι «το πολιτικό εκκρεμές» συχνά στέκεται στην πλευρά που επικρατούν λαϊκιστές. Μελέτη του τμήματος Σύγχρονης Ευρωπαϊκής Ιστορίας του Πανεπιστημίου αναφέρει πόσες φορές στη Ελλάδα και στην Ευρώπη επικράτησαν οι δημαγωγοί. Πολιτικοί που παρέσυραν τους ψηφοφόρους σε μοιραία λάθη. Στην Κεντρική Ευρώπη είχαμε άνοδο στην εξουσία κινήματος που κατήργησε το Κοινοβούλιο που το ανέδειξε, στην Ελλάδα καταψήφισαν έναν σπουδαίο πολιτικό που είχε μεγαλώσει και εκσυγχρονίσει τη χώρα. Αργότερα, στις αρχές του 21ου αιώνα το κύμα λαϊκισμού έφερε στην εξουσία συνασπισμό ακραίων κομμάτων στην Ουγγαρία, στην Ιταλία αλλά και στην Ελλάδα όπου ανέλαβαν την εξουσία λαϊκιστές επειδή έπεισαν τον λαό ότι «θα αλλάξουν την Ευρώπη».

Τώρα, όμως, το καλοκαίρι του 2060, αυτό που έχει σημασία είναι η νέα εποχή. Αφήνουμε πίσω τα δύσκολα χρόνια όταν ήμασταν υποχρεωμένοι να διατηρούμε πρωτογενές πλεόνασμα τουλάχιστον 2,2% στον κρατικό προϋπολογισμό προκειμένου να πληρωθεί το υψηλό δημόσιο χρέος. Υπήρχαν φορολογούμενοι που πλήρωναν για φόρους το μεγαλύτερο μέρος των εισοδημάτων τους! Κάθε τρίμηνο, έως και τον Ιανουάριο εφέτος, αντιπροσωπεία των πιστωτών ήλεγχε την πορεία της οικονομικής διαχείρισης και υπέβαλε έκθεση. Παλιά, τα πράγματα ήταν δύσκολα. Το μακρινό 2015, το λεγόμενο τρίτο μνημόνιο που είχε υπογράψει η κυβέρνηση λαϊκιστών, προέβλεπε ότι η χώρα θα εισπράξει 62 δισ. ευρώ με τις ανάλογες δεσμεύσεις. Από αυτά, τα μισά χάθηκαν στις τράπεζες. Το ελληνικό Δημόσιο που χρεώθηκε το ποσό αυτό, «επένδυσε» σε αύξηση κεφαλαίου των τραπεζών και τα χρήματα χάθηκαν. Εκτός από τα κεφάλαια του Δημοσίου, ιδιώτες μέτοχοι έχασαν άλλα 10 δισ. ευρώ. Είναι το λεγόμενο «σκάνδαλο των τραπεζών», το οποίο μαζί με ανάλογες υποθέσεις απασχολούσε και τα δικαστήρια, τότε.

Ετσι, πάντως, οι ξένοι πιστωτές απέκτησαν την ιδιοκτησία των τραπεζών στην Ελλάδα που τώρα επανέρχονται σε ελληνικά χέρια. Στα παιδιά αποδήμων. Η παρατεταμένη κρίση είχε οδηγήσει τουλάχιστον 600.000 νέους, συνήθως επιστήμονες, να εγκατασταθούν σε ευρωπαϊκές κυρίως χώρες. Τα παιδιά τους μεγάλωσαν στο εξωτερικό αλλά πάντα είχαν σχέση με την πατρίδα, τον τόπο διακοπών τους. Ισως με τις αναμνήσεις αυτές κάποιοι απ’ αυτούς έκαναν επενδυτικά σχήματα που αγοράζουν τις τράπεζες. Τέλος οι διακοπές.

Το μεγάλο ερώτημα, ωστόσο, στο οποίο επιχειρούν να δώσουν απάντηση δεκαπέντε διδακτορικές διατριβές που εκπονούνται αυτή την εποχή σε διάφορα πανεπιστήμια, είναι: Ποιοι έβλαψαν περισσότερο τον τόπο; Οι ανεύθυνοι που τον υπερχρέωσαν ή οι λαϊκιστές που δυσκόλεψαν τη λύση του προβλήματος; Θα δούμε.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ