Ανδρέας Δρυμιώτης ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΡΥΜΙΩΤΗΣ

Διυλίζοντας τον κώνωπα και καταπίνοντας την κάμηλο...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Τ​​ον τελευταίο καιρό, έχω αποκτήσει μια καινούργια συνήθεια. Ξυπνάω πολύ πρωί και ετοιμάζω δύο μεγάλα πλακάτ, στα οποία περιγράφω συνοπτικά τι έκανα την προηγούμενη μέρα. Τα εμπλουτίζω με φωτογραφίες από τα μέρη που επισκέφθηκα και τα εστιατόρια που έφαγα. Πέρα από τα δύο πλακάτ ετοιμάζω και πολλές άλλες αναρτήσεις, τις οποίες τοποθετώ σε δύο κοντάρια, σαν αυτά που έχουν οι λαχειοπώλες, όπου βάζω φωτογραφίες από τα εγγόνια μου, τα σκυλιά μου και ό,τι άλλο ενδιαφέρον βρήκα την προηγούμενη μέρα. Στη συνέχεια κρεμάω τα δύο πλακάτ στον λαιμό μου, ένα μπρος και ένα πίσω, παίρνω και τα δύο κοντάρια με τις φωτογραφίες και βγαίνω στον δρόμο να συναντήσω τους φίλους μου.

Στον δρόμο που περπατώ, πολλοί δείχνουν ενδιαφέρον για τις αναρτήσεις μου και τις φωτογραφίες μου και μου κάνουν «like» και «thumps up». Ακόμα, συναντώ και στενούς φίλους στους οποίους αποκαλύπτω το πίσω μέρος των πλακάτ, το οποίο περιέχει πιο προσωπικές αναρτήσεις. Στη διαδρομή έχω αντιληφθεί ότι είναι πάρα πολλοί που ακολουθούν την ίδια τακτική και τους κάνω και εγώ «like» και «thumps up». Ηδη έχω αποκτήσει και μερικούς ακολούθους: Κάμποσους αργόσχολους, πάρα πολλούς πλασιέ που θέλουν να μου πουλήσουν προϊόντα και υπηρεσίες που νομίζουν ότι με ενδιαφέρουν, δύο πράκτορες της ΕΥΠ, τρεις διαρρήκτες που περιμένουν να δουν πότε θα λείψω από το σπίτι, δύο αστυνομικούς της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και έναν ψυχίατρο.

Αν σας φαίνονται τρελά όλα αυτά, μη βιαστείτε να με κρίνετε. Περίπου 2,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο κάνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα καθημερινά στο Facebook / Instagram και κανένας δεν βρέθηκε να τους κατηγορήσει για τρελούς. Απλά εγώ πραγματοποιώ στον φυσικό κόσμο αυτό που όλοι αυτοί κάνουν στον κόσμο του internet, ο οποίος είναι πολυπληθέστερος και επιπλέον οι χρήστες του είναι «κρυμμένοι» πίσω από κάποιο «user-id»! Τουλάχιστον, στον φυσικό κόσμο γνωρίζουμε τα πρόσωπα που συναλλασσόμαστε, σε αντίθεση με τον κόσμο του internet, όπου τα ψεύτικα προφίλ δίνουν και παίρνουν.

Ας αφήσουμε τώρα την πλάκα και πάμε στα σοβαρά. Ολοι εμείς που εθελοντικά δημοσιοποιούμε πολλά προσωπικά δεδομένα, τα οποία μάλιστα κάποιοι εκμεταλλεύονται και τα μετατρέπουν σε χρήμα, δεν σηκώνουμε μύγα στο σπαθί μας όταν γίνεται συζήτηση για το ίδιο θέμα, προκειμένου να βελτιωθεί η ζωή μας στη σύγχρονη κοινωνία.

Πάρτε για παράδειγμα τις κάμερες που εγκαταστάθηκαν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004. Περήφανοι εναερίτες της ΔΕΗ ανέβηκαν στις κολώνες και τις κάλυψαν ώστε να μη μας παρακολουθεί (υποτίθεται) ο Μεγάλος Αδελφός! Τώρα, αν οι κάμερες είναι το απόλυτο εργαλείο για την εξιχνίαση εγκληματικών ή τρομοκρατικών ενεργειών, πολύ λίγο μας ενδιαφέρει. Εμείς εδώ στην Ελλάδα δεν τις θέλουμε. Από την άλλη μεριά επιτρέπουμε στην Google και σε άλλους να γνωρίζουν επακριβώς το πού βρισκόμαστε για να μας προτείνουν σημεία ενδιαφέροντος ή να μας πληροφορούν για την κίνηση γύρω μας. Δεν είναι λιγότερο δημοκράτες, ούτε χαλαρότεροι στο θέμα της ιδιωτικής ζωής οι Λονδρέζοι, οι οποίοι ζούνε και κινούνται κάτω από τα άγρυπνα μάτια δεκάδων χιλιάδων καμερών.

Πάμε τώρα στο κυρίως θέμα. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει στην έκδοση νέων αστυνομικών ταυτοτήτων σύμφωνα με τα πρότυπα άλλων ευρωπαϊκών κρατών. Αυτό είναι απόλυτα αναγκαίο μέτρο το οποίο θα βάλει τάξη στο χάος που επικρατεί σήμερα στη χώρα μας. Οι υπάρχουσες ταυτότητες μπορούν να πλαστογραφηθούν από ερασιτέχνες με ελάχιστα μέσα. Με πλαστή ταυτότητα μπορεί να εκδώσει κάποιος ένα «γνήσιο» διαβατήριο και ουσιαστικά να νομιμοποιηθεί. Η ασφαλής ταυτοπροσωπία είναι εντελώς απαραίτητη σε όλους τους τομείς της σύγχρονης ζωής.

Πριν από χρόνια ένας υπουργός με ρώτησε: «Αν ήταν στο χέρι σου να πραγματοποιήσεις μια μόνο δράση για τον εκσυγχρονισμό της χώρας, τι θα έκανες;». Χωρίς δισταγμό του απάντησα: «Θα ξεκινούσα την έκδοση της Κάρτας Πολίτη». Ξαναβρεθήκαμε ύστερα από μερικές ημέρες και τον ρώτησα πώς πάει το θέμα. Μου είπε ότι το συζήτησε με τον πρωθυπουργό, ο οποίος του είπε: «Ξέχασέ το, δεν είναι ώρα να τα βάλουμε με την Εκκλησία». Ετσι, έληξε άδοξα μια ακόμα προσπάθεια εκσυγχρονισμού.

Δεν πρόλαβε η κυβέρνηση να ανακοινώσει την πρόθεσή της για την έκδοση των νέων ταυτοτήτων και αμέσως έγινε η πρώτη προσφυγή στο ΣτΕ. Συγκεκριμένα, προσφυγή κατά της απόφασης για τις νέες ηλεκτρονικές αστυνομικές ταυτότητες κατέθεσαν τέσσερις ιερωμένοι, η Εστία Πατερικών Μελετών καθώς και δύο δικηγόροι. Οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι η κοινή υπουργική απόφαση πρέπει να ακυρωθεί ως παράνομη και αντισυνταγματική. Οπως ισχυρίζονται, τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στο RFID Chip των νέων ταυτοτήτων, χωρίς να έχει προηγηθεί η συγκατάθεση των πολιτών, αποτελούν προσωπικά δεδομένα, ενώ αποθηκεύεται και ελέγχεται κάθε συναλλαγή τους είτε με τις δημόσιες είτε με τις ιδιωτικές υπηρεσίες. Ακόμα, σημειώνουν ότι λόγω του RFID Chip είναι εφικτός ο εντοπισμός και η γνώση του ακριβούς γεωγραφικού στίγματος της θέσης του κατόχου της ταυτότητας, ακόμα και αν αυτός βρίσκεται σε ιδιωτικό χώρο.


Αν οι κάμερες είναι το απόλυτο εργαλείο για την εξιχνίαση εγκληματικών ή τρομοκρατικών ενεργειών, πολύ λίγο μας ενδιαφέρει. Εμείς εδώ στην Ελλάδα δεν τις θέλουμε. Από την άλλη μεριά επιτρέπουμε στην Google και σε άλλους να γνωρίζουν επακριβώς το πού βρισκόμαστε.

Ανέφερα σκόπιμα όλο το σκεπτικό της προσφυγής για να διαπιστώσετε ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν απολύτως καμία γνώση για το θέμα και όλα όσα ισχυρίζονται είναι απλώς ανοησίες. Ελάτε να τα δούμε αναλυτικά, χωρίς τεχνικούς όρους.

Βεβαίως τα στοιχεία της ταυτότητας είναι προσωπικά δεδομένα, είτε αυτή είναι η χάρτινη που έχουμε σήμερα είτε αυτή είναι πλαστική που θα έχουμε αύριο. Το chip δεν είναι RFID, αλλά είναι το ίδιο με αυτό που υπάρχει σε όλες τις τραπεζικές κάρτες που χρησιμοποιούμε σήμερα. Ο μοναδικός σκοπός του chip είναι για την ασφάλεια και την προστασία του κατόχου. Οπως στις τραπεζικές κάρτες η ταυτοπροσωπία εξασφαλίζεται με την κατοχή της κάρτας (κάτι που έχεις) και του PIN (που μόνο εσύ γνωρίζεις). Δυνατότητα «εντοπισμού και γνώση του ακριβούς γεωγραφικού στίγματος» δεν υπάρχει ούτε με τα προηγμένα μέσα των μυστικών υπηρεσιών της Αμερικής.

Αυτές είναι ιστορίες για αγρίους που στην Ελλάδα ευδοκιμούν. Αντίθετα το κινητό τηλέφωνο που όλοι κουβαλάμε στην τσέπη μας παρέχει αυτή τη δυνατότητα όχι μόνο στις προηγμένες μυστικές υπηρεσίες αλλά και σε ερασιτέχνες που μπορούν να αποκτήσουν πρόσβαση στο τηλέφωνό σου. Δεν είδα κανένα να διαμαρτύρεται για τις δυνατότητες αυτές του κινητού τηλεφώνου.

Ο ισχυρισμός ότι ελέγχεται κάθε συναλλαγή με την ταυτότητα είναι εντελώς αβάσιμος. Η ταυτότητα εξασφαλίζει μόνο την ταυτοπροσωπία.

Ακριβώς για τον λόγο αυτό πιστεύω ότι όλη η συζήτηση γίνεται γιατί δεν θέλουμε να διορθώσουμε το μπάχαλο που υφίσταται σήμερα με την απόλυτη έλλειψη ασφαλούς ταυτοπροσωπίας, η οποία φυσικά ταλαιπωρεί τον νομοταγή πολίτη, ενώ αντίθετα επιτρέπει στους παρανόμους να συνεχίζουν τις παρανομίες τους, με σύμμαχο την παραπληροφορημένη Εκκλησία.

Ολοι αυτοί που δεν θέλουν τη νέα ταυτότητα, θα πρέπει παράλληλα να παραδώσουν και τα σημερινά διαβατήρια που έχουν, διότι και αυτά περιέχουν το chip που υποτίθεται ότι τους ενοχλεί.

Θα κλείσω με μια ιστορία ανεκδοτολογικού περιεχομένου. Οταν το 2010, ο τότε πρωθυπουργός δεσμεύθηκε ότι θα εκδώσει την Κάρτα Πολίτη, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος συνέστησε μια επιτροπή για να γνωμοδοτήσει για το θέμα. Η επιτροπή σε μια συνεδρίασή της κάλεσε τον Στέφανο Γκρίτζαλη τότε Ειδικό Γραμματέα του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, τον Διομήδη Σπινέλη τότε Γενικό Γραμματέα Πληροφορικών Συστημάτων και τον υποφαινόμενο. Η συνάντηση έγινε στη Μονή Πετράκη. Επειτα από διάφορες συζητήσεις όπου ακούσαμε απίθανες δοξασίες, τους έθεσα το ερώτημα: «Στο ισόγειο του κτιρίου σας υπάρχει ένα ΑΤΜ από όπου υποθέτω ότι παίρνετε τα χρήματα της μισθοδοσίας με την κάρτα σας. Γιατί δεν σας ενοχλεί το chip που υπάρχει στην κάρτα αυτή, αλλά σας ενοχλεί το chip που θα έχει η νέα ταυτότητα»; Ετσι έληξε η συζήτηση και έφυγαν μάλλον προβληματισμένοι. Δεν είμαι βέβαιος αν είδαν το φως το αληθινόν!

* Ο κ. Ανδρέας Δρυμιώτης είναι σύμβουλος επιχειρήσεων.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ