ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Η κοινωνική προσφορά δεν γνωρίζει σύνορα. Διατρέχει ακριτικά νησιά, μικρά χωριά, υποβαθμισμένες γειτονιές της Αθήνας, σπίτια μονογονεϊκών οικογενειών και περιοχές που μπορούν να αποτελέσουν πρότυπο πράσινης ανάπτυξης.

Η μεγαλύτερη απόδειξη η βράβευση τριών οργανώσεων από την Ελλάδα, που αν και δραστηριοποιούνται στην ελληνική επικράτεια κατάφεραν να εξασφαλίσουν την αναγνώριση σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η «HOPEgenesis» είναι μία από αυτές τις οργανώσεις, μεταξύ των 50 συνολικά στην Ε.Ε., στις οποίες απονέμεται σήμερα στο γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα το «Βραβείο του Ευρωπαίου Πολίτη». Τα μετάλλια δίνονται για εξαιρετικά επιτεύγματα και δράσεις πολιτών, ομάδων και σωματείων που προάγουν την κοινωνική συνοχή και την αμοιβαία κατανόηση μεταξύ των πολιτών.

Με όραμά της να ανατρέψει το κλίμα της υπογεννητικότητας στην Ελλάδα η «HOPEgenesis» παρέχει υποστήριξη στις γυναίκες που ζουν σε ακριτικά νησιά και ηπειρωτικές περιοχές και ήδη κυοφορούν αλλά και κίνητρο σε αυτές που θέλουν να φέρουν στον κόσμο ένα παιδί αλλά διστάζουν.

«Μέχρι στιγμής έχουν ωφεληθεί 72 γυναίκες και έχουν γεννηθεί 43 μωρά, ενώ αναμένονται άλλα 31 τους προσεχείς μήνες, σε περιοχές που είχαν 0 ή ελάχιστες γεννήσεις τα τελευταία πέντε χρόνια», δηλώνει στο «kathimerini.gr» ο πρόεδρος και ιδρυτής της «HOPEgenesis» και μαιευτήρας-γυναικολόγος Δρ. Στέφανος Χανδακάς.

Μέσα σε τρία χρόνια έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα 37 νησιά του Αιγαίου και Ιονίου Πελάγους και 130 ηπειρωτικές περιοχές.

Οι μόνες προϋποθέσεις που θα πρέπει να πληρούν οι μέλλουσες μαμάδες, ώστε να επωφεληθούν των υπηρεσιών που παρέχονται, είναι να κατοικούν μόνιμα στις περιοχές που έχουν ενταχθεί στο δίκτυο δράσης της οργάνωσης και να μην έχουν ξεπεράσει τη 18η εβδομάδα κύησης.

Μεταξύ των παροχών που προσφέρονται, όπως εξηγεί ο κ. Χανδακάς, είναι «η μεταφορά και η διαμονή των εγκύων σε ένα από τα συνεργαζόμενα ιατρικά κέντρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η κάλυψη του κόστους μητρότητας και η 24ωρη ψυχολογική υποστήριξη».

Ο ιδρυτής της οργάνωσης δεν διστάζει να μοιραστεί και μια πιο προσωπική στιγμή.

«Η πιο συγκινητική εικόνα που μου έρχεται στο μυαλό είναι η γέννηση του πρώτου μωρού μας από τη Θύμαινα, του μικρού Μηνά, του οποίου έχω την τιμή να είμαι νονός. Βρεθήκαμε στον τόπο που είχε να ακουστεί παιδική φωνούλα για πάνω από πέντε χρόνια κάτι που έδωσε ξανά την ελπίδα για σταδιακή αναβίωση του πληθυσμού της. Το πιο ενθαρρυντικό είναι ότι μετά τον Μηνά έχουν υπάρξει και άλλες γεννήσεις στο νησί», συμπληρώνει.

«Βασικός στόχος η θεραπεία των τραυματισμένων ψυχών»

Παιδιά που δεν είχαν όμως την τύχη να γεννηθούν σε ένα απόλυτα υγιές περιβάλλον αλλά και παιδιά μονογονεϊκών οικογενειών με προβλήματα «αγκαλιάζει» η «Κιβωτός του Κόσμου» που «μετρά» είκοσι χρόνια λειτουργίας και περισσότερους από 3.000 εθελοντές μόνο στην Αθήνα.

«Ο βασικός μας στόχος είναι να θεραπεύσουμε τις τραυματισμένες ψυχές των παιδιών, να τα βοηθήσουμε να πατήσουν στα δικά τους πόδια και να τα αφήσουμε στην κοινωνία ως ενεργούς πολίτες με τα κατάλληλα εφόδια, ώστε να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες με γενναιότητα και θάρρος», δηλώνει στο «kathimerini.gr» ο ιδρυτής της «Κιβωτού» Πατέρας Αντώνιος, ο οποίος θεωρεί ότι το βραβείο θα συμβάλλει περισσότερο στην αναγνώριση του έργου και θα έχει ως αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη προσφορά.

«Εχουμε πάνω από 200 παιδιά στις δομές φιλοξενίας σε όλη την Ελλάδα και άλλα τόσα παιδιά μονογονεϊκών οικογενειών που παρακολουθούν εκπαιδευτικά αλλά και προγράμματα ημιαυτόνομης διαβίωσης, ενώ ταυτόχρονα στηρίζουμε ψυχολογικά την κακοποιημένη και άγαμη μητέρα και τη βοηθάμε να μάθει κάποιο επάγγελμα ή να σπουδάσει μέσω υποτροφιών που παρέχουν ΙΕΚ και άλλες σχολές», εξηγεί ο Πατέρας Αντώνιος.

Όπως σημειώνει, στη διάρκεια της κρίσης ο πληθυσμός διπλασιάστηκε. Αυτός ήταν και ο λόγος που δημιουργήθηκαν οι νέες δομές στη Χίο, στην Πωγωνιανή και τον Βόλο. Πρόσφατα εγκαινιάστηκε και το κέντρο σωτηρίας μητέρας και παιδιού που είναι το μοναδικό στην Ελλάδα για ανήλικες μητέρες.

Ανατρέχοντας στο παρελθόν ο Πατέρας Αντώνιος δεν διστάζει να μοιραστεί τις σκέψεις του στα πρώτα του δειλά βήματα ως ιδρυτής της «Κιβωτού».

«Όταν ξεκίνησα όλο αυτό το έργο θυμάμαι το πείσμα και την επιμονή που είχα ότι κάτι πρέπει να δημιουργηθεί στην περιοχή μας. Κι αυτό που είπα ήταν πως αν εγώ μπορώ να είμαι αυτός που θα αλλάξει κάτι έξω από την πόρτα μου, στη γειτονιά μου, δεν υπάρχει λόγος να το περιμένω από κανέναν άλλο», δηλώνει.

Σε ένα καλύτερο αύριο με «όχημα» την περιβαλλοντική συνείδηση, στοχεύει ο τρίτος νικητής του βραβείου, ο «Ανεμος Ανανέωσης». Πρόκειται για μια συνεταιριστική επιχείρηση που έχει για μέλη της πολίτες ενεργούς σε περιβαλλοντικά και κοινωνικά θέματα.

«Στόχος είναι να προωθήσουμε την κοινωνική και πράσινη οικονομία, την καινοτομία, την προστασία του περιβάλλοντος και τον διάλογο των πολιτισμών, να συνδέσουμε τα θέματα της κοινωνικής συνοχής και της προστασίας του περιβάλλοντος με ένα μοντέλο υπεύθυνης και βιώσιμης οικονομίας», λέει στο «kathimerini.gr» ο πρόεδρος της οργάνωσης, Νίκος Χρυσόγελος.

Στην κατεύθυνση αυτή, όπως συμπληρώνει η αντιπρόεδρος του «Ανέμου Ανανέωσης», Πολύνα Γκιόκα, εντάσσεται και η συμμετοχή σε προγράμματα όπως το «Climate Schools», με στόχο την εξοικονόμηση ενέργειας στα σχολεία, αλλά και η ίδρυση ενός καινοτόμου hostel (Welcommon Hostel) που εστιάζει σε μοντέλα βιώσιμου τουρισμού, απευθύνεται σε τουρίστες με κοινωνικά, πολιτιστικά και περιβαλλοντικά ενδιαφέροντα και αποτελεί ένα παράδειγμα κυκλικής οικονομίας.

«Είναι ένα υπόδειγμα του πώς μπορεί κανείς να επαναχρησιμοποιήσει έπιπλα και που σε άλλη περίπτωση θα κατέληγαν εκτός παραγωγής, στα απόβλητα», εξηγεί η ίδια.

Στο ερώτημα πως η «πράσινη οικονομία» θα μπορούσε να δράσει ενισχυτικά σε οικονομίες με προβλήματα όπως η ελληνική, ο κ. Χρυσόγελος απαντά: «H χώρα μας δαπανάει σημαντικά ποσά εισάγοντας πετρέλαιο ή πληρώνοντας δικαιώματα εκπομπών αερίων, ενώ θα μπορούσαμε όχι μόνο να παράγουμε ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές που διαθέτουμε άφθονες, αλλά να πρωτοπορούμε σε τομείς όπως οι τεχνολογίες έξυπνων δικτύων, block chain, η κατασκευή “πράσινων πλοίων” και η παραγωγή προϊόντων υψηλής διατροφικής αξίας.

Δεν μπορεί να συζητάμε ακόμα για την συλλογή κι ανακύκλωση απορριμμάτων, όταν θα έπρεπε να πρωτοπορούμε για τη δημιουργία μιας κοινωνίας στην οποία χιλιάδες προϊόντα που καταλήγουν στις χωματερές ή στους ΧΥΤΑ θα μπορούν να επαναχρησιμοποιούνται για την παραγωγή πρώτων υλών».

Online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ