FLASHBACK

Ώρα για διάλειμμα

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ

© Δημήτρης Χαρισιάδης/ Φωτογραφικό Αρχείο Μουσείου Μπενάκη

Απόγευμα 19ης Ιουνίου 1955. Η Κατίνα Παξινού, αμέριμνη και μάλλον χαμένη στις σκέψεις της, καπνίζει το τσιγαράκι της λίγο πριν από μια ιστορική στιγμή. Σε λίγες ώρες, όταν το σκοτάδι θα έχει πέσει πάνω από το αργολικό θέατρο, θα σημάνει η επίσημη έναρξη των Επιδαυρίων, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών που εγκαινιάζεται ακριβώς εκείνο το καλοκαίρι. Η πρώτη παράσταση, παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου, θα είναι η «Εκάβη» του Ευριπίδη. Το αρχαίο θέατρο γεμίζει ασφυκτικά για να παρακολουθήσει την Κατίνα Παξινού σε μία από τις σημαντικότερες στιγμές της καριέρας της, όπως αποδείχθηκε.

Σκηνοθετεί ο Αλέξης Μινωτής, ο οποίος θα βρεθεί δίπλα της στη σκηνή ως Ταλθύβιος μαζί με τον Αλέκο Αλεξανδράκη, την Άννα Συνοδινού και τον Θάνο Κωτσόπουλο. Η Κατίνα Παξίνου ήταν παρούσα και σε μια άλλη ιστορική ημέρα της Επιδαύρου. Πρωταγωνίστησε στο πρώτο έργο που παρουσιάστηκε εκεί μετά την αρχαιότητα: το 1938,  στην «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη, επίσης παραγωγή της πρώτης κρατικής μας σκηνής. Το έργο παίχτηκε στην αρχαία ορχήστρα του «ωραιότερου θεάτρου του κόσμου» χωρίς σκηνικά και –ελλείψει ηλεκτροδότησης– χωρίς φωτισμούς, με το φυσικό φως του απογεύματος. Ακούγεται σαν όνειρο.
 

Online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ