Μόνο οι δύο μικροί λουόμενοι που πλατσουρίζουν στο ολοκαίνουργιο σιντριβάνι «υπονομεύουν» ελάχιστα τον διαφημιστικό χαρακτήρα της φωτογραφίας, που έχει στόχο να προπαγανδίσει στους Αθηναίους της δεκαετίας του ’50 το νέο απόκτημα της πόλης τους. Όσο για τους ενήλικους πρωταγωνιστές, υποδύονται αρκετά επιτυχημένα τους προνομιούχους χρήστες του απόλυτου θερινού προορισμού της γενιάς τους, που δεν ήταν άλλος από τα «Αστέρια» της Γλυφάδας.

«Η Γλυφάδα και η Βούλα θα γίνουν η νέα Κυανή Ακτή», γράφει η «Καθημερινή» στις 20 Σεπτεμβρίου του 1954, τη χρονιά που ο τότε διοικητής της Εθνικής Τράπεζας, Κωστής Ηλιάσκος, καλεί τρεις νέους αρχιτέκτονες –τον Προκόπη Βασιλειάδη, τον Εμμανουήλ Βουρέκα και τον Περικλή Σακελλάριο– να υποβάλουν τα σχέδιά τους για τις νέες «λουτρικές και τουριστικές εγκαταστάσεις» του «Αστέρα» στην ακτή της Γλυφάδας. Είναι η ληξιαρχική πράξη γέννησης της Αθηναϊκής Ριβιέρας. Τα επόμενα χρόνια, τα «Αστέρια», και μαζί τους ολόκληρη η Γλυφάδα, θα εξελιχθούν πολύ γρήγορα σε συνώνυμο της θερινής καλοπέρασης. Η διαμόρφωση της έκτασης περιλαμβάνει τις γνωστές «καμπάνες» (bungalows) και εγκαταστάσεις ψυχαγωγίας που αφήνουν εποχή: δεν υπήρχε νέος της καλής Αθήνας που να μην ήθελε να χορέψει με το μαγιό του κάποιο καυτό καλοκαιρινό μεσημέρι στην πίστα του εστιατορίου-χορευτικού κέντρου. Η ζωντανή ορχήστρα δίνει τον τόνο του ξεφαντώματος. 

Εξήντα χρόνια μετά, τα «Αστέρια» ετοιμάζονται να επιστρέψουν στη ζωή της Γλυφάδας σε μια πολύ διαφορετική Αθήνα.   ■

Περιοδικό "Κ"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ