ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Σαν καταβύθιση σε μια δεξαμενή μνήμης, το βιβλίο για τη Μονεμβασιά, που κυκλοφόρησε στα αγγλικά, ανοίγει δρόμους για το αύριο. «Το βιβλίο είναι μονάχα η αρχή», λέει η Αν Ελντριτζ, ο άνθρωπος που ενέπνευσε ένα νέο κύμα ενδιαφέροντος για το «Γιβραλτάρ της Ελλάδος». Η έκδοση με τίτλο «Μονεμβασιά. Ανθρωποι. Τόπος. Παρουσία» (Monemvasia. People. Place. Presence) κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Unicorn ως διαβατήριο γνωριμίας αυτού του τόπου που παραμένει μυστηριακός και αυτοτελής. Η Αν Ελντριτζ γνωρίζει τη Μονεμβασιά από τα χρόνια του ’80 και είναι πρόεδρος της Φωτογραφικής Εταιρείας Μονεμβασιάς, μιας ομάδας αφοσιωμένων Ελλήνων και ξένων που συνδέονται με τον τόπο αυτόν με τρόπους που δεν περιορίζονται στη διαβίωση ή στις διακοπές. Η Αν Ελντριτζ και η Ευγενία Γρηγοράκη και οι συνοδοιπόροι τους οργάνωσαν ένα σχέδιο εξόρυξης μνήμης και σκιαγράφησης ενός παράλληλου πορτρέτου για τη Μονεμβασιά.

Η Μονεμβασιά είναι κάτι πέρα από τα ωραία, αναστηλωμένα σπίτια στο Κάστρο. Η Φωτογραφική Εταιρεία Μονεμβασιάς για να επιτύχει την εκ νέου προσωπογραφία του τόπου έκανε μακρά έρευνα πεδίου, μιλώντας με τους κατοίκους χτίζοντας σχέσεις εμπιστοσύνης και φιλίας. Σταδιακά, άνοιξαν συρτάρια και μικρές κόγχες που φυλάσσονταν οικογενειακά κειμήλια, φωτογραφικά στιγμιότυπα και τεκμήρια περασμένης ζωής. «Μας ενδιέφερε να διασώσουμε ό,τι μπορούσε να εντοπιστεί και να του δώσουμε αξία», λέει η Αν Ελντριτζ. Οικογενειακές φωτογραφίες, μορφές προγόνων, όψεις του τόπου, μικρά «φυλαχτά»... Το ένα δίπλα στο άλλο αποκτούν δύναμη και εμβέλεια. Τα 2/3 των φωτογραφιών προήλθαν από το υλικό που συγκέντρωσε η Φωτογραφική Εταιρεία Μονεμβασιάς από τον ντόπιο πληθυσμό. Διανοούμενοι και ερευνητές, παραδοσιακά συνδεδεμένοι με τη Μονεμβασιά, είναι παρόντες σε αυτό το εγχείρημα.

Ο πρώην πρέσβης του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ελλάδα, Τζον Κίτμερ, μελετητής του έργου του Γιάννη Ρίτσου, υπογράφει ένα πρόλογο εξαίροντας την πρωτοβουλία, σημειώνοντας πως στη δεκαετία του 1950 η Μονεμβασιά άρχισε να φθίνει για να αναστηθεί αργότερα από τη νέα γενιά εραστών του τόπου. Την ίδια επισήμανση κάνουν και οι κατεξοχήν μελετητές της Μονεμβασιάς, η Χάρις και ο Αλέξανδρος Καλλιγάς, στο απόσπασμα από το βιβλίο «Μονεμβασία. Μια βυζαντινή πόλις-κράτος» (εκδ. Ποταμός, 2010) που παρατίθεται στην έκδοση. Το αρχιτεκτονικό ζεύγος Καλλιγά όπως και ο ιστορικός σερ Στίβεν Ράνσιμαν (1903-2000) αιμοδοτούν διαρκώς το σώμα και τη φήμη της Μονεμβασιάς. Αλλά το βιβλίο της Φωτογραφικής Εταιρείας Μονεμβασιάς έχει ως σώμα και αίμα τον απλό κόσμο του χωριού, που παρελαύνει μέσα από πορτρέτα, στιγμές χαράς και τελετουργίας, από τις αρχές του 20ού αιώνα ώς τα πρόσφατα χρόνια. Είναι μια λιτανεία μορφών αλλά και ένας ύμνος στην αρχέγονη σοφία του τόπου. Ενός τόπου διαρκούς και ρευστού. «Η αριστοτελική έννοια της πόλης, η «πόλις», μοιάζει να ταιριάζει στην περίπτωση της Μονεμβασιάς», λέει η Αν Ελντριτζ. Υπάρχει ήδη ως σώμα ένα μεγάλο και πυκνό αρχείο της διαδρομής αυτής της πολιτείας.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ