ΚΟΣΜΟΣ

Δεν αρκεί ο Ιγκλέσιας για να κυβερνήσει ο Πέδρο Σάντσεθ

ΕΥΡΥΔΙΚΗ ΜΠΕΡΣΗ

O υπηρεσιακός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ έδωσε τα χέρια με τον επικεφαλής του Podemos Πάμπλο Ιγκλέσιας. Οι δύο ηγέτες έβαλαν ξανά στο τραπέζι το σχέδιο συγκυβέρνησης που είχαν απορρίψει τον Ιούλιο και αυτή τη φορά συμφώνησαν.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Μετά τα αποτελέσματα των ισπανικών βουλευτικών εκλογών της προηγούμενης Κυριακής, οι σχολιαστές ανέλυαν το νέο αδιέξοδο, οι πολιτικοί ζύγιζαν αργά και προσεκτικά τις επιλογές τους και η Ισπανία ετοιμαζόταν για μακρά περίοδο ακυβερνησίας. Εν αγνοία των πάντων, το απόγευμα της Δευτέρας, ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ κάλεσε στο πρωθυπουργικό γραφείο τον επικεφαλής του Podemos Πάμπλο Ιγκλέσιας και έβαλαν ξανά στο τραπέζι το σχέδιο συγκυβέρνησης που είχαν απορρίψει τον Ιούλιο. Χρειάστηκε λίγο περισσότερο από μία ώρα για να γεφυρωθεί το χάσμα που είχε ανοίξει το τελευταίο τετράμηνο ανάμεσα στους Σοσιαλιστές και στο κόμμα των παλαιών αγανακτισμένων και να επιτευχθεί η πρώτη συμφωνία.

Το ίδιο βράδυ και ενώ κανείς δεν είχε αντιληφθεί το παραμικρό, τη σκυτάλη πήραν οι υπ’ αριθμόν δύο των κομμάτων, Αδριάνα Λάστρα και Ιρένε Μοντέρο, για πιο λεπτομερείς διαπραγματεύσεις. Η Τρίτη ξημέρωσε με τον Σάντσεθ να μιλάει στους βουλευτές του κόμματός του περί ανέμων και υδάτων και με το Λαϊκό Κόμμα του Πάμπλο Κασάδο να συζητάει εκ νέου για το αν πρέπει να προσφέρει κοινοβουλευτική ανοχή σε μια σοσιαλιστική κυβέρνηση ή να συνεχίσει τη στροφή προς τα δεξιά, υπό την πίεση του ακροδεξιού Vox.

Το μεσημέρι της ίδιας μέρας, ενώ ο βασιλιάς Φελίπε βρισκόταν σε επίσημη επίσκεψη στην Κούβα και ο Κασάδο προήδρευε συνεδρίασης κομματικών οργάνων, ένα μήνυμα έφθασε στα χέρια του: επρόκειτο να γίνουν σημαντικές ανακοινώσεις στο πρωθυπουργικό γραφείο. Την ίδια ώρα, ο Πάμπλο Ιγκλέσιας, που είχε νέα συνάντηση με τον Σάντσεθ για να δώσουν την τελική έγκριση, αναζητούσε επειγόντως σακάκι (χωρίς γραβάτα, εννοείται) ώστε να παρουσιαστεί στην τελετή υπογραφής. Οι δύο πολιτικοί αρχηγοί εμφανίστηκαν, ανακοίνωσαν τη συμφωνία δέκα σημείων για τη συγκυβέρνηση, υπέγραψαν μπροστά στις κάμερες τα σχετικά χαρτιά και εν συνεχεία αγκαλιάστηκαν σφιχτά, με τους παρευρισκομένους να μην μπορούν να συγκρατήσουν ομαδικά επιφωνήματα.

Ολα έγιναν ταχύτατα, αλλά ταυτόχρονα δεν έγινε τίποτα ακόμη. Σάντσεθ και Ιγκλέσιας μπορεί να συμφώνησαν στο ότι ο Ιγκλέσιας θα γίνει αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και το κόμμα του θα πάρει τρία υπουργεία, ο Ιγκλέσιας μπορεί να ξεκίνησε αμέσως να προετοιμάζει τη βάση του κόμματός του για συμβιβασμούς, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι η συγκυβέρνηση παραμένει στον αέρα. Ο Σάντσεθ είχε προκηρύξει τις εκλογές της 10ης Νοεμβρίου με τη μάταιη ελπίδα ότι οι Σοσιαλιστές θα βγουν ενισχυμένοι και θα επανέλθουν στις διαπραγματεύσεις από θέση ισχύος. Τελικά παρέμειναν πρώτοι αλλά έχασαν επτά έδρες, ενώ το Podemos έχασε τρεις, τις οποίες πήρε το κόμμα Mas Pais, που έφτιαξε ο πρώην υπαρχηγός του Ιγκλέσιας, Ινιγο Ερεχόν.

Το αποτέλεσμα είναι ότι εκεί που μέχρι τώρα χρειάζονταν έντεκα έδρες συνεργαζόμενων κομμάτων για να φθάσουν την κοινοβουλευτική πλειοψηφία των 176 εδρών, τώρα χρειάζονται 21. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι ο Σάντσεθ καταλήγει για μια ακόμη φορά να εξαρτάται από την εύνοια των αυτονομιστικών κομμάτων της Καταλωνίας. Τα αυτονομιστικά κόμματα είχαν στηρίξει τον Σάντσεθ την πρώτη περίοδο της πρωθυπουργίας του, αλλά από τον Φεβρουάριο, που απέσυραν τη στήριξή τους, το χάσμα δεν παύει να μεγαλώνει. Τα προβλήματα δεν προέρχονται μόνο από τη δίκη και καταδίκη του αρχηγού της καταλανικής ρεπουμπλικανικής αριστεράς (ERC) Οριόλ Τζουνκέρας, αλλά και από τους πολιτικούς χειρισμούς του Σάντσεθ γύρω από το θέμα αυτό. Επί μήνες, ο Σάντσεθ φλέρταρε με το σενάριο κυβέρνησης υπό την ανοχή του Λαϊκού Κόμματος και η στάση του απέναντι στο αυτονομιστικό κίνημα της Καταλωνίας γινόταν όλο και σκληρότερη.

Τώρα θα υποχρεωθεί να ανακρούσει πρύμναν, ώστε να αποσπάσει τουλάχιστον την ανοχή των 13 αυτονομιστών βουλευτών. Στην πρώτη διερευνητική συνάντηση, την Πέμπτη, οι εκπρόσωποι του ERC είπαν όχι, αλλά δεν έκλεισαν τελείως την πόρτα. Για μια ακόμη φορά, η κατάσταση είναι ρευστή και η μόνη βεβαιότητα εντοπίζεται στη διαπίστωση ότι το «κλειδί» των πολιτικών εξελίξεων βρίσκεται στην Καταλωνία.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ