ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Ένας Ιάπωνας εικαστικός παρουσιάζει ένα έργο-προσομοίωση της ταξιδιωτικής μνήμης, μέσα από 25.000 φωτογραφίες του Έβερεστ.

Το Φούτζι είναι για τους Γιαπωνέζους το βουνό των βουνών. Ένας συμμετρικός κώνος που μοιάζει σαν να έχει βγει από 3D printer, με χιόνι σαν κοσκινισμένο αλεύρι στην κορυφή. Τις μέρες που η ατμόσφαιρα είναι καθαρή, ο Sohei Nishino μπορεί και το βλέπει από το χωριό Heda. Εκεί, σε ένα πρώην εργαστήριο ξυλουργού, βρίσκεται το φωτογραφικό του εργαστήριο, το οποίο άφησε πέρυσι για να ταξιδέψει σε ένα άλλο βουνό, το πλέον επικό.

Το Έβερεστ, με ύψος 8.848 μ., είναι σύμβολο της φύσης και του ανθρώπου που την κατακτά. Ο Nishino το επισκέφτηκε την περσινή άνοιξη. Δεν έφτασε στην κορυφή, δεν τον ενδιέφερε άλλωστε. Κινήθηκε σε μια περιοχή μεταξύ 2.860 και 6.000 μ. επί 23 ημέρες. Είχε μαζί του έναν βοηθό, έναν ντόπιο οδηγό, τρεις κάμερες, τρεις φακούς και 300 ρολά φιλμ.


© Sohei Nishino/Michael Hoppen Gallery


Τράβηξε δεκάδες χιλιάδες φωτογραφίες (με φιλμ και ψηφιακές), επέστρεψε στην Ιαπωνία και δούλεψε πάνω σε αυτές. Επί έξι μήνες περιεργαζόταν κορυφές, ρυάκια, πέτρες, αγριοπούλια, σύννεφα, ορειβατικές κατασκηνώσεις. «Ακόμα και στα 5.000 μ. υψόμετρο υπάρχει ζωή: άνθρωποι, μαγαζιά, Wi-Fi», αναφέρει σε συνέντευξή του στο περιοδικό Wallpaper. Θυμάται ότι τα ίχνη κάποιων ανθρώπινων δραστηριοτήτων ήταν επώδυνο να τα βλέπει. «Σοκαρίστηκα από τα σκουπίδια, τους σωρούς πλαστικών μπουκαλιών, τις πλαστικές σακούλες, τα άλογα και τα γιακ που τις έτρωγαν».


© Sohei Nishino/Michael Hoppen Gallery


Με ανακατεμένες αναμνήσεις από την ομορφιά και την κακοποίηση του βουνού, τη χαρά και τον πονοκέφαλο σε συνθήκες υψηλού υψομέτρου («ακόμα και δέκα μέτρα ήταν δύσκολο να τα περπατήσω μερικές φορές»), ο 38χρονος εικαστικός έφτιαξε ένα μνημειώδες κολάζ 4,5 x 3,7 μ. Έναν «δικό μου χάρτη εμπειριών και κανενός άλλου», όπου κομματάκια από διαφορετικούς ουρανούς, σύννεφα, βράχους και μονοπάτια τοποθετήθηκαν το ένα δίπλα στο άλλο. Ένα τετραγωνάκι από τη φωτογραφία με τον βαθύ μπλε ουρανό επικολλάται σε ένα κομματάκι από τη φωτογραφία με τον απαλό μπλε ουρανό. Πουλιά που ποιος ξέρει αν πετούσαν κοντά ή χιλιόμετρα μακριά, στο κολάζ του Nishino περιπλανώνται δίπλα δίπλα σαν φιλαράκια. Ορειβάτες χαμογελούν και αναρωτιέσαι αν αυτοί οι δύο που στέκονται αντικριστά τραβήχτηκαν μαζί ή ο ένας την πρώτη και ο άλλος την εικοστή τρίτη μέρα του οδοιπορικού.


Μέρος του «Mountain Lines, Everest», όπου κομμάτια από διαφορετικές φωτογραφίες έχουν επικολληθεί το ένα δίπλα στο άλλο, δημιουργώντας μια αλλόκοτη εικόνα του βουνού. © Sohei Nishino/Michael Hoppen Gallery.


Κι αφού καθεμία από τις συνολικά 25.000 φωτογραφίες μπήκε στη θέση της, ο Nishino φωτογράφισε ολόκληρο το κολάζ. Τύπωσε τη νέα φωτογραφία σε μικρότερες διαστάσεις (2,63 x 1,50 μ.), την ονόμασε «Mountain Lines, Everest» και την παρουσίασε πρόσφατα ως εγκατάσταση –μαζί με άλλα έργα του– στην γκαλερί Michael Hoppen του Λονδίνου. Κι αν κάτι πέτυχε μέσα από όλη αυτή την κοπιαστική εργασία στην οποία αφοσιώθηκε με ζήλο μυρμηγκιού, είναι να παρουσιάσει, με φωτογραφικό τρόπο, μια προσομοίωση της ταξιδιωτικής μνήμης. Να μας εξηγήσει ότι το πώς θυμάται κανείς ένα ταξίδι μεταφράζεται σε χιλιάδες εικόνες, τις οποίες το κάθε μυαλό τακτοποιεί με τον δικό του τρόπο και, αφού τις βάλει στη θέση τους, τις τραβάει μια μεγάλη γενική φωτογραφία. Για κάποιον άλλον μπορεί να μοιάζει με παραμόρφωση, για τον άνθρωπο που τη δημιούργησε όμως είναι το ταξιδιωτικό του βίωμα.

 

Online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ