ΘΕΑΤΡΟ

Παράσταση - ντοκουμέντο για τους αστέγους της Αθήνας

ΟΛΓΑ ΣΕΛΛΑ

Ανά μία ώρα, κάθε ημέρα, από τις 5 έως τις 9 μ.μ., επτά θεατές κάθε φορά θα συναντούν τους αστέγους στην πλ. Κλαυθμώνος.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Εχει θητεύσει με μεγάλη επιτυχία σε αυτό που λέγεται «θέατρο-ντοκουμέντο». Ο Πρόδρομος Τσινικόρης μας είχε εντυπωσιάσει (με την ισότιμη συνεργασία του με τον Ανέστη Αζά) με την παράσταση που είχαμε δει πρώτα στο Βερολίνο και μετά στη Στέγη Γραμμάτων, πριν από δύο χρόνια, «Τηλέμαχος - Should I stay or should I go? ».

Τις επόμενες ημέρες, από τις 2 έως τις 8 Ιουλίου, και στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, μας καλεί στο κέντρο της Αθήνας, στην πλατεία Κλαυθμώνος συγκεκριμένα, για να παρακολουθήσουμε ένα διαφορετικό θέαμα με θέμα τους αστέγους που έχουν βρει σ’ αυτή την κεντρική πλατεία της πόλης το νέο τους «σπίτι». Τίτλος του «Στη μέση του δρόμου».

Σ’ ένα διάλειμμά του, το μεσημέρι της περασμένης Πέμπτης, μιλήσαμε τηλεφωνικά με τον Πρόδρομο Τσινικόρη και του ζητήσαμε να μας εξηγήσει τι έχει σκεφτεί και τι ακριβώς θα συμβεί στην πλατεία Κλαυθμώνος.

Ηταν σαφής, ξεκάθαρος, εξαιρετικά περιγραφικός και μας άνοιξε την όρεξη γι’ αυτήν τη νέα του ιδέα.

«Σας καλώ να έρθετε στην πλατεία Κλαυθμώνος. Εκεί θα σας δώσω ακουστικά και ένα mp3 player για να ακούσετε την ιστορία ενός αστέγου. Σας καλώ να ακούσετε την ιστορία ενός ανθρώπου, που κάποια στιγμή έμεινε άστεγος. Μαζί με τα ακουστικά θα σας δώσουμε κι ένα χάρτη, ο οποίος θα σας οδηγήσει σ’ ένα σημείο της πλατείας ή πέριξ αυτής. Μόλις φτάσετε εκεί θα βάλετε τα ακουστικά, θ’ ακούσετε την ιστορία του αστέγου με τον οποίο θα συναντηθείτε, και αμέσως μετά θα τον συναντήσετε».

Ο Πρόδρομος Τσινικόρης μας εξηγεί ότι στο ξεκίνημα αυτής της προσπάθειας συναντήθηκαν με τους αστέγους της περιοχής και τους ρώτησαν εάν θέλουν να πάρουν μέρος. Το 95% απάντησε θετικά, εκτός από μία γυναίκα που απάντησε: «Δεν προλαβαίνω»! Επτά άστεγοι παίρνουν μέρος, για την ακρίβεια οκτώ, αφού οι δύο αποτελούν ζευγάρι, μας εξηγεί ο Πρόδρομος Τσινικόρης. Και πώς θα εξελιχθεί αυτή η συνάντηση;

«Αυτό που θα συνδέσει τον θεατή και τον άστεγο θα είναι μια κατάσταση, μια δράση που θα πρέπει να κάνουν μαζί μέσω ενός “παιχνιδιού”. Ετσι θα μπουν σε μια διαδικασία συζήτησης, που ο ένας θα μπορεί να ρωτάει τον άλλον. Η συνάντηση είναι προστατευμένη, και οι δύο κάθονται στο ίδιο επίπεδο, κανείς δεν θα νιώθει εκτεθειμένος. Αν κάποιος θεατής δεν μπορέσει να συνεχίσει, μπορεί να φύγει, αλλά θα επιστρέψει στην Κλαυθμώνος για να αφήσει τα ακουστικά του. Και οι δύο εκδοχές είναι μία πράξη, είτε ολοκληρωθεί η συνάντηση είτε όχι. Δεν πρόκειται να κυνηγήσουμε τους θεατές από πίσω, ούτε θα τρέχω να δω εάν ο άστεγος το κάνει καλά ή όχι. Η συζήτηση που θα έχουν τα δύο μέρη θα είναι αποκλειστικά μια δική τους διαδικασία. Εμείς έχουμε σκηνοθετήσει μόνο το πρώτο κομμάτι, όταν φτάνουν οι θεατές στην Κλαυθμώνος.

Στο δεύτερο μέρος, έχουμε στήσει απλώς το πλαίσιο ώστε να γίνει η αναγνώριση ανάμεσα στον θεατή και τον άστεγο. Μετά μένουν οι δυο τους».

Υπήρχαν έως σήμερα διάφορες πρωτοβουλίες, μη κυβερνητικών οργανώσεων κυρίως, για να συναισθανθούμε τον τρόπο που αναγκάστηκαν να ζουν κάποιοι συμπολίτες μας, ειδικά το τελευταίο διάστημα. Αυτή τη φορά έρχεται η τέχνη να το καταγράψει. Για όλη αυτή την προσπάθεια, ο Πρόδρομος Τσινικόρης είχε δύο απαραίτητους συνεργάτες: την Ιωάννα Βαλσαμίδου και τον Νίκο Πάστρα.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ