ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Νέες ταινίες: Ο οσκαρικός Πατέρας και η… Χήρα

nees-tainies-o-oskarikos-pateras-kai-i-chira-561426472

Ο πατέρας ★★★★ ½
ΔΡΑΜΑ (2020)
Σκηνοθεσία: Φλοριάν Ζέλερ
Ερμηνείες: Αντονι Χόπκινς, Ολίβια Κόλμαν, Ιμόγκεν Πουτς

Περίπου από το πουθενά, ο Γάλλος Φλοριάν Ζέλερ μας παρέδωσε την καλύτερη ταινία της φετινής χρονιάς κερδίζοντας και δύο άξια βραβεία Οσκαρ για το δικό του διασκευασμένο σενάριο (βασίζεται σε θεατρικό του ιδίου) και για τον πρώτο ανδρικό ρόλο. Εκεί βρίσκουμε τον σπουδαίο Αντονι Χόπκινς, ο οποίος υποδύεται τον… Αντονι, έναν ηλικιωμένο άνδρα που βρίσκεται στα πρώτα στάδια της άνοιας. Η κόρη του (Ολίβια Κόλμαν) προσπαθεί να τον προετοιμάσει για τη μετακόμισή της στο Παρίσι, όπου θα παντρευτεί, προσλαμβάνοντας μια σειρά από νοσοκόμες, τις οποίες όμως εκείνος συνεχίζει να απορρίπτει. Καθώς η ασθένεια προχωράει, ο Αντονι δυσκολεύεται πια να ξεχωρίσει τις πραγματικές ταυτότητες των προσώπων ή να υπολογίσει σωστά τον χρόνο, ο οποίος μοιάζει πλέον να έχει ανοίξει πόλεμο μαζί του.Ο Χόπκινς είναι εδώ πράγματι καταπληκτικός, με την ερμηνεία του να καθορίζει (ή να ακολουθεί, όπως προτιμάτε) ιδανικά τον ρυθμό της ταινίας, ωστόσο είναι πολλά ακόμα εκείνα τα στοιχεία που ανεβάζουν τον «Πατέρα» στο επίπεδο του αριστουργήματος. Αρχικά η σκηνοθεσία του Ζέλερ, ο οποίος, αν και κινηματογραφεί σχεδόν αποκλειστικά σε κλειστούς χώρους, καταφέρνει να προσδώσει ποικιλία και δυναμισμό στο οπτικό του σύνολο, διατηρώντας παράλληλα κάτι από τη θεατρική υφή του προτύπου του.Επειτα υπάρχουν οι κάθε είδους συμβολισμοί, συνήθως μικροί και διακριτικοί (ένα ποτήρι που σπάει, μια βρύση που σταματά να τρέχει), αλλά σχεδόν πάντα σωστά τοποθετημένοι ώστε να υποστηρίξουν τα δρώμενα. Τέλος, καθοριστικό είναι επίσης το μοντάζ του δικού μας Γιώργου Λαμπρινού, μέσω του οποίου χτίζονται οι μεταβάσεις και ο ρυθμός της ταινίας με ακρίβεια… ελβετικού ρολογιού.Το ρολόι (του Αντονι), άλλωστε, και ο χρόνος γενικότερα βρίσκονται εδώ στο επίκεντρο ενός εξαιρετικού, όπως είπαμε, σεναρίου, το οποίο μετατρέπει ένα μάλλον τυπικό δράμα πάνω στα γηρατειά και στο φυσικό τέλος σε κανονικό θρίλερ, γοητευτικό στην όψη και απολύτως καθηλωτικό στην παρακολούθηση. 

Με τον θεατή να μην είναι απλός παρατηρητής, αλλά να μοιράζεται ουσιαστικά την οπτική του ίδιου του πρωταγωνιστή, οι κλιμακώσεις, οι αποκαλύψεις και οι ανατροπές χτυπούν σαν γροθιές πυγμάχου, μέχρι που, εξαντλημένοι τελικά, να παραδοθούμε στη συγκίνηση-λύτρωση του φινάλε.

Black Widow ★★ ½
ΔΡΑΣΗΣ (2020)
Σκηνοθεσία: Κέιτ Σόρτλαντ
Ερμηνείες: Σκάρλετ Γιόχανσον, Φλόρενς Πιου, Ντέιβιντ Χάρμπορ

Η ταινία, η κυκλοφορία της οποίας μεταφέρθηκε ίσως περισσότερες φορές από οποιαδήποτε άλλη λόγω πανδημίας, φτάνει επιτέλους στις αίθουσες, επιστρέφοντας εκεί μετά από πολύ καιρό και το χρυσοφόρο σύμπαν της Marvel. Πρωταγωνίστρια εδώ είναι η Σκάρλετ Γιόχανσον, στον ρόλο της Νατάσα Ρόμανοφ ή «Μαύρης Χήρας», της γνωστής μας Ρωσίδας πρώην πράκτορος, η οποία πια αποτελεί μέλος της ομάδας των Εκδικητών. Στη συγκεκριμένη ιστορία, η οποία τοποθετείται χρονικά έπειτα από την ταινία «Civil War», η Ρόμανοφ έρχεται αντιμέτωπη με το παρελθόν και την αλλόκοτη οικογένεια που είχε κάποτε.

Εχοντας πια αποκτήσει και οσκαρικό στάτους με δύο υποψηφιότητες, η Γιόχανσον ντύνεται ξανά τον μανδύα της ηρωίδας δράσης, «κουβαλώντας» επί της ουσίας με τον δυναμισμό και τη σιγουριά της ολόκληρη την ταινία. Κατά τα λοιπά, το «Black Widow» αποτελεί βασικά μια συρραφή λιγότερο ή περισσότερο εντυπωσιακών σκηνών δράσης, με μια ψυχροπολεμική οικογενειακή ιστορία για γαρνιτούρα. Και φυσικά είναι δύσκολο να περάσει απαρατήρητο το γεγονός πως στο φιλμ της Κέιτ Σόρτλαντ, όλοι –μα όλοι– οι άνδρες είναι είτε κακοί, είτε ανόητοι, είτε… υπηρέτες.

KYΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΕΠΙΣΗΣ

Κραυγές και ψίθυροι ★★★★
Σκηνοθεσία: Ινγκμαρ Μπέργκμαν
Ερμηνείες: Λιβ Ούλμαν, Χάριετ Αντερσον, Ινγκριντ Τούλιν
Ψυχογράφημα εις τριπλούν

Μία από τις πιο προσωπικές και συναισθηματικά «βαριές» ταινίες του Ινγκμαρ Μπέργκμαν κυκλοφορεί σε επανέκδοση εν μέσω καύσωνα. Κάπου στις αρχές του 20ού αιώνα, η Αγκνες αργοπεθαίνει από καρκίνο στην εξοχική κατοικία της οικογένειάς της. Οι δύο αδελφές της την επισκέπτονται στην υπέροχη έπαυλη, σε ένα σμίξιμο που θα φέρει στην επιφάνεια μυστικά, συναισθήματα αγάπης, αλλά και μπόλικες κόντρες ανάμεσα στις πολύ διαφορετικές μεταξύ τους γυναίκες. Παρά το κάπως παράξενο… τάιμινγκ μιας τέτοιας κυκλοφορίας, είναι αναμφισβήτητη η αξία, όπως και η οπτική ομορφιά της ταινίας, η οποία βραβεύθηκε μάλιστα με Οσκαρ για τη φωτογραφία του Σβεν Νίκβιστ. Οσο για το πρώτο επίπεδο, εκεί ο σπουδαίος Σουηδός κινηματογραφιστής δημιουργεί ένα υποδειγματικό τριπλό ψυχογράφημα, αποσπώντας παράλληλα εξαιρετικές ερμηνείες από τις πρωταγωνίστριές του.

Πέρυσι στο Μαρίενμπαντ ★★★★
Σκηνοθεσία: Αλέν Ρενέ
Ερμηνείες: Ντελφίν Σερίγκ, Τζόρτζιο Αλμπερτάτζι
Επέτειος Αλέν Ρενέ

Από τις πιο εμβληματικές και ιδιαίτερες ταινίες της γαλλικής νουβέλ βαγκ, το φιλμ του Αλέν Ρενέ συμπληρώνει φέτος 60 χρόνια από την πρώτη κυκλοφορία και τη βράβευσή του με τον Χρυσό Λέοντα της Βενετίας. Ενας άνδρας δίχως όνομα συναντά μια γοητευτική, αινιγματική γυναίκα, με φόντο ένα εντυπωσιακό, πολυτελές ξενοδοχείο στο ευρωπαϊκό παραθεριστικό θέρετρο Μαρίενμπαντ. 
Ο ίδιος ισχυρίζεται πως οι δυο τους είχαν γνωριστεί ακριβώς στο ίδιο σημείο ένα χρόνο νωρίτερα, προσπαθώντας να την πείσει να φύγουν μαζί, εκείνη ωστόσο αρνείται τα πάντα. Σπάζοντας τις μέχρι τότε σεναριακές φόρμες και παίζοντας με τις ίδιες τις έννοιες του χρόνου και της πραγματικότητας, ο Ρενέ μας βυθίζει εδώ σε ένα σύμπαν φαντασίας, μνήμης και λεπτών ψυχαναλυτικών ισορροπιών, ικανών να γοητεύσουν βαθιά τον προσεκτικό θεατή. 

Ονειρομπελάδες ★★½
Σκηνοθεσία: Κιμ Χάγκεν Γιένσεν, Τόνι Ζινκ
Ακούγονται: Λυδία Τζανουδάκη, Θανάσης Κουρλαμπάς
Μίνα και Τζένη

Το κινούμενο σχέδιο της εβδομάδας μάς ταξιδεύει στον κόσμο των νεαρών κοριτσιών, αλλά και των ονείρων, εκεί όπου και οι πιο απίθανες σκέψεις μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. Η 12χρονη Μίνα ζει ήσυχα με τον πατέρα της στην εξοχή, ωστόσο όλα θα έρθουν τα πάνω κάτω, όταν στη ζωή της εμφανίζεται η θετή της αδελφή, Τζένη. Η τελευταία αποδεικνύεται εξαιρετικά ενοχλητική και η Μίνα βάζει σκοπό να την ξεφορτωθεί. Με τρόπο θαυμαστό, μια νύχτα η μικρή συναντά τους «δημιουργούς ονείρων» και ανακαλύπτει πως μπορεί να αλλάξει την Τζένη μέσα από τα όνειρά της. Παρ’ όλα αυτά, μια τέτοια απόφαση έχει απρόσμενες επιπτώσεις, με τη Μίνα πια να πρέπει να παλέψει για να σώσει την Τζένη, αλλά και την ίδια της την οικογένεια. Το σύμπαν των ονείρων μπλέκεται εδώ με τους γνωστούς οικογενειακούς μπελάδες σε ένα καλοφτιαγμένο animation, δίχως πολλές εκπλήξεις. 

ΕΜΕΙΣ…
Συνεχίζει ακάθεκτο την επιτυχημένη λειτουργία του το City drive-in, το ιδιαίτερο αυτό θερινό σινεμά της Αθήνας, το οποίο φέτος περιλαμβάνει και άλλες εκδηλώσεις εκτός από τις κινηματογραφικές προβολές στο πρόγραμμά του. Μια τέτοια είναι, για παράδειγμα, η βραδιά ντίσκο που προγραμματίζεται για το προσεχές Σάββατο (11 μ.μ.), ενώ οι ταινίες συνεχίζονται την Κυριακή με το «Ψυχρά και ανάποδα» της Pixar (9.15 μ.μ.). Οσο για τη βραδινή προβολή (10.45 μ.μ.), εκεί θα δούμε το «Joker» με τον σπουδαίο Χοακίν Φίνιξ. Τέλος, τη Δευτέρα υπάρχει βραδιά… τρόμου με το δημοφιλέστατο «Κάλεσμα» να έρχεται στην οθόνη (9.30 μ.μ.). Ολες οι εκδηλώσεις γίνονται στο Lunar Space, τον χώρο του Κέντρου Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος.

…ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ
Φαίνεται πως όλος ο θόρυβος και οι αντιδράσεις γύρω από το αμφιλεγόμενο φιλμ του Φράνκο Νέρο, με τίτλο «The Man Who Drew God», το οποίο πρόκειται να σηματοδοτήσει την επιστροφή του Κέβιν Σπέισι στο σινεμά, μόνον αρνητικά δεν αποδεικνύονται. Αντιθέτως, το πρότζεκτ προχωράει ολοταχώς, με τελευταία εξέλιξη την προσθήκη στο καστ της Φέι Νταναγουέι, η οποία θα αναλάβει να ερμηνεύσει τον ρόλο που αρχικά είχε ανατεθεί στη Βανέσα Ρεντγκρέιβ. Η τελευταία αποχώρησε μετά τις έντονες αντιδράσεις που υπήρξαν, ωστόσο η ταινία μόλις παρουσίασε την πρώτη αφίσα της στο τρέχον Φεστιβάλ Καννών, εκεί όπου μάλιστα ο Σπέισι έχει κεντρικότατη θέση.