ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Aπό εργάτης εξορύξεων, ντετέκτιβ…

Ο δημιουργός του οσκαρικού «Spotlight» σε μια διαφορετικού ύφους ταινία

Aπό εργάτης εξορύξεων, ντετέκτιβ…

Ζήτημα χρόνου ★★½
ΔΡΑΜΑ (2021)
Σκηνοθεσία: Τομ Μακάρθι
Ερμηνείες: Ματ Ντέιμον, Καμίλ Κοτέν, Αμπιγκεϊλ Μπρέσλιν

Ο βραβευμένος με Οσκαρ δημιουργός του εξαιρετικού «Spotlight», Τομ Μακάρθι, επιστρέφει αυτή τη φορά με ένα διαφορετικού ύφους φιλμ, που έχει στο επίκεντρό του μια αμφιλεγόμενη ερμηνεία του Ματ Ντέιμον. Ο δημοφιλής Αμερικανός ηθοποιός υποδύεται εδώ τον Μπιλ, έναν εργάτη εξορύξεων από την Οκλαχόμα, ο οποίος ταξιδεύει στη Γαλλία προκειμένου να επισκεφθεί τη νεαρή κόρη του. 

Η τελευταία κρατείται στις φυλακές της Μασσαλίας, καταδικασμένη για τον φόνο μιας συμφοιτήτριάς της. Σύντομα ο Μπιλ θα πιάσει φιλίες με τη μεταφράστρια γειτόνισσά του, τη Βιρζινί, και τη μικρή κόρη της, παρατείνοντας την παραμονή του στην Ευρώπη επ’ αόριστον, ενώ ταυτόχρονα ερευνά νέα στοιχεία γύρω από την υπόθεση της κόρης του.

Ο μύθος της ταινίας με την κοπέλα που κρατείται στην Ευρώπη για φόνο φέρει χτυπητές ομοιότητες με την περίφημη υπόθεση της Αμάντα Νοξ. 

Η τελευταία επέκρινε μάλιστα τον δημιουργό του φιλμ, ότι χρησιμοποίησε την ιστορία της δίχως να τη ρωτήσει, ωστόσο ο Μακάρθι επέμεινε πως ο πυρήνας είναι καθαρά μυθοπλαστικός. Σε κάθε περίπτωση, εδώ πρωταγωνιστής είναι προφανώς ο πατέρας, ένας άνδρας που φέρει όλα τα χαρακτηριστικά ενός ψηφοφόρου του Ντόναλντ Τραμπ: προέρχεται από την εργατική τάξη μιας τυπικής πολιτείας του Νότου, είναι βαθιά θρησκευόμενος, εξοικειωμένος με τα όπλα, παρακολουθεί με τις ώρες τηλεόραση κ.ο.κ.

Από την άλλη, ο Μπιλ είναι στην πραγματικότητα ένας μόνο επιφανειακά σκληρός αλλά κατά βάθος καλοσυνάτος άνθρωπος, ο οποίος μετανιώνει για το παρελθόν του –αυτό είναι κάπως αόριστο αφηγηματικά– και συνδέεται γρήγορα με καινούργιους ανθρώπους στη Γαλλία. 

Μεγάλο ρόλο σε αυτό το προφίλ παίζει, φυσικά, η ερμηνεία του Ματ Ντέιμον, ο οποίος μοιάζει αδύνατο να παίξει κάποιον άλλο πέρα από έναν πολύ συμπαθητικό τύπο.

Οπως και να έχει, ο Αμερικανός εργάτης αρχίζει να μετατρέπεται σε… ντετέκτιβ, ψάχνοντας τους πραγματικούς υπαίτιους του εγκλήματος, το οποίο είναι πεπεισμένος πως δεν διέπραξε η κόρη του. Ταυτόχρονα, πρέπει να εξασφαλίσει εργασία και να προσαρμοστεί πολιτισμικά σε μια χώρα πολύ διαφορετική από τη δική του. 

Ολα αυτά είναι, βέβαια, ενδιαφέροντα –ακόμη περισσότερο όταν δηλώνει ορθά κοφτά ότι δεν ψήφισε τον Τραμπ– με τον Μακάρθι να δείχνει την τέχνη του στο σενάριο, κυρίως όμως σε επίπεδο εκλάμψεων και όχι με τη συνέπεια και τη συνοχή που το έκανε στο «Spotlight». 

Η υπερβολικά μεγάλη διάρκεια τέλος (140 λεπτά) είναι άλλο ένα στοιχείο που δεν βοηθά ένα σε γενικές γραμμές καλοφτιαγμένο φιλμ.