ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Φτιάχνουν μία ακόμη ρυθμιστική αρχή στο λιμάνι

ftiachnoyn-mia-akomi-rythmistiki-archi-sto-limani-2119713

Εντονες ανησυχίες για τη δημιουργία πρόσθετων γραφειοκρατικών αγκυλώσεων στη λειτουργία του λιμανιού του Πειραιά, αλλά και «κατόπιν εορτής» αλλαγές του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας της λιμενικής βιομηχανίας, διατυπώνουν χρήστες του λιμανιού και παράγοντες της αγοράς.

Τις ανησυχίες αυτές τροφοδοτούν αφενός οι συνεχείς αρνητικές τοποθετήσεις του υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Θ. Δρίτσα για την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ –αρνήθηκε ακόμα και πως υπάρχει συμφωνία με την Cosco– και αφετέρου οι σχεδιασμοί του για τη δημιουργία της «Δημόσιας Αρχής Λιμένος» και την «κατοχύρωση της λιμενεργασίας».

«Το υπουργείο είναι έτοιμο να νομοθετήσει μία ακόμα αρχή που θα έχει ως αρμοδιότητα το λιμάνι, παρά το γεγονός ότι υπάρχει ήδη η ανεξάρτητη Ρυθμιστική Αρχή Λιμένων, η Γενική Γραμματεία Λιμένων του υπουργείου Ναυτιλίας αλλά και το Λιμενικό Σώμα», εξηγούν χρήστες του λιμανιού. Εκτός από το ότι μια τέτοια κίνηση εκτιμάται πως σημαίνει επιπλέον κόστος και γραφειοκρατία, ο πληθωρισμός εποπτών για την ίδια δραστηριότητα περιπλέκει, αντί να απλοποιεί, τη λειτουργία της, σημειώνουν.

Ο υπουργός επίσης χαρακτήρισε «ανοιχτά» τα ζητήματα του Πορθμείου Περάματος, της κατοχύρωσης των δικαιωμάτων όλων των χρηστών της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης Περάματος και προσδιόρισε ως κεντρική επιδίωξη την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των λιμενεργατών και των εργαζομένων στον ΟΛΠ και στον ΟΛΘ, και της λιμενεργασίας εν γένει. «Για την εξασφάλιση αυτών των αναγκαίων επιδιώξεων, αλλά και για τη γενικότερη στόχευση λειτουργίας των λιμένων, με βάση τις εγγυήσεις των ευρωπαϊκών προτύπων, η κυβέρνηση ενεργοποιεί χρήσιμα και κρίσιμα εργαλεία, όπως είναι το προεδρικό διάταγμα για τη Ρυθμιστική Αρχή Λιμένων και τα υπό διαμόρφωση σχέδια νόμων, τόσο για την κύρωση της Σύμβασης Παραχώρησης όσο και για την ίδρυση Δημόσιας Αρχής Λιμένος, κατά τη διεθνή πρακτική».

Ομως αυτές οι εξαγγελίες ερμηνεύονται από την αγορά ως «κατόπιν εορτής», δηλαδή ύστερα από τη δεσμευτική προσφορά της Cosco, παρεμβάσεις που δίδουν πολύ αρνητικά μηνύματα προς το εσωτερικό και εξωτερικό της χώρας. Οι ψυχραιμότεροι διατυπώνουν απλώς την απορία τους για το «κατά πόσον είναι θεμιτό το εργατικό δίκαιο να διαφοροποιηθεί περισσότερο υπέρ της λιμενεργασίας σε σχέση με ό,τι ήδη ισχύει για όλους τους άλλους κλάδους».