ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ

Τάσο και Μαρίνα τι ξέρετε για το σουβλάκι;

Οι συγγραφείς του πρώτου βιβλίου που γράφτηκε ποτέ για το ταπεινό σουβλάκι μάς μιλούν για την προέλευση, την ιστορία και τους αστικούς μύθους γύρω από αυτό

Τάσο και Μαρίνα τι ξέρετε για το σουβλάκι;

Ο Τάσος Μπρεκουλάκης και η Μαρίνα Πετρίδου, συγγραφείς του βιβλίου Σουβλάκι: Ένα γαστρονομικό ταξίδι από τα ομηρικά έπη μέχρι το σύγχρονο street food, απαντούν σε 10 ερωτήσεις για το αγαπημένο τους έδεσμα και εξηγούν πώς προέκυψε το πρώτο βιβλίο για το σουβλάκι παγκοσμίως. Αυτό κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες από τις εκδόσεις Πατάκη και έχει ήδη κερδίσει την προτίμηση των αναγνωστών. Εκπρόσωποι της γαστρονομικής σκηνής της χώρας, δημοσιογράφοι, σουβλατζήδες, αλλά και αναγνώστες διαφόρων ηλικιών και background εκφράζουν ήδη την αγάπη τους για το μοναδικό αυτό βιβλίο.

Τάσο και Μαρίνα τι ξέρετε για το σουβλάκι;-1

Ποιες είναι οι πρώτες αντιδράσεις των αναγνωστών;

ΤΑΣΟΣ ΜΠΡΕΚΟΥΛΑΚΗΣ: Ο ανιψιός μου, ξεφυλλίζοντάς το προχτές, με ρώτησε έκπληκτος «χωρίς πατάτα;», επειδή προφανώς δεν έχει φάει ποτέ σουβλάκι χωρίς πατάτα. Ήταν το μόνο που του έκανε εντύπωση. Πράγματι, είναι ελάχιστα τα αυθεντικά σουβλάκια, τα «ορθόδοξα», που μπορείς πλέον να βρεις σε όλη την Ελλάδα. Σπανίζουν.

ΜΑΡΙΝΑ ΠΕΤΡΙΔΟΥ: Ακούμε ότι το βιβλίο αρέσει πολύ, ότι είναι ενδιαφέρον και ευκολοδιάβαστο. Η γιαγιά μου διάβασε τις 50 πρώτες σελίδες και δεν κατάλαβε πως πέρασε η ώρα. Ακούμε και από δημοσιογράφους φαγητού καλά σχόλια. Η Ελένη Ψυχούλη μας είπε ότι το βιβλίο διαβάζεται όπως τρώγεται το πιο τέλειο σουβλάκι, λαχταριστά και απνευστί. Ο Τόμας, που φτιάχνει κεμπάπ από το 1987 στον Νέο Κόσμο και συμπεριλαμβάνεται στο κεφάλαιο 10+1 αθηναϊκά μαγαζιά με ξεχωριστό σουβλάκι, συγκινήθηκε όταν πήρε το βιβλίο στα χέρια του. Του το πήγαμε την ημέρα που κάναμε τη φωτογράφιση για τον Γαστρονόμο και δεν το πίστευε. Γι’ αυτόν, ήταν οι κόποι μιας ζωής. «Καταφέρατε να γράψετε ένα βιβλίο για το πιο καταφρονεμένο, αλλά ταυτόχρονα αγαπημένο έδεσμα της ελληνικής γαστρονομίας», μας είπε.  Ο Τόμας μας είχε διηγηθεί τη ζωή του όταν κάναμε την έρευνα μας και μας είχε δείξει βήμα βήμα πως φτιάχνει τα σουβλάκια του, η ακρίβειά του είναι σχεδόν επιστημονική. O Tόμας είχε μείνει άστεγος όταν έφτασε στην Αθήνα το 1978 από τον Λίβανο και, εκεί που δεν είχε να φάει, άρχισε να φτιάχνει δερμάτινες τσάντες (που ήταν η τέχνη του) για τις μεγαλύτερες βιοτεχνίες της εποχής (Μαντέμογλου, Σαρίδη, Αντωνάκη). Τη δεκαετία του 1980 πολλές βιοτεχνίες έκλεισαν, εξαιτίας των εισαγόμενων προϊόντων που κατέκλυσαν την αγορά, και ο Τόμας αναγκάστηκε να ξεκινήσει από την αρχή. Πάντα του άρεσε το καλό φαγητό και να μαγειρεύει, ελάχιστες φορές έχει φάει φαγητό φτιαγμένο από άλλον, και έχει μάθει πολλά μυστικά από τη μητέρα του, που ήταν εξαιρετική μαγείρισσα. Ξεκίνησε να δουλεύει ως ψήστης και τυλιχτής στον «Σάββα» στο Μοναστηράκι, κι όταν έμαθε τη δουλειά έδινε 4.000 σουβλάκια την ημέρα. Πολύ γρήγορα αποφάσισε να ανοίξει το δικό του σουβλατζίδικο, αλλά δεν είχε τα λεφτά να το κάνει μόνος του. Έτσι, βρήκε συνεργάτη ο οποίος έβαλε τα λεφτά της επένδυσης και σε ενάμιση χρόνο κατάφερε να τον ξεπληρώσει. Έφτιαχνε μόνο κεμπάπ, τίποτα άλλο – ήθελε να κάνει κάτι που το ήξερε πολύ καλά. Το 1987 άνοιξε το δικό του σουβλατζίδικο που διατηρεί μέχρι σήμερα. Κάθε πρωί είναι εκεί και κάνει τις προετοιμάσιες της ημέρας. Σε όλη του την ζωή έχει πάει μόνο μια φορά διακοπές. Ήταν συγκινητικό να τον βλέπουμε να διαβάζει το βιβλίο μας.

Διαβάστε τη συνέχεια στον Γαστρονόμο