ΑΠΟΨΕΙΣ

Εκκληση από την Γκαγκαουζία

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, η Ελλάδα μεσουρανούσε στα Βαλκάνια και οι λόγοι δεν ήταν μόνο οικονομικοί. Τα ελληνικά γράμματα και ο πολιτισμός της γοήτευαν τους γείτονες, η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας ήταν για χιλιάδες νέους στις υψηλές προτεραιότητες, είτε για σπουδές είτε ως εφόδιο για εξεύρεση εργασίας.

Εδρες της ελληνικής γλώσσας λειτουργούσαν στα περισσότερα πανεπιστήμια, ιδιώτες άνοιγαν φροντιστήρια ελληνικών, τα ελληνικά πανεπιστήμια ενίσχυαν πρωτοβουλίες του είδους και μια αύρα ελληνισμού διαχεόταν από τον Αίμο έως τα Καρπάθια και από τον Καύκασο έως την Αδριατική.

Δεν είμαστε βεβαίως εμείς οι Ελληνες οι μόνοι που προωθούμε, εκτός από το επιχειρείν, τα γράμματα και τον πολιτισμό μας στους γειτονικούς λαούς. Τούρκοι, Ρώσοι, Ιταλοί, Αυστριακοί, Αμερικανοί και τώρα οι Κινέζοι επιχειρούν μέσω ινστιτούτων κουλτούρας, ιδιωτικών σχολείων και πανεπιστημίων, εδρών διδασκαλίας της γλώσσας τους στα κρατικά ΑΕΙ να επηρεάσουν υπέρ των συμφερόντων τους τις εκκολαπτόμενες ελίτ των χωρών αυτών που στα επόμενα χρόνια θα ασκούν εξουσία και θα λαμβάνουν αποφάσεις.

Με την οικονομική κρίση τα πράγματα για εμάς τους Ελληνες δυσκόλεψαν και από μια άποψη ακούγεται λογικό να μην μπορούμε να διαθέσουμε τα απαιτούμενα κονδύλια για να υποστηρίξουμε την πολιτισμική και πνευματική μας παρουσία εκτός συνόρων. Και λέμε από μια άποψη, διότι θα μπορούσαν κάποιοι οικονομικά ισχυροί συμπατριώτες μας να βάλουν το χέρι στην τσέπη και να βοηθήσουν. Οχι πολύ βαθιά, όπως θα φανεί από την παρακάτω ιστορία που αλιεύσαμε στο ρεπορτάζ. Στην Γκαγκαουζία, μια περιοχή της ομόσπονδης Μολδαβίας με 300.000 ανθρώπους, χριστιανούς ορθοδόξους ομιλούντες την τουρκική, επί χρόνια λειτουργούσε στο πανεπιστήμιό τους έδρα ελληνικής γλώσσας, δεδομένου ότι οι κάτοικοι εκεί έχουν λατρεία για την Ελλάδα. Το ελληνικό κράτος είχε στείλει τρεις καθηγητές που όμως τους απέσυρε με την κρίση, αδυνατώντας να τους πληρώσει.

Εμεινε από τους τρεις εκεί μία συνταξιούχος (γενναία) καθηγήτρια η οποία προσφέρει αμισθί τις υπηρεσίες της ώστε να μην καταρρεύσει η πρωτοβουλία. Λόγω της αυξημένης ζήτησης, ωστόσο, αναγκάστηκε να επιστρατεύσει ως εθελόντρια μια ντόπια φοιτήτρια που γνωρίζει την ελληνική, αλλά αυτή πρέπει να πληρωθεί, έστω για κάποια μικροέξοδα σχετιζόμενα με τη διδασκαλία. Το κόστος; 1.800 ευρώ ετησίως. Μέχρι τώρα, παρά τις οχλήσεις προς την Αθήνα, δεν κατέστη δυνατό να εξασφαλιστεί το ποσό, με κίνδυνο να χαθεί η έδρα.