ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο κόσμος κουράστηκε

«Τα θετικά που κάνατε θα τα συνεχίσουμε». Η αποστροφή αυτή ακούστηκε αρκετές φορές, σε παραλλαγές, χθες, κατά τις τελετές παραλαβής – παράδοσης υπουργείων. Οι νέοι υπουργοί τιμούσαν τους απερχόμενους λέγοντας (γενικώς και αορίστως έστω) ότι από το έργο των τελευταίων στο εκάστοτε υπουργείο, «τα θετικά θα τα αξιοποιήσουν».

Να ακολουθούσαν οι υπουργοί κάποια «γραμμή» από τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Πολιτικός πολιτισμός; Ισως, μπορεί. Σε μερικούς μήνες, πόσο μάλλον σε λίγα, ελάχιστα χρόνια, οι σημερινοί απερχόμενοι το πιθανότερο είναι να κατηγορούν όσους τους διαδέχθηκαν ότι «κατέστρεψαν το έργο τους». Και, αντίστοιχα, οι σημερινοί, νέοι υπουργοί μπορεί σε κάποιο χρονικό διάστημα να μιλήσουν για «το χάος που παρέλαβαν».

Δεν πειράζει· τελετές όπως οι χθεσινές καλό είναι να γίνονται σε κλίμα αβροφροσύνης και στοιχειώδους ευγένειας. Δεν είναι κάτι μεταξύ δύο αντίπαλων στρατών, όπου ο ένας κατέλαβε τα εδάφη του άλλου αξιώνοντας παράδοση άνευ όρων, μετρώντας πτώματα. Εκπρόσωποι δύο διαφορετικών κομμάτων είναι, που η δημοκρατία τους έφερε σε αυτές τις θέσεις – και εκεί όπου βρίσκονται σήμερα οι σημερινοί νέοι μπορεί σε τέσσερα (ή οκτώ…) χρόνια να ξαναβρεθούν οι απερχόμενοι.

Καλό είναι, ωστόσο, να θυμόμαστε ότι όλα αυτά συνέβησαν μεταξύ εκπροσώπων δύο κομμάτων που τα τελευταία χρόνια κινήθηκαν μέσα σε ένα κλίμα ακραίας πόλωσης και τοξικότητας. Ποιος θα φανταζόταν τη χθεσινή ατμόσφαιρα πριν, π.χ., από τέσσερα χρόνια, τέτοιο καιρό, στους καύσωνες των δημοψηφισμάτων;

Διόλου τυχαία, επίσης, τον Ιανουάριο του 2015 ο κ. Σαμαράς δεν υποδέχθηκε τον κ. Τσίπρα στο Μαξίμου. Ο τελευταίος δεν το ξέχασε, του το φύλαγε, και την κακή εκείνη στάση του τότε αρχηγού της Ν.Δ. μνημόνευσε στο Ζάππειο, τη νύχτα της Κυριακής, ο ηττημένος Αλέξης Τσίπρας. Και μ’ αυτά και μ’ αυτά, ο Αντώνης Σαμαράς έδωσε το δικαίωμα στον κ. Τσίπρα να μιλάει για πολιτικό πολιτισμό (και να έχει και δίκιο). Η αλήθεια είναι ότι το κλίμα αυτό άλλαξε άρδην από τη νύχτα των ευρωεκλογών και μετά. Η βαριά (και απροσδόκητη για τον ίδιο) ήττα του κ. Τσίπρα τον υποχρέωσε μάλλον σε αλλαγή πλεύσης, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά συμπεριφορές, ύφος και στάση. «Κλείδωσε» κάπου τον Παύλο Πολάκη και γενικώς κατέβασε τους τόνους δραστικά, τόσο ο ίδιος όσο και οι συνεργάτες του. Και του βγήκε σε καλό, νομίζω. Αν συνέχιζε με τον γνωστό διχαστικό τόνο, ο ΣΥΡΙΖΑ μάλλον δεν θα πλησίαζε αυτό το 32% στις βουλευτικές εκλογές.

Ο κόσμος κουράστηκε πια με τις κοκορομαχίες. Τουλάχιστον προσωρινά. Αλλά πάντως έχει, αυτό που λέμε, γκώσει με την οξύτητα και το πολεμικό ύφος.  Γενικώς, παρά την ευρεία νίκη της Ν.Δ,, δεν είχαμε τους έξαλλους πανηγυρισμούς άλλων εποχών. Καλύτερα· λίγη ψυχραιμία, ακόμη και (ή κυρίως) στη χαρά, δεν έβλαψε ποτέ. Η χώρα ακόμη προσπαθεί να σταθεί όρθια. Είναι μια ώρα ευθύνης γι’ αυτή την ανανεωμένη (και διευρυμένη) Νέα Δημοκρατία. Ζητείται έστω μια πιο ανθρώπινη συμπεριφορά – προς όλους και απ’ όλους. Μια κάποια ενσυναίσθηση εκ μέρους των κυβερνώντων. Ειδικά καθώς θα κυλάει ο χρόνος και η εξουσία θα γίνει συνήθεια.