ΑΠΟΨΕΙΣ

Πολιτική βούληση και πίστη

Ακουσα χθες το πρωί σε κάποιο ραδιοφωνικό δελτίο ειδήσεων πως ο κ. Σαμαράς απαίτησε να συλληφθεί ο Χριστόδουλος Ξηρός πάση θυσία. Νόμιζα πως δεν άκουσα καλά, όμως, όταν το είδα γραμμένο αντελήφθην για μια ακόμη φορά στη ζωή μου πως η ωραία χώρα δεν θα πάψει να καινοτομεί. Κάποτε, σε καιρούς αλλοτινούς, κάποιοι Ελληνες επινόησαν τη δημοκρατία – το ξέρω πως το ξέρετε, όμως το επαναλαμβάνω σε περίπτωση που το ξεχάσατε. Στον κόσμο του 21ου αιώνα επινοούν φράσεις που δεν παράγουν κανένα απολύτως νόημα – nonsense το λένε αγγλιστί, όμως η ελληνική περίφραση ακούγεται καλύτερα. Προσπαθώντας να βρω κάτι αντίστοιχο που να φέρει τη δική μου σφραγίδα, όπως «ο κ. Σαμαράς έδωσε εντολή στο υπουργικό συμβούλιο να αναπνέει πάση θυσία», συνειδητοποίησα πως το έργο δεν είναι ούτε απλό ούτε και προφανές. Απαιτεί προβληματισμό βαθύ, υποθέτω δε και κάμποσες ώρες σύσκεψης επιφανών συμβούλων. Η εκφορά λέξεων οι οποίες, ενώ εμφανίζονται συντεταγμένες και η καθεμία έχει τη σημασία τους, βυθίζονται στο απόλυτο κενό νοήματος δεν είναι διόλου εύκολη υπόθεση. Ακόμη και πρωτοπόροι σαν τον κ. Καμμένο, παρά τις έντιμες προσπάθειες που καταβάλλει, όλο και κάποιο νόημα αφήνει να του ξεφύγει, έστω άθελά του.

Μίλησα με αρκετούς φίλους χθες για να τους καθησυχάσω. Η υπόθεση του τρομοκράτη που ανεχώρησε από τις φυλακές παίρνοντας μαζί του τα απολύτως απαραίτητα, μερικές αλλαξιές εσώρουχα και το κατακόκκινο φούτερ πλησιάζει στο τέλος της. Από τη στιγμή που υπάρχει πρωθυπουργική εντολή για τη σύλληψή του συμπεραίνω πως είναι θέμα ωρών, ημερών το πολύ. Η εντολή μπορεί να μη σημαίνει απολύτως τίποτε όμως αποκαλύπτει τη μαγική κινητήριο δύναμη που δραστηριοποιείται στον τόπο μας, την «πολιτική βούληση». Το μέγαρο Μαξίμου διακήρυξε στο πανελλήνιο πως έχει την πολιτική βούληση να συλλάβει τον Ξηρό, πάση θυσία δε, και ως γνωστόν στην πολιτική βούληση καμιά πραγματικότητα δεν μπορεί να αντισταθεί. Είναι μια δύναμη θαυματουργή.

Παλιότερα, στα χρόνια της Μεγάλης Ελλάδας, φεύγαμε από την ΕΟΚ και το ΝΑΤΟ χωρίς να φύγουμε, υπήρχε όμως η πολιτική βούληση, εκτρέπαμε τον Αχελώο χωρίς να τον εκτρέψουμε, υπήρχε όμως η πολιτική βούληση, φτιάχναμε το πέταλο του Μαλλιακού χωρίς να το φτιάξουμε, υπήρχε όμως η πολιτική βούληση, όπως υπήρχε και η πολιτική βούληση να διασφαλισθεί η Ελλάδα από την κρίση του 2008, και όταν, παρά την πολιτική βούληση μας έφαγε η κρίση, το θέμα μας είναι αν υπάρχει η πολιτική βούληση να βγούμε από την ύφεση και να ξαναδούμε ανάπτυξη, την οποία μπορεί να μην τη δούμε, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως υπάρχει η πολιτική βούληση για να τη φέρει. Και περιμένω την ημέρα που θα ακούσω τον πρωθυπουργό να δίνει επιτέλους εντολή στους αρμόδιους υπουργούς του να ρίξουν τα ποσοστά της ανεργίας πάση θυσία. Είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης.

Χωρίς βέβαια να παραγνωρίζω και τον παράγοντα πίστη. Αυτός έχει διττή λειτουργία. Σου επιτρέπει να πιστεύεις στην πολιτική βούληση, ενώ, όπως απεδείχθη η πίστη είναι θέμα πολιτικής βούλησης. Το αξιόπιστο, και άκρως λογικό, συμπέρασμα εξάγεται από την πρωτοβουλία των φωστήρων της Νέας Δημοκρατίας που αποφάσισαν πως ένα πρώτης τάξεως πεδίο σύγκρουσης με τον κ. Τσίπρα είναι οι θρησκευτικές του πεποιθήσεις, ή η ενδεχόμενη αθεΐα του. Διότι αν δεν έχεις πίστη, κινδυνεύεις να σε εγκαταλείψει και η πολιτική βούληση την κρίσιμη στιγμή και να βρεθείς πένης και ανυπόδητος ενώπιον των ευθυνών σου. Διότι ως γνωστόν η πολιτική βούληση σου επιτρέπει όχι μόνον να τις παρακάμψεις, όχι μόνον να τις μεταθέσεις, αλλά και να τις αναλάβεις χωρίς να τις αναλαμβάνεις, κάτι σαν την εκτροπή του Αχελώου. Είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης, αρκεί να έχεις πίστη.