ΑΠΟΨΕΙΣ

Νάσος Ηλιόπουλος: Μουντζούρες

nasos-iliopoylos-moyntzoyres0Αυτό θα μπορούσε να είναι ένα κείμενο μικροπολιτικού κουτσομπολιού για τον ανασχηματισμό στον ΣΥΡΙΖΑ. Θα μπορούσαμε σήμερα να κάνουμε πλάκα με την κρύα σούπα των νέων –ανακυκλωμένων– τομεαρχών. Με την κλωτσιά προς τα πάνω που έφαγε ο Τσακαλώτος· με το καταχώνιασμα του Παππά και το τριμάρισμα του Πολάκη· με την ανάγκη του Τσίπρα να τους έχει, ωστόσο, όλους μέσα στο παιχνίδι, έστω και τσαλακωμένους.
 
Θα μπορούσαμε σήμερα να συζητάμε για το κατά πόσον η προσπάθεια του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ να αναδείξει την επόμενη γενιά στελεχών εκπληρώνεται από τη θέση τους στη βιτρίνα· ή, αντιθέτως, εξουδετερώνεται από τις εξισορροπητικές ποσοστώσεις των συνιστωσών. Η κατάσταση, όμως, είναι πολύ σοβαρή για να μιλάει κανείς για την αντιπολίτευση σαν να μην είχε ρόλο· σαν να ήταν (μόνο) πολύχρωμος θίασος.
 
Τι σημασία έχει η ηλικία του νέου κομματικού εκπροσώπου Νάσου Ηλιόπουλου όταν μηρυκάζει τα κλισέ περί «ακροδεξιάς ρητορικής», για να καταλήξει να ευθυγραμμιστεί με την τυφλή άρνηση των τοπικών παραγόντων, ζητώντας μόνο «αποσυμφόρηση»; Οταν ζητάει, όπως και εκείνοι, τον διακτινισμό των προσφύγων στην Ευρώπη;
 
Η κυβέρνηση λέει ότι η άμεση μεταφορά των προσφύγων, όπως εκβιαστικά προσπαθούν να την επιβάλουν ο περιφερειάρχης και οι δήμαρχοι, θα δικαίωνε τους εμπρηστές της Μόριας. Θα έστελνε το μήνυμα και στα άλλα νησιά ότι η πυρπόληση των καταυλισμών είναι το διαβατήριο.
 
Είναι σε θέση η αξιωματική αντιπολίτευση να αρθρώσει κάτι πιο παραγωγικό από την πολακοφωνία του νέου κοινοβουλευτικού ανθυποεκπροσώπου Ραγκούση, που θεώρησε έξυπνο τον παραλληλισμό της κυβέρνησης με «εμπρηστικό μηχανισμό»;
 
Πολλοί εκνευρίζονται με τη γλώσσα του ΣΥΡΙΖΑ στο προσφυγικό, γιατί θυμούνται τις δικές του κυβερνητικές επιδόσεις. Του χρεώνουν τη Μόρια και τις μικρές «Μόριες» στα υπόλοιπα νησιά. Του χρεώνουν, επιπλέον, τις δομικές αλλαγές στην αυτοδιοίκηση, που ευθύνονται ως ένα βαθμό για το τωρινό πολιτικό βραχυκύκλωμα στη Λέσβο. Ο ΣΥΡΙΖΑ χώρισε διοικητικά το νησί σε δύο δήμους, με αποτέλεσμα σήμερα να μη σηκώνει κανείς από τους δύο το πολιτικό κόστος. Πριόνισε και τη νομιμοποίηση των δημάρχων καθιστώντας τους ομήρους ακραίων μειοψηφιών στα δημοτικά τους συμβούλια.
 
Ακόμη και αν θεωρήσει κανείς υπερβολική αυτή την αντιπολίτευση κατά της αντιπολίτευσης, δεν μπορεί να μην υπολογίσει την επίδραση που έχει σήμερα η συριζαϊκή συνθηματολογία: ζητώντας μόνο «αποσυμφόρηση» και «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη», η αξιωματική αντιπολίτευση νομιμοποιεί τα μπλόκα των αυτοδιοικητικών. Δικαιώνει το «πάρτε τους και στείλτε τους στην Ευρώπη».
 
Ο ΣΥΡΙΖΑ επιλέγει, έτσι, να εκπροσωπήσει το αδιέξοδο. Σπατάλησε τόση ανθρωπιστική ορθογραφία για να καταλήξει μουντζούρης του λαϊκισμού.