ΑΠΟΨΕΙΣ

Τα μουσεία και τα αγριογούρουνα

Είναι συγκινητικό το ενδιαφέρον του Ελληνος για τα μουσεία του. Σε καιρούς κανονικότητας, στις εισόδους τους συναντάς ανθρώπους κάθε κοινωνικής τάξης και ηλικίας. Ειδικά τα απογεύματα, μετά το πέρας του ωραρίου, η πλειονότητα σπεύδει να επισκεφθεί ένα μουσείο. Τα Σαββατοκύριακα και τις ημέρες αργίας δημιουργείται το αδιαχώρητο. Οι ουρές αναμονής θυμίζουν περιφορά Επιταφίου. Στις δε ασφυκτικά γεμάτες αίθουσες η ατμόσφαιρα πολλές φορές γίνεται αποπνικτική. Δεν χρειάζεται να υπενθυμίσω ότι ο ίδιος συνωστισμός παρατηρείται και στους αρχαιολογικούς χώρους. Δεν είναι λίγες οι φορές που στον Κεραμεικό έχουν προκληθεί επεισόδια μεταξύ των επισκεπτών λόγω στενότητος του χώρου. Κάτι σαν το μετρό σε ώρες αιχμής. Το ενδιαφέρον αυτό φαίνεται ακόμη και στις έντονες αντιδράσεις που προκάλεσε η απόφαση του υπουργείου Πολιτισμού να δανείζει εκθέματα σε μουσεία ξένων χωρών. Είναι σαφές πως αυτό θα προκαλούσε σύνδρομο στέρησης με απρόβλεπτες συνέπειες. Εξάλλου, υπάρχει παράδοση. Πάντα θα θυμάμαι τους αγρότες της Κρήτης που περικύκλωσαν το μουσείο Ηρακλείου για να μην ταξιδέψουν κάποια εκθέματα που η τότε κυβέρνηση είχε δανείσει στο Μητροπολιτικό της Νέας Υόρκης. Ηταν το 1980.

Κατόπιν όλων αυτών βρίσκω απολύτως δικαιολογημένη την απόφαση της κυβέρνησης να παραμείνουν κλειστά τα μουσεία και οι αρχαιολογικοί χώροι. Δεν είναι μόνον οι προφανείς λόγοι, όπως η αποφυγή του συνωστισμού. Θεωρώ ότι πίσω από αυτή την απόφαση κρύβεται και μια παιδαγωγική τακτική. Οι υπεύθυνοι μάλλον στοχεύουν στην αποτοξίνωση του πληθυσμού από τον εθισμό του στα μουσεία. Είναι καιρός να μάθουν επιτέλους οι Ελληνες πως εκτός από τα μουσεία υπάρχουν και άλλες δραστηριότητες του σύγχρονου πολιτισμού, που προσφέρουν εκτός από ψυχαγωγία και καλλιέργεια. Οπως το κυνήγι του αγριόχοιρου, για παράδειγμα. Βρίσκω, δε, ότι είναι λάθος που επετράπη μόνο στην περιφέρεια της Ροδόπης. Θα έπρεπε να επιτραπεί σε όλη την επικράτεια, εκτός, εννοείται, από τις «κόκκινες» περιοχές. Οπως γίνεται και με τα λύκεια. Και αν υπάρχουν περιοχές, όπως η Αθήνα, όπου δεν ζουν αγριογούρουνα, ας επιτρέψουν το κυνήγι της τσίχλας. Κάποιο κυνήγι, πάντως, που θα ανακουφίσει τον πληθυσμό από το στερητικό σύνδρομο που του προκαλούν τα κλειστά μουσεία.

Υποθέτω ότι κάποιον λόγο θα έχουν για να κρατούν τα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους κλειστούς. Εκείνο που κάνει εντύπωση όμως είναι ότι, ενώ γίνεται κουβέντα για το κυνήγι, το ψάρεμα ή το σκι, κανείς δεν αναρωτιέται γιατί αυτά παραμένουν κλειστά. Φαντάζομαι ότι ελάχιστοι το έχουν αντιληφθεί. Και λιγότεροι ενδιαφέρονται. Κι αν κλείσουν κι αν δεν κλείσουν, τα μουσεία είναι για τους τουρίστες. Εμείς πάμε για ψάρεμα.