ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο κ. Σαμαράς και οι άλλοι

Ηταν αναμενόμενο να υπάρξει αντίδραση από το κυβερνητικό στρατόπεδο στις θέσεις που διατύπωσε ο κ. Αντώνης Σαμαράς στη συνέντευξή του στην «Κ» την περασμένη Κυριακή, περί των σχέσεων Ελλάδος και Τουρκίας και περί του Μακεδονικού. Η δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι είναι γνωστές οι απόψεις του πρώην πρωθυπουργού της Ν.Δ. ήταν ορθή και αρκούσε.

Ηταν επίσης βέβαιο ότι η αντιπολίτευση θα έσπευδε να «αξιοποιήσει» την τοποθέτηση του κ. Σαμαρά για να προβάλει «ρήγμα» υποτιθέμενο, που απειλεί την πλειοψηφία ή αποδυναμώνει τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Ματαία η ελπίς των αντιπάλων του.

Ο κ. Σαμαράς είναι αδιαμφισβητήτως ένας πολιτικός που δεν μας αφήνει να πλήξουμε ποτέ. Είναι «κακός μπελάς» για ορισμένους, αλλά για άλλους, πάλι, το «άλας» της ελληνικής πολιτικής ζωής, λόγω των αναταράξεων που δημιουργεί, και οι οποίες έχουν ενίοτε τη χρησιμότητά τους.

Η επανέναρξη των διερευνητικών συνομιλιών Ελλάδος και Τουρκίας προσέλαβε περίπου μεταφυσικές διαστάσεις λόγω των τουρκικών προκλήσεων επί σειρά μηνών από τον Εβρο έως την Ανατολική Μεσόγειο, και ως εκ τούτου δεν υπήρξε ο αναγκαίος χρόνος για να παρέλθει η έξαψη. Θα ήταν, ωστόσο, σκόπιμο να επισημανθεί ότι αυτή η διαδικασία, μη δεσμευτική, δίχως την τήρηση πρακτικών, όπου η κάθε μία πλευρά λέει τα δικά της, λειτούργησε απλώς ως δίαυλος επαφής από την άνοιξη του 2002. Τα όσα προέκυψαν στις σχέσεις Ελλάδος και Τουρκίας επί κυβερνήσεως Κώστα Σημίτη συνομολογήθηκαν εκτός του πλαισίου των διερευνητικών συνομιλιών.

Η ένσταση πως οι συνομιλίες θα αποτελέσουν πρόσχημα για να μην επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκία, λόγω της συμπεριφοράς της, θα ήταν απολύτως βάσιμη εάν επί του θέματος αυτού υπήρχε ομοφωνία, πράγμα που όμως δεν συμβαίνει. Βεβαίως, κάποια διατύπωση θα υπάρξει που, ερμηνευόμενη καταλλήλως, θα ικανοποιεί την Κύπρο και την Ελλάδα και ταυτοχρόνως θα προωθεί την ευρωτουρκική συνεργασία. Οι διμερείς διαφορές μας θα παραμείνουν σε αναστολή για κάποιο διάστημα, και οι κρίσεις θα επανέρχονται. Δεν θα έχει τέλος αυτή η ιστορία.