ΑΠΟΨΕΙΣ

Ανάσχεση του επιθετικού λαϊκισμού

Είναι αρκετά τα ερωτήματα που έχουν συσσωρευθεί για τον νοήμονα Ελληνα πολίτη τις τελευταίες ημέρες, ενόψει και της σημερινής θυελλώδους, όπως αναμένεται, συζήτησης στη Βουλή. Η συζήτηση προκλήθηκε από τον πρωθυπουργό με αντικείμενο το επίπεδο του δημόσιου διαλόγου, καθώς διαπιστώνεται ότι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ επανέρχεται στον γνωστό δοκιμασμένο εαυτό της και ασκεί ακραία αντιπολίτευση με έντονα χαρακτηριστικά χυδαιότητας, ειδικά στην υπόθεση Λιγνάδη, αλλά όχι μόνον.

Προφανώς ο Κυρ. Μητσοτάκης παρατήρησε ότι η χωρίς όρια λαϊκιστική επιθετικότητα του ΣΥΡΙΖΑ έχει φέρει σε θέση άμυνας επικοινωνιακά την κυβέρνηση –που βεβαίως έχει κάνει και αυτή τα λάθη της– και αποφάσισε να αποκαταστήσει την… τάξη.

Είναι σίγουρο ότι η σημερινή συζήτηση θα επεκταθεί και σε άλλα θέματα πέρα από την υπόθεση Λιγνάδη, που φυσικά είναι δυσώδης, αλλά έγινε ακόμη πιο δυσώδης με πρωτοβουλία των συριζαίων και με τη βοήθεια του αμαρτωλού και επικίνδυνου για τη «δημόσια υγεία» Διαδικτύου, τουλάχιστον όπως λειτουργεί τώρα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η συζήτηση θα πάει επίσης στον Κουφοντίνα, στην ΕΡΤ, στην πρόσφατη κακοκαιρία και στις διακοπές του ηλεκτρισμού, στην έξαρση της πανδημίας και σε όποιο άλλο πεδίο ο Αλ. Τσίπρας θεωρεί βολικό για τις επιθέσεις του. 

Ο όποιος χειρισμός δεν πρόκειται να αλλάξει το DNA του ΣΥΡΙΖΑ ή να βάλει τέλος στον βόρβορο που εκπέμπουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ισως απορεί ο καλόπιστος μέσος πολίτης που ο ΣΥΡΙΖΑ υιοθετεί αρρωστημένες  τακτικές του Διαδικτύου, είτε γιατί αδιαφορεί για τη δεοντολογία είτε γιατί δεν σκέπτεται ότι το κλίμα και οι συμπεριφορές που πυροδοτεί ίσως  συμπαρασύρουν και τον ίδιο. Από πότε όμως το ΣΕΗ έχει στα χέρια του καταγγελίες μελών του που έπεσαν θύματα άθλιων συναδέλφων τους, όπως οι 20 περιπτώσεις που υποτίθεται ότι παρέδωσε προχθές στον εισαγγελέα; Και αληθεύει ότι το ΣΕΗ και πολλοί ηθοποιοί θέλουν «να φάνε» τη Μενδώνη διότι δεν τους ενίσχυσε οικονομικά στην κρίση της πανδημίας, έστω και δίχως αποδείξεις για την επαγγελματική δραστηριότητά τους γιατί δούλευαν με «μαύρα»; Βρίσκει, λοιπόν, θολά νερά και ψαρεύει ο ΣΥΡΙΖΑ…

Στο μεταξύ, έχει ανακύψει και «η καυτή πατάτα» με το όνομα Κουφοντίνας. Να υποκύψει η κυβέρνηση στον εκβιασμό που αυτός επιχειρεί με την απεργία πείνας και στις παντοειδείς πιέσεις ή να τον μεταφέρει στις φυλακές Κορυδαλλού όπως απαιτεί; Το θέμα είναι βασικά πολιτικό και λιγότερο ανθρωπιστικό. Ο συγκεκριμένος δεν έδειξε ποτέ ανθρωπισμό και τώρα ακόμη πολιτικά ενεργεί, κατά τη δική του αντίληψη και των οπαδών του. Ακριβώς έτσι καλείται να το αντιμετωπίσει η κυβέρνηση. Αναλαμβάνει το ρίσκο να της πεθάνει στα χέρια, με τον ΣΥΡΙΖΑ και τους «μπαχαλάκηδες» να περιμένουν στη γωνία, ή βρίσκει έναν εύσχημο τρόπο να υποχωρήσει χωρίς να χάσει πρόσωπο ή να δημιουργήσει προηγούμενο για άλλους, π.χ. τον Γιωτόπουλο;

Οσο για την ΕΡΤ, το πεδίο δεν είναι σίγουρα προνομιακό για τον Αλ. Τσίπρα και το ξέρει.