ΑΠΟΨΕΙΣ

Η υπομονή είναι αρετή

Γίνεται αντιληπτό από εμφανίσεις και δηλώσεις στα μίντια ότι οι ειδικοί είναι διχασμένοι σχετικά με τον χρόνο έναρξης της πολυπόθητης χαλάρωσης των μέτρων. Αντίστοιχα, η κυβέρνηση δείχνει να βιάζεται και στέλνει σήματα προς διάφορες κατευθύνσεις ότι προτιμά η χαλάρωση να αρχίσει τις πρώτες ημέρες του Απριλίου παρά περί τα μέσα του μήνα. Διαπιστώθηκε από αυτά που είπε το Σαββατοκύριακο και χθες η κυβερνητική εκπρόσωπος, αλλά και άλλοι αρμόδιοι υπουργοί. Προφανώς, εξαιτίας της πίεσης που νιώθουν από επαγγελματίες του εμπορίου και της εστίασης, από ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού που αδημονεί και προβάλλει συνεχώς την «κούραση» για να δικαιολογήσει τη συστηματική παραβίαση των όποιων μέτρων και ημιμέτρων, από τον φόβο του κομματικού/πολιτικού κόστους. Δίχως, βεβαίως, να αμφισβητείται το γεγονός ότι το κλείσιμο της οικονομίας κοστίζει τουλάχιστον 750 εκατομμύρια την εβδομάδα στον κρατικό κορβανά, άρα σε όλους μας.

Ολα τα προηγούμενα ισχύουν και αποτελούν μέρος της πραγματικότητας που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση. Από την άλλη πλευρά, το ρίσκο της πρόωρης χαλάρωσης των μέτρων είναι πολύ μεγάλο, όταν μάλιστα δεν υπάρχουν σαφή και χειροπιαστά σημάδια υποχώρησης της πανδημίας στη χώρα και μετά βίας οι εμβολιασμένοι φθάνουν μόλις το 10% του πληθυσμού. Το παράδειγμα του Ισραήλ που «άνοιξε» και κάποιοι επικαλούνται δεν έχει καμία σχέση, καθώς εκεί έχει εμβολιαστεί άνω του 60% των πολιτών. Ούτε η Μέρκελ είναι παράδειγμα προς μίμηση επειδή είπε και αμέσως «ξείπε» για ανάγκη επιβολής αυστηρών μέτρων την περίοδο του Πάσχα των καθολικών. Δεν είναι πάντα πρότυπο η Μέρκελ, ούτε η Γερμανία, αν σκεφθεί κανείς ότι οι επιδόσεις της κυβέρνησής της είναι χαμηλές στη διαχείριση των εμβολιασμών –πολύ χειρότερες από την Ελλάδα–, τις παρασπονδίες που επιχείρησε για να εξασφαλίσει εμβόλια, αλλά και τον πανικό που προκάλεσε με το AstraZeneca.

Αντιθέτως, δεδομένα είναι ο καλπασμός της COVID-19 σε όλη την Ευρώπη –όπως και στην Ελλάδα– και ότι όσες χώρες επιχείρησαν άκαιρες χαλαρώσεις από τότε που εμφανίστηκε ο ιός το πλήρωσαν πολύ ακριβά με αναζωπυρώσεις της πανδημίας και νέα αυστηρότερα μέτρα για την αντιμετώπισή της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η οικονομία έχει φθάσει σχεδόν στα όριά της, ωστόσο το άνοιγμα του λιανεμπορίου ή της εστίασης 7-10 ημέρες αργότερα δεν θα κάνει πολύ μεγάλη διαφορά, εφόσον κάτι τέτοιο είναι αναγκαίο για τον περιορισμό των κρουσμάτων και τη στήριξη του συστήματος υγείας. Οσο για το κακορίζικο κομματικό/πολιτικό κόστος, κανείς δεν θα θυμάται την «ταλαιπωρία» μερικών ημερών ακόμη, μέσα και μετά το αναμενόμενο «ξεσάλωμα» του καλοκαιριού, εφόσον πάνε καλά η αντιμετώπιση της πανδημίας και ο εμβολιασμός. Αρκεί να ανταποκριθεί κάπως ο τουρισμός, που εξαρτάται από πολιτικές άλλων…

Με λίγα λόγια, ειδικοί και κυβέρνηση ακολουθήστε τη συντηρητική προσέγγιση. Είναι ασφαλέστερη. Μην ακούτε τους δημοσιογράφους που πιέζουν για να καλοπιάνουν το κοινό, λες και πρόκειται να είναι υποψήφιοι στις επόμενες εκλογές!