ΑΠΟΨΕΙΣ

Φόβοι, ρίσκα και ελπίδες

Μεταξύ ελπίδας και φόβου κινείται σήμερα η κυβέρνηση και μαζί της η κοινωνία, σχεδόν αποκλειστικά εξαιτίας της πανδημίας και των συνεπειών της. Δεν υπάρχει αμφιβολία και όλοι το γνωρίζουν ότι ο ιός παίζει τον «ζουρνά» και οι πάντες χορεύουν, προσπαθώντας να προσαρμόσουν ή να αποκτήσουν χορευτικές δεξιότητες ανάλογα με τους ρυθμούς του. Πολύ δύσκολο, καθώς ο κορωνοϊός αποδεικνύεται ακούραστος, οι ρυθμοί του αλλάζουν και γίνονται πιο έντονοι (μεταλλάξεις) και πολλοί πολίτες αρνούνται ή κουράζονται και αδυνατούν να ακολουθήσουν.

Στην Ελλάδα υπάρχει και η ιδιαιτερότητα μιας αντιπολίτευσης που επιχειρεί να αποκομίσει κομματικά οφέλη από την πανδημία και τις συνέπειές της. Ειδικά η συμπεριφορά του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ εστιάζεται στην υπονόμευση όλων των προσπαθειών αντιμετώπισης της πανδημίας, υποθάλποντας εκδηλώσεις αντιδράσεων και ακύρωσης στην πράξη των μέτρων που επιβλήθηκαν για υγειονομικούς λόγους. Ακόμη περισσότερο, χαίρονται –ναι, χαίρονται, χωρίς να μπορούν να το κρύψουν– επειδή ο ιός αποδεικνύεται τόσο ανθεκτικός και μεταδοτικός προκαλώντας συνεχώς νέα θύματα. Πουθενά αλλού η αντιπολίτευση δεν έχει τέτοιο χαρακτήρα.

Σε καμία άλλη χώρα τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν αντιλαμβάνονται την πανδημία και τις αρνητικές επιπτώσεις της στην υγεία, στην οικονομία και στην ψυχολογία της κοινωνίας σαν ευκαιρία φθοράς της κυβέρνησης. Βεβαίως, σε καμία άλλη χώρα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν κινείται συνεχώς μεταξύ αγυρτείας (σύλληψη Ξηρού, ανάθεσης τεστ στη Siemens κ.λπ.) και ανικανότητας να επιδείξει διαφορετικό πρόσωπο. Αλλά αυτό είναι το DNA της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ· αντίστοιχα το δικό του μόνιμο DNA έχει το ΚΚΕ και τόσο μπορεί η σημερινή ηγεσία του ΚΙΝΑΛ. Για τα υπόλοιπα κόμματα της Βουλής, δεν υπάρχει λόγος ενασχόλησης και σχολιασμού.

Από την άλλη πλευρά, τα δύο κόμματα της Αριστεράς, μαζί με τους ποικιλώνυμους αναρχοαντιεξουσιαστές και μπαχαλάκηδες, έχουν καταφέρει να εξουδετερώσουν το καθήκον των αστυνομικών δυνάμεων να φροντίζουν για την τήρηση των μέτρων κατά του κορωνοϊού. Στη συγκεκριμένη επιδίωξή τους βρήκαν απρόσμενη σημαντικότατη βοήθεια από μίντια και δημοσιογράφους που υποτίθεται ότι υποστηρίζουν όσα ευαγγελίζεται η κυβέρνηση, αλλά έσπευσαν να δώσουν υπόσταση στην προπαγάνδα περί δήθεν αστυνομοκρατίας και αστυνομικού κράτους. Ετσι ενισχύθηκε η δυσφορία που νιώθουν οι νέοι από τους αναγκαστικά παρατεταμένους περιορισμούς και ημιπεριορισμούς. Με τελικό αποτέλεσμα, να επικρατεί αίσθηση κούρασης/δυσφορίας σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, τα μέτρα να μην τηρούνται λόγω αδρανοποίησης της αστυνομίας, αλλά και ο ιός με τις μεταλλάξεις του να επελαύνει ανεξέλεγκτος, απειλώντας με κατάρρευση το σύστημα υγείας.

Τα ευρήματα της δημοσκόπησης της εταιρείας Pulse στην αρχή της εβδομάδας αποτύπωσαν κάποια από τα παραπάνω, καταγράφοντας μια σχετικά μικρή και μάλλον φυσιολογική φθορά της κυβέρνησης και μια ελάχιστη άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ. Η κυβέρνηση αντέδρασε με κάποιο πανικό επειδή δεν βρίσκει υποστήριξη στους κόλπους της νεολαίας και φοβούμενη ότι χάνει προσβάσεις στον χώρο του λιανεμπορίου και των μικροεπιχειρηματιών. Αποδέχθηκε την αδρανοποίηση των αστυνομικών παρεμβάσεων για την τήρηση των μέτρων και πήρε το μεγάλο ρίσκο κάποιας χαλάρωσης των περιορισμών ενώ η πανδημία μαίνεται. Ελπίζει και το διαλαλεί ότι, με τη βοήθεια του Θεού, του καιρού, των εμβολιασμών, των αυτοτέστ και της επίδειξης υπευθυνότητας από τους πολίτες (απολύτως χλωμό), τα κρούσματα θα μειωθούν, ο τουρισμός θα λειτουργήσει στα επίπεδα του 50% σε σχέση με το 2019 και η ανάπτυξη θα πάρει την άγουσα με τα κονδύλια του ευρωπαϊκού Ταμείου Ανασυγκρότησης.

Μακάρι να πάνε όλα κατ’ ευχήν. Επισημαίνεται όμως ότι σχεδόν καμία από τις υψηλές προσδοκίες δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τη βούληση και τις καλές προθέσεις της Αθήνας. Η πανδημία συνεχίζει να θερίζει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ευρώπης, περιλαμβανομένης βέβαια της Ελλάδας, άρα οποιαδήποτε πρόβλεψη περί ύφεσης είναι παρακινδυνευμένη. Ο εμβολιασμός καθυστερεί υπερβολικά επειδή τα εμβόλια δεν είναι αρκετά και έχει προστεθεί ο φόβος για το AstraZeneca. Πολλές χώρες παίρνουν «αντιτουριστικά» μέτρα, είτε για λόγους προστασίας είτε για να στηρίξουν τις δικές τους οικονομίες, επηρεάζοντας πιθανώς αρνητικά τον δικό μας τουρισμό. Υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να καθυστερήσουν τα κονδύλια από το ευρωπαϊκό Ταμείο Ανασυγκρότησης ή και να αλλάξουν όροι και διαδικασίες λόγω εμπλοκής στο Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας και επικείμενων εκλογών εκεί.

Με λίγα λόγια, ρίσκα, ελπίδες και φόβοι, όλα μαζί!