ΑΠΟΨΕΙΣ

«Εχθροί» της νεολαίας

Η στάση/απεργία που κήρυξε ξαφνικά την Παρασκευή η ΟΛΜΕ για να σαμποτάρει τις χθεσινές εξετάσεις εισαγωγής στα Πρότυπα Σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης απέτυχε οικτρά. Ισως εξαιτίας της γενικής κατακραυγής, πιθανότατα επειδή η απόπειρα κρίθηκε παράνομη από το δικαστήριο, ενδεχομένως γιατί ήταν αναμενόμενο εξαρχής ότι οι εκπαιδευτικοί που είχαν επιλεγεί να συμμετάσχουν στις εξετάσεις δεν θα υπάκουαν στην παρότρυνση ανταρσίας του συνδικαλιστικού τους οργάνου, η ουσία είναι ότι οι εξετάσεις έγιναν κανονικά.

Η αποτυχία, όμως, του νέου σαμποτάζ που επιχείρησε η ΟΛΜΕ κατά της εκπαίδευσης δεν αλλάζει την ουσία. Ούτε φυσικά οι αμήχανες ανοησίες που επικαλέστηκε εκ των υστέρων ο πρόεδρός της, προκειμένου να βγει από τη δύσκολη θέση, υποβαθμίζοντας το εγχείρημα. Αλλωστε και μόνο το γεγονός ότι οι συνδικαλισταράδες εξήγγειλαν τη στάση/απεργία το μεσημέρι της Παρασκευής αποδεικνύει τη δολιότητά τους, καθώς υπολόγιζαν ότι δεν θα υπήρχε χρόνος αντίδρασης από την κυβερνητική πλευρά, λόγω του Σαββατοκύριακου που ακολουθούσε. 

Η ουσία, λοιπόν, είναι ότι οι συγκεκριμένοι αποδεικνύουν συνεχώς πως είναι αδίστακτοι σε βαθμό ανηθικότητας και δεν έχουν απολύτως καμία θετική σχέση με οποιαδήποτε πτυχή της εκπαίδευσης και της παιδείας. Τους αξίζει να χαρακτηριστούν «εχθροί» της νεολαίας, αν όχι ολόκληρης της κοινωνίας. Αδιάφορο εάν υποκινούνται από κόμματα και βρίσκουν θαλπωρή σε αυτά ή εάν λειτουργούν κυρίως ως συντεχνία, στόχος τους είναι το βόλεμα και τα προνόμια, με εργαλεία την ισοπέδωση προς τα κάτω και την αντίθεση σε κάθε προσπάθεια βελτίωσης του παρόντος και του μέλλοντος των παιδιών. Το χειρότερο, αυτοί οι άνθρωποι ψηφίζονται από κάποια εκλογική βάση ομότεχνων ψηφοφόρων!

Ο υπογράφων είχε την τύχη και το προνόμιο να μαθητεύσει σε ελληνικό σχολείο, που τότε τουλάχιστον (πολλά χρόνια πριν) συγκαταλεγόταν στα καλύτερα του κόσμου, κρίνοντας από την ακαδημαϊκή συνέχεια επιβλητικού ποσοστού των αποφοίτων του. Ανταγωνιστικά αυτού του σχολείου εκείνη την εποχή ήταν ελάχιστα μη κερδοσκοπικά ιδιωτικά και, ακόμη περισσότερο, τα πρότυπα δημόσια· το Βαρβάκειο, το Πειραματικό, η Ευαγγελική στην Αθήνα, η Ιωνίδειος στον Πειραιά, το Πειραματικό στη Θεσσαλονίκη, κάποια άλλα εκεί, όπως το 2ο και το 5ο. Με εξαιρετικούς καθηγητές, με εκπαιδευτικές αρχές στις οποίες κυριαρχούσε η αξιολόγηση διδασκόντων και διδασκομένων, και αξιοζήλευτο ποιοτικό μαθητικό προϊόν που προερχόταν από τα σπλάχνα της κοινωνίας και με τη σειρά του την εμπλουτίζει. 

Η ΟΛΜΕ βρίσκεται στην πρωτοπορία της μαύρης αντίδρασης. Διανθίζει με μπουρδολογία την επιχειρηματολογία της για να κρύψει την απέχθειά της στην αξιολόγηση με οποιαδήποτε μορφή, άρα στην προσπάθεια και στην  πρόοδο. Βασικό χαρακτηριστικό, όμως, των Προτύπων είναι η αξιολόγηση και γι’ αυτό τα πολεμά χωρίς ντροπή και με λύσσα. Η απάντηση σε αυτή την αντιδραστική και εξευτελισμένη ΟΛΜΕ είναι περισσότερη αξιολόγηση, που να περιλαμβάνει επίσης καθιέρωση εξετάσεων μεταξύ γυμνασίου και λυκείου σε όλα τα σχολεία, ταυτόχρονα με αξιόπιστη ενίσχυση της τεχνικής εκπαίδευσης. Για το καλό των παιδιών.