ΑΠΟΨΕΙΣ

Κατάσταση lose – lose ή win – win;

Απίστευτο και όμως αληθινό, ο Αλέξης Τσίπρας, ο Γιάνης Βαρουφάκης και η λοιπή κυβέρνηση κατάφεραν να φέρουν τη χώρα σε κατάσταση lose – lose μέσα σε πέντε μήνες και κάτι. Είναι φανερό τώρα ότι αν δεν υπάρξει συμφωνία την τελευταία στιγμή, η χώρα πάει στην καταστροφή (lose), και αν υπάρξει, θα είναι πολύ πιο επώδυνη από εκείνη που θα μπορούσε να υπογραφεί τον Φεβρουάριο (πάλι lose). Σε κατάσταση lose – lose βρίσκεται και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, αν υποτεθεί ότι δεν είχε ποτέ κατά νου και δεν υπηρέτησε σχέδιο εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, ίσως και από την Ευρωπαϊκή Ενωση, όπως διαβεβαίωσε χθες κατά την ομιλία του στο Ευρωκοινοβούλιο.

Από την άλλη πλευρά, αν ξαναδεί κάποιος από την αρχή όλο το βίντεο της ρητορικής, των εξαγγελιών και των ενεργειών την περίοδο που ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ ήταν στην αντιπολίτευση και μετά που έγιναν κυβέρνηση, είναι πάρα πολύ δύσκολο να δεχθεί ότι η χώρα έφτασε στο σημερινό σημείο, εξαιτίας δικών της κακών εκτιμήσεων, λαθών, άγνοιας, ατυχιών ή και κακής βούλησης των ξένων. Οτι δηλαδή η κυβέρνηση είχε αγαθές προθέσεις, ήθελε και θέλει να την κρατήσει μέσα στην Ευρωζώνη, πάση θυσία, αλλά έκανε τα λάθος βήματα. Αντίθετα, αυτός ο κάποιος θα καταλήξει αβίαστα στο συμπέρασμα ότι ο Αλ. Τσίπρας, ο Γ. Βαρουφάκης και το επιτελείο τους έσπρωχναν προς το Grexit με όλη τους τη δύναμη και έχοντας πλήρη επίγνωση του τι κάνουν. Έμπαιναν συνεχώς και ηθελημένα στη γωνία για να μη μπορούν να βγουν απ’ αυτήν…

Σε αυτή την περίπτωση βέβαια, η κατάσταση lose – lose ισχύει μόνο για τη χώρα και τους πολίτες της, ειδικά τους λεγόμενους ευρωπαϊστές. Για τον Αλ. Τσίπρα και την παρέα του η κατάσταση είναι win – win και την έφεραν εκεί ακριβώς που ήθελαν. Να βγάλουν τη χώρα από την Ευρωζώνη, ίσως και από την Ευρωπαϊκή Ενωση (λόγω της ανυποχώρητης στάσης των εταίρων), να επαναφέρουν τη δραχμή και μάλιστα με τη συναίνεση του λαού, όπως προέκυψε από το δημοψήφισμα, ακόμα και με τη σύμφωνη γνώμη των κομμάτων της αντιπολίτευσης, όπως άρχισαν ήδη να υποστηρίζουν, μετά το σφάλμα που έκαναν οι ηγεσίες τους να προσέλθουν στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, την περασμένη Δευτέρα (win). Οχι γιατί η στάση τους ήταν αμφίσημη, αλλά γιατί το παιχνίδι παίζεται σε επίπεδο επικοινωνίας, και εκεί η κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι είναι ασυναγώνιστη στην Ελλάδα τουλάχιστον.

Ετσι όπως έχουν τα πράγματα, ο μόνος τρόπος να αποφευχθεί το Grexit είναι να αποδεχθεί η κυβέρνηση μία επώδυνη συμφωνία που δεν απαιτείται πια από τους δανειστές μόνο, αλλά και από την αντικειμενική πραγματικότητα. Οι τράπεζες και η οικονομία βρίσκονται σε τρισχειρότερη κατάσταση από τις εκλογές του Ιανουαρίου, και αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς με στοιχειώδη αντίληψη. Αρα χρειάζονται σκληρότερα μέτρα από τα περιβόητα 8, ή 8,5 δισ. ευρώ, για τα οποία γινόταν λόγος στη διάρκεια της διαπραγμάτευσης, έως τις 30 Ιουνίου. Πώς είναι, λοιπόν, δυνατόν να φέρει μία τέτοια ανάλογη συμφωνία ο Αλ. Τσίπρας για έγκριση από το δεδομένο κόμμα του, τη δεδομένη κοινοβουλευτική ομάδα και τον δεδομένο λαό, που μόλις την περασμένη Κυριακή ψήφισε ΟΧΙ με πλειοψηφία 61,3%; Έστω και αν το ΟΧΙ ερμηνεύτηκε από τον πρωθυπουργό και τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς ως ΝΑΙ στην Ευρώπη (πάλι win)…

Τούτων λεχθέντων και με τον Αλ. Τσίπρα να φροντίζει να κάνει άνω-κάτω την Ευρωβουλή υπό τις επευφημίες των ακροδεξιών Λεπενιστών και Φαρατζιστών, οι οιωνοί δεν είναι καλοί. Για όσους από τους Ελληνες νιώθουν Ευρωπαίοι!