ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Δημήτρης Σταματιάλης: «Η Ελλάδα δεν είναι το κέντρο του σύμπαντος όπως πολλοί νομίζουν»

dimitris-stamatialis-i-ellada-den-einai-to-kentro-toy-sympantos-opos-polloi-nomizoyn-2011080

Γιατί πολλοί Ελληνες διαπρέπουν στο εξωτερικό;

Παρά τις δυσκολίες της εκπαίδευσης στη χώρα μας, οι Ελληνες έχουν καλό γνωστικό υπόβαθρο και, σε αντίθεση με τις ανακρίβειες που συχνά λέγονται και γράφονται, διαθέτουν όρεξη για δουλειά και θέλουν να προκόψουν. Εφόσον λοιπόν στο εξωτερικό επικρατεί η αξιοκρατία, έχουν αρκετές ευκαιρίες για να αξιοποιήσουν τα προσόντα τους.

Πώς σας αγγίζει η κρίση της Ελλάδας;

Aμεσα μέσω της οικογένειάς μου και των φίλων μου: η σύνταξη του πατέρα μου, ο οποίος δούλευε σκληρά επί 40 χρόνια για να μας μεγαλώσει και να μας σπουδάσει, γίνεται ολοένα και μικρότερη. Η πρόσβαση των γονιών μου στη δημόσια υγεία είναι σχεδόν αδύνατη, ενώ οι ευκαιρίες για δουλειά σε φίλους περίπου μηδαμινές. Από τη μεριά μου, προσπαθώ όσο μπορώ να τους βοηθήσω, αλ λά αυτή η κατάσταση με θλίβει τρομερά.

Σε τι ελπίζετε;

Στην αφύπνιση των Ελλήνων, ειδικά των νέων, και στη δημιουργία μιας διαφορετικής τάξης αρχών – είναι φανερό ότι ως λαός δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να εναποθέτουμε τις ελπίδες μας για πρόοδο στο κράτος. Οι πρακτικές του παρελθόντος, βασισμένες στη διαφθορά και την αναξιοκρατία, πρέπει να ξεχαστούν. Ελπίζω ακόμη ότι οι δανειστές μας αλλά και οι κυβερνώντες θα καταλάβουν γρήγορα ότι «το δόγμα του σοκ» δεν αποτελεί λύση – αυτό κατέστρεψε λαούς στο παρελθόν και καταστρέφει κι εμάς τώρα.

Η ελληνικότητα είναι αίσθημα ή συνείδηση;

Συνείδηση είναι ό,τι μας συνδέει με τους προγόνους μας: κάτι που θα συνεχιστεί στα παιδιά μου, ακόμη κι αν μεγαλώνουν σε άλλη χώρα.

Γιατί φύγατε; Και με ποια προϋπόθεση θα γυρίζατε στην πατρίδα;

Εφυγα με την προοπτική να αναπτύξω τις γνώσεις μου και να αποκτήσω νέες εμπειρίες. Τελικά η νέα πατρίδα μου με κέρδισε και έπειτα από 15 χρόνια στο εξωτερικό η επιστροφή μοιάζει δύσκολη. Θα γύριζα μόνο εάν γινόταν να πειστώ ότι η αξιοκρατία και ο ορθολογισμός έχουν επικρατήσει στην Ελλάδα.

Η δεύτερη χώρα σας σε τι σας επηρέασε;

Μου έδειξε πρώτα απ’ όλα ότι η Ελλάδα δεν είναι το κέντρο του σύμπαντος, όπως πολλοί νομίζουν. Με έμαθε να λύνω τα προβλήματά μου χωρίς διαπληκτισμούς και να σέβομαι το περιβάλλον.

Ποια ελληνική συνήθειά σας κρατήσατε;

Να διαβάζω ελ ληνική εφημερίδα στο κρεβάτι κάθε πρωί Σαββάτου με ελληνικό καφέ. Και να παίζω κάπου-κάπου μπάσκετ, φορώντας τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας!

Ενα πρόσφατο ελληνικό έργο τέχνης που σας άγγιξε.

Οφείλω να ομολογήσω ότι τα τελευταία χρόνια δεν καταφέρνω να παρακολουθήσω τις εξελίξεις σχετικά με την τέχνη στην Ελλάδα. Ομως, ένα δεν θα ξεχάσω: το δέος και το θαυμασμό όλης της οικογένειάς μου όταν για πρώτη φορά επισκεφτήκαμε το Μουσείο Ακρόπολης.

Εάν ήταν στο χέρι σας να αλλάξετε ένα πράγμα στην Ελλάδα, αυτό ποιο θα ήταν;

Την έλλειψη οργάνωσης που μας διακρίνει σε κάθε επίπεδο ζωής.

Τι πιο μικρό ελληνικό αγάπησα.

Τη μυρωδιά του γιασεμιού στον κήπο της γιαγιάς μου.

Ο Ελληνας ήρωάς μου.

Οι ήρωές μου: ο πατέρας μου και η μητέρα μου, πάντοτε έτοιμοι να θυσιαστούν για να δώσουν στα παιδιά και στα εγγόνια τους ένα καλύτερο μέλλον.