ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Από το Α έως το Ω: Αύγουστος Κορτώ

apo-to-a-eos-to-o-aygoystos-korto-2067603

Η εκδοτική και θεατρική του αυτοβιογραφική «Κατερίνα» κάνουν θραύση, ενώ η σημερινή μεταμεσονύχτια ανάρτησή του στο Facebook, με 3.226 likes, έγραφε: «Καμιά φορά διαβάζω μια ανάρτηση -θυμωμένη, πικραμένη, απελπισμένη, από χέρι γνωστού ή αγνώστου- και σκέφτομαι, εσύ, πουλάκι μου, μια σφιχτή αγκαλιά θες τώρα να συνέλθεις». Ο Αύγουστος Κορτώ ή Πέτρος Χατζόπουλος, όπως είναι το πραγματικό του όνομα, δεν είναι συγγραφέας, είναι ένα κίνημα αγάπης και τρυφερότητας. Σήμερα, αυτοσυστήνεται μέσα από το γνωστό παιχνίδι αυθόρμητων συνειρμών.

Αγάπη: «To μονάκριβο Κουτάβι μου».

Βαρβαρότητα: «Να μη σ’ αγγίξει ποτέ -είναι απ’ τα δυσκολότερα πράγματα σ’ αυτή τη ζωή».

Γεννήθηκα: «Γεννήθηκα το 1979 στη Θεσσαλονίκη, ένα βράδυ που χιόνιζε, σε μια κλινική που αργότερα έγινε ωδείο. Ίσως γι’ αυτό η πετριά με τη μουσική. Στη συνέχεια, η παιδική μου ηλικία ήταν εξίσου απολαυστική -και γεμάτη λαχτάρες κι απαρηγόρητους καημούς- όσο το παιδικό δωμάτιο του μικρού Μαρσέλ στο πρώτο μέρος του 'Χαμένου Χρόνου'».

Δαίμονες: «Να ‘ναι καλά το ντιβάνι, τους έχω κλείσει στο μπαούλο τους».

Ερωτας: «Δεν περνάει ποτέ».

Ζηλεύω: «Δεν είμαι φθονερός, ούτε ζηλιάρης. Πολλή ψυχική οδύνη ο φθόνος και άλλη τόση η ζήλια».

Ήρωες: «Οι αγαπημένοι μου είναι οι πωλητές του περιοδικού δρόμου ‘Σχεδία’».

Θάνατος: «Θα τον καταπιούμε και αυτόν, τι να κάνουμε».
 
Ιστορία: «Το πώς έμαθα ότι είμαι συγγραφέας έχει πλάκα. Βρισκόμουν σ’ ένα πανδοχείο στο Μέτσοβο – ακόμα δεν είχα καν κινητό. Και με πήρε η Κατερίνα να μου πει ότι μια κυρία απ’ τις Εκδόσεις Εξάντας θέλει να εκδώσει το πρώτο μου βιβλίο. Χόρευα, με τις πιτζάμες στο δωμάτιο, επί περίπου δέκα λεπτά».

Καθρέφτης: «Μακριά κι αγαπημένοι».

Λάθη: «Δέκα τη μέρα τουλάχιστον, αλλιώς δεν έχει πλάκα».

Μικρό: «Φοράω 41 νούμερο παπούτσι. I rest my case».

Νύχτα: «Λατρεμένο τραγούδι της Αφροδίτης Μάνου».

Ξαποστέλλω: «Προτιμώ με κούριερ».

Ουφάκια: «Από το υποκοριστικό του 'ουφ'. Έτσι έλεγε η μάνα μου τις στενοχώριες που με βάραιναν, όταν ήμουν παιδάκι. Και όποτε μ' έβλεπε συννεφιασμένο, καμιά φορά την ώρα που έπεφτα για ύπνο και είχα άγχος για το αυριανό διαγώνισμα, έσκυβε από πάνω μου, έπιανε τα ουφάκια που βγαίναν απ' το στήθος μου, τα φυλάκιζε στη χούφτα της, τα πετούσε κάτω, τα πατούσε και τα εξόντωνε. Και κάθε, μα κάθε φορά, ένιωθα αμέσως καλύτερα – ευτυχισμένος μονομιάς».

Πόνος: «Να αποφεύγεται ή να αντιμετωπίζεται πάση θυσία. Με πονάει κάθε ανθρώπινη τραγωδία στην οποία βλέπω να καθρεφτίζεται ο εαυτός μου -αν η ζωή τα 'χε φέρει αλλιώς και είχα υποστεί τα τραύματα που οδηγούν τόσους ανθρώπους στο περιθώριο».

Ρίζες: «Μόλις βρήκα καινούριες γκρίζες τρίχες στον καθρέφτη. Βαλτή είσαι;».

Σαν: «με κοιτάς, ηλιοβασίλεμα τα μάτια σου, φωτιά».

Τοίχος: «Αριστουργηματικά διηγήματα του Σαρτρ».

Υποσημείωση: «Με κουράζει στην ανάγνωση».

Φόβοι: «Φέρε μου μια κατσαρίδα να σου δείξω».

Χρόνος: «Ο χρόνος με περιφρονεί και τον περιφρονώ. Η σχέση μας είναι ειλικρινής και αμοιβαία».

Ψέματα: «Τα καλύτερα ψέματά μου τα φυλάω για τα βιβλία μου».

Ωχ! : «Μόλις συνειδητοποίησα ότι άναψα τσιγάρο, ενώ είχα μόλις ανάψει και αφήσει το προηγούμενο στο τασάκι. Μου συμβαίνει συνέχεια».

* «Κατερίνα»: ΘΗΣΕΙΟΝ (Τουρναβίτου 7, Θησείο, τηλ. 210-3255444). «Το βιβλίο της Κατερίνας» (εκδ. Πατάκη). Το τελευταίο βιβλίο του Αύγουστου Κορτώ είναι το «Επειδή είναι η καρδιά μου» (εκδ. Πατάκη).

Διαβάστε τη συνέντευξη ακούγοντας το αγαπημένο άλμπουμ του Αύγουστου Κορτώ:

«No Need to Argue», Cranberries