ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Το «παξιμάδι» ενός απεργού… πείνας

to-paximadi-enos-apergoy-amp-8230-peinas-2059025

Από την Τρίτη και μετά μεσουρανεί στο Ιντερνετ ως «ο πρώτος απεργός πείνας που κατάφερε να παχύνει» και ο άνθρωπος που «κατάφερε να χωρέσει ένα ολόκληρο κοτόπουλο σε αποχυμωτή!».
Για τη σκωπτική αντιμετώπιση του απεργού πείνας Γ. Μιχελογιαννάκη φταίει λογικά η αμαρτωλή σακούλα. Αυτή, στην οποία ψαχούλευε λάθρα για φαγητό σε ζωντανή μετάδοση.

Μπορεί η ρεπόρτερ του ΑΝΤ1 να πρόλαβε τον απεργό πείνας πριν μπουκωθεί στον αέρα, αλλά το Ιντερνετ εστίασε στο πεινασμένο μάτι με το οποίο κοιτούσε τη λιχουδιά, και η καζούρα ξεκίνησε: «Ο κ. Μιχελογιαννάκης ανακοίνωσε πως μετά το μεσημεριανό γεύμα θα συνεχίσει την απεργία πείνας» να τιτιβίζει ο ένας, «στο Μαξίμου για συνάντηση με τον Σαμαρά οι γονείς του Μιχελογιαννάκη», να προβοκάρει ο άλλος.

Ο ίδιος ο κ. Μιχελογιαννάκης, όμως, συνεχίζει απτόητος. «Η πείνα δεν με πειράζει», λέει, και τα χάχανα ξαναρχίζουν. «Αλλά το κρύο με εξαντλεί». Και αν δεν έχει WiFi στο κουβερλί του να διαβάσει τι του γράφουν στο Twitter, σίγουρα έχει ακούσει την ανταπόκριση της Φ. Πιπιλή από τη Βουλή: «Μετά το 24ωρο εξευτελισμού της έννοιας “απεργία πείνας”», λέει, «ο Γ. Μιχελογιαννάκης επέστρεψε ροδαλός, χαρούμενος και χαμογελαστός»!

Αλλά, βέβαια, αυτή η ιδιότυπη απεργία πείνας, την οποία ο βουλευτής πρώτη φορά εγκατέλειψε την Τρίτη (τον έψαχναν οι ρεπόρτερ μέσα στη βροχή και τον βρήκαν να πίνει καφέ στο Σύνταγμα), δεν αποτελεί την πρώτη λαμπρή στιγμή της καριέρας του. Ας μην ξεχνάμε πως είναι ο άνθρωπος που εντόπισε δύο χαρακιές στο πάτωμα έξω από το γραφείο του Γ. Παπανδρέου, και έβγαλε ανακοίνωση πως «δεν ξαναμπαίνω στη Βουλή αν δεν σβήσετε τον σταυρό! Πατιέται και σφουγγαρίζεται!». Δεν είναι τυχαίο που, παρά τον τεράστιο ανταγωνισμό, εκείνος συνεχίζει να διατηρεί το ρεκόρ μεταπήδησης από κόμμα σε κόμμα, αφού έχει ήδη εξαντλήσει το ΠΑΣΟΚ, τη ΔΗΜΑΡ και τον ΣΥΡΙΖΑ, με αποτέλεσμα οι ΑΝΕΛ, παρότι ποτέ δεν τον φιλοξένησαν, να νιώθουν ρίγος μπρος στη βαθιά εσωτερική συγγένεια που τους συνδέει με τον ξεχωριστό αυτό πολιτευτή.

H μαντινάδα το 2011

Το ίδιο ρίγος πιθανότατα πιάνει και τον Γ. Παπανδρέου όταν τον θυμάται να του αφιερώνει εκείνη την εξαίσια μαντινάδα, το 2011: «Αλλος ξανοίγει τον γκρεμό και τόνε πιάνει ζάλη, και άλλος στην άκρη του γκρεμού χορεύει πεντοζάλη». Ποιος να το έλεγε πως η σχέση τους θα γκρεμιστεί λίγους μήνες μετά στην άβυσσο της ΔΗΜΑΡ; Ο κ. Μιχελογιαννάκης, πάντως, δεν το περίμενε. Διότι, όπως έλεγε, «εγώ και στις δύο κοινοβουλευτικές ομάδες όπου ανήκα (ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ), ήμουν πάντοτε σταθερός στις απόψεις μου». Τουλάχιστον μέχρι που τις άλλαξε, και πήγε στον ΣΥΡΙΖΑ.

Οι νέες απόψεις του, πάντως, είναι και αυτές κεφαλαιώδεις για τη μοίρα της Ελλάδας, γι’ αυτό και όποτε ξεφουρνίζει μία ακόμη, στέλνει sms στους δημοσιογράφους: «Θεωρώ πολύ σημαντικό για την κοινωνία τις σημερινές αλήθειες που λέω»!

Η μικρή ασυνταξία του μηνύματος μπορεί να ωχριά εμπρός στο αξέχαστο «ανδρός πεσούσης πας ανηρ ανδρεύεται» (το οποίο ο βουλευτής διάβασε στις κάμερες από χαρτί…), αλλά δίνει μια εικόνα της γενικής του συγκρότησης. Την οποία φωτίζει και η απομαγνητοφώνηση μιας δήλωσής του στη Βουλή: «Οι μούντζες απ’ έξω του Ιουνίου του Συντάγματος και της παρέλασης του κάθε παραστάτη που έβγαλε και μπήκε σε αμφισβήτηση ο ίδιος ο θεσμός, εμείς του απαντούμε σήμερα σαν έκφραση και σαν μια γιορτή άμεσης δημοκρατίας το δημοψήφισμα που θα γίνει».

Μετά από αυτό ο παράγοντας του Εδεσσαϊκού θα πρέπει να νιώθει καλοδεχούμενος στο πεζοδρόμιο του Συντάγματος. Στη σακούλα, άλλωστε, κάτι θα έχει απομείνει να τον φιλέψει ο βουλευτής από την Κρήτη.
Με, ή χωρίς αυτόν, ο Γ. Μιχελογιαννάκης συνεχίζει τον αγώνα του και δηλώνει επίσημα πως όλα είναι «συκοφαντίες» και πως δεν έφαγε «το βρώμικο παξιμάδι» κουκουλωμένος στην κουβέρτα. Και ίσως, τελικά, να έχει δίκιο που διαμαρτύρεται.

Το ζήτημα, βλέπετε, δεν είναι αν μασουλάει όταν κλείνουν οι κάμερες. Είναι πως τον Ιανουάριο συμπληρώνει 4 χρόνια που κρυφοτρώει το βρώμικο παξιμάδι από τη σακούλα του κοινοβουλευτισμού. Και πως σε τόσα κόμματα που πήγε, δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος να του την πάρει, επιτέλους, και να την πετάξει στα σκουπίδια.