ΚΟΣΜΟΣ

Αμφισβητούμενος αλλά πανίσχυρος ο Γκρούεφσκι

gruevski

Στον αστερισμό των πρόωρων βουλευτικών εκλογών εισέρχονται τα Σκόπια, με στόχο να ξεπεραστεί η πολιτική κρίση που εδώ και ενάμιση χρόνο κρατά παράλυτη τη χώρα και για την οποία η ευθύνη αποδίδεται στον πρωθυπουργό Νίκολα Γκρούεφσκι.

Η χώρα οδηγείται υπό την πίεση του διεθνούς παράγοντα στην κάλπη για να φύγει ο Γκρούεφσκι, όμως το πιθανότερο είναι ότι η FYROM θα οδηγηθεί σε μεγαλύτερο αδιέξοδο, αφού όλα δείχνουν ότι ο Σλαβομακεδόνας ηγέτης θα εξέλθει και πάλι νικητής –με «σχετική άνεση» κατά τις εκτιμήσεις των παρατηρητών στα Σκόπια– και αναβαθμισμένος από τη λαϊκή κολυμβήθρα, συνεχίζοντας την αυταρχική διακυβέρνηση για την οποία κατηγορείται. Με άλλα λόγια, όσοι θέλησαν να σκάψουν τον λάκκο του Γκρούεφσκι κινδυνεύουν τώρα να πέσουν οι ίδιοι μέσα…

Ο εθνικολαϊκιστής πρωθυπουργός κέρδισε τις εκλογές, για τέταρτη συνεχή φορά από το 2006, μόλις το 2014, και μάλιστα πανηγυρικά. Oμως καθώς συνέχισε στη γραμμή του αυταρχισμού, πόλωσε επικίνδυνα στο εσωτερικό τα πράγματα και εκνεύρισε Ευρωπαίους και Αμερικανούς που έβλεπαν να βαλτώνουν οι προσπάθειές τους για μεταρρυθμίσεις ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την ένταξη της FYROM στο ΝΑΤΟ. Υπό τις αφόρητες πιέσεις τους για πρόωρη προσφυγή στην κάλπη στα τέλη Απριλίου, με παραίτησή του από τα μέσα Ιανουαρίου, ώστε να ξεκαθαρίσει το γκρίζο πολιτικό τοπίο, ο Γκρούεφσκι έκανε πίσω δεχόμενος μάλιστα να προωθηθεί μέχρι τότε και ένα πακέτο μεταρρυθμίσεων και πρωτοβουλιών που θα διασφάλιζε το αδιάβλητο της όλης εκλογικής διαδικασίας. Επτά μήνες μετά τη συμφωνία για τις πρόωρες εκλογές και ενώ λίγα έως ελάχιστα από αυτά που είχαν συμφωνηθεί στο επίπεδο των μεταρρυθμίσεων έχουν προχωρήσει, η αντιπολίτευση δείχνει… μετανιωμένη για τη βιασύνη της.

Συνειδητοποιεί ότι όχι μόνο θα ηττηθεί για ακόμη μία φορά αλλά θα επαναφέρει στην πρωθυπουργία ισχυρότερο και περισσότερο αλαζόνα τον άνθρωπο που ήθελε να διώξει, και έχει αρχίσει με μισόλογα να ζητάει αναβολή…

Από πού αντλεί την πολιτική του ισχύ αυτός ο ηγέτης, που έχει ξεπεράσει στην καρέκλα της εξουσίας και το, όπως λένε στα Σκόπια, ίνδαλμά του, τον Βλαντιμίρ Πούτιν – εξ ου και το παρατσούκλι «Πουτινίσκος»;

Κατ’ αρχάς, από την απουσία αξιόπιστης αντιπολίτευσης που δεν έχει να προβάλει κάποια ελκυστική εναλλακτική λύση. Μαζί μ’ αυτό, ο ασφυκτικός έλεγχος των πάντων από τον ίδιο, το στενό περιβάλλον του και το κόμμα.

Κυρίως όμως είναι το ιδεολόγημα του εξαρχαϊσμού που τον έχει καταστήσει και τον κρατάει δημοφιλή στο σλαβομακεδονικό στοιχείο, το οποίο έχει πείσει ότι αυτόν επέλεξε η Ιστορία για να εκπληρώσει τα εθνικά του δίκαια, ανεξαρτήτως εάν παίζει με τη φωτιά, διευρύνοντας το ρήγμα με το ισχυρό αλβανικό στοιχείο στο Τέτοβο.

Ο Γκρούεφσκι παραιτείται με βάση τη συμφωνία τις επόμενες ημέρες –εκτός και αν αναβληθούν οι εκλογές– όχι γιατί βαρέθηκε την εξουσία ή διότι εμπνέεται από τη θεωρία του Μάο «ν’ αφήσουμε τα εκατό λουλούδια ν’ ανθίσουν», αλλά για να επανέλθει δριμύτερος και πιο αυταρχικός, αφού δύσκολα «παλιό άλογο αποκτά καινούργια περπατησιά».

Εκτός και εάν, όπως σιγοψιθυρίζεται στα Σκόπια, ο διεθνής παράγοντας τον αναγκάσει να αποχωρήσει νικητής μετά τις εκλογές, αφήνοντας την πρωθυπουργική καρέκλα σε κάποιον άλλον –ακούγεται το όνομα του ΥΠΕΞ Πόποσκι– έχοντάς του εξασφαλίσει φυσικά το ακαταδίωκτο, μια και πολλοί είναι εκείνοι που θέλουν να τον «στήσουν στον τοίχο». Οσοι όμως ξέρουν καλά τον Γκρούεφσκι θεωρούν ένα τέτοιο σενάριο ελάχιστα πιθανό… Αν, πάλι, ξανακαθίσει στον «θρόνο» του, το αδιέξοδο ίσως αποδειχθεί καταστροφικό για τη χώρα του.