Ηλίας Μαγκλίνης ΗΛΙΑΣ ΜΑΓΚΛΙΝΗΣ

Οι τομές στη Νέα Δημοκρατία

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η​​ πρόσφατη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με εκπροσώπους ΛΟΑΤΚΙ οργανώσεων (αρκτικόλεξο που προέρχεται από τις λέξεις Λεσβία, Ομοφυλόφιλος, Αμφιφυλόφιλος και Τρανς) συζητήθηκε αρκετά και με διάφορους τρόπους. Από τη μία, όσοι ποντάρουν εδώ και καιρό στο πρόσωπο του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ένιωσαν να δικαιώνονται.

Από την άλλη, ορισμένοι παλαιοσυντηρητικοί ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας ενοχλήθηκαν. Οπως ενοχλήθηκε και μερίδα του κλήρου. Επίσης, δυσφόρησαν οι παραδοσιακοί αντίπαλοι του Κυριάκου Μητσοτάκη, κατά βάση όσοι επιμένουν να υποστηρίζουν ακόμα ΣΥΡΙΖΑ αλλά και όσοι έχουν πάψει να τον υποστηρίζουν, στρεφόμενοι «πιο αριστερά» από το καλοκαίρι του 2015 κι έπειτα.

Η συνάντηση του κ. Μητσοτάκη με τους ΛΟΑΤΚΙ ήρθε όχι πολύ καιρό μετά την κακή εικόνα που παρουσίασε το κόμμα του με αφορμή το περίφημο Gay Parade, απ’ το οποίο η Νέα Δημοκρατία έλαμψε διά της απουσίας της, αποφεύγοντας ακόμα και να πάρει θέση, π.χ., μέσω κάποιας δήλωσης.

Υπό μία έννοια, η παρέλαση εκείνη ήταν σαν να μην συνέβη ποτέ για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης που φάνηκε να μην έχει το σθένος να λάβει την παραμικρή τοποθέτηση. Κι όταν, με καθυστέρηση, αναφέρθηκε (εκ παραδρομής;) από τα γραφεία της οδού Πειραιώς το όνομα βουλευτή της, ότι επισκέφθηκε την παρέλαση ως εκπρόσωπος, ο εν λόγω βουλευτής έσπευσε ταχύτατα, σχεδόν μέσα σε πανικό, να διαψεύσει την πληροφορία με «κελάιδισμα» στο Twitter.

Ουσιαστικά, η πρόσφατη συνάντηση ήταν κάτι που έπρεπε να έχει συμβεί εδώ και καιρό. Κι αν όχι η συνάντηση καθεαυτή, πάντως μια κίνηση της Νέας Δημοκρατίας προς μιαν άλλη κατεύθυνση που συνάδει με τον νέο αιώνα που διανύουμε. Καλό θα είναι στην εποχή μας να μην συζητάμε ακόμα τα αυτονόητα και, τουλάχιστον, να μην κλείνουμε τα μάτια μας σε συνανθρώπους μας που έχουν ταλαιπωρηθεί αφάνταστα όχι για κάτι που έπραξαν αλλά γι’ αυτό που είναι (καθαρός ρατσισμός, με άλλα λόγια), να μην κλείνουμε επίσης τα μάτια μας σε συμπολίτες μας που έχουν το αναφαίρετο ατομικό δικαίωμα στην ερωτική επιλογή και στάση ζωής και βέβαια στην ίδια την πραγματικότητα.

Η στάση της Νέας Δημοκρατίας ως προς το Parade είχε προβληματίσει και ενοχλήσει σοβαρά όσους πίστεψαν σε ένα διαφορετικό, σύγχρονο κεντροδεξιό κόμμα υπό την καθοδήγηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ηταν επίσης σαν να επιβεβαιώθηκαν οι σταθεροί φόβοι πολλών ότι από μόνος του ο κ. Μητσοτάκης δεν αρκεί για να μετατοπίσει έστω και λίγο ένα παλιό, βαρύ καράβι όπως είναι η Νέα Δημοκρατία. Η συνάντησή του, λοιπόν, με τους ΛΟΑΤΚΙ ήρθε να απαλύνει σε σημαντικό βαθμό την πρότερη εικόνα.

Ως γνωστόν, θα έχει δύσκολο έργο στο να χειριστεί ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης τα πιο συντηρητικά στελέχη και μέλη του κόμματός του, και βέβαια τον απλό κόσμο που φέρνουν μαζί τους. Εξυπακούεται ότι το ζήτημα των ΛΟΑΤΚΙ δεν θα είναι το μόνο που ενδεχομένως να φέρει σε σύγκρουση τον Κυριάκο Μητσοτάκη με την πιο παραδοσιακή λαϊκή βάση του κόμματός του και με την πιο «βαθιά» Νέα Δημοκρατία. Σε κάτι τέτοιες τομές, όμως, θα κριθεί ο ίδιος.

Ενα λεπτό σημείο τριβής θα είναι επίσης η σχέση του κόμματος με την Εκκλησία, θεσμό με μεγάλη εξουσία και επιρροή στη χώρα, με τον οποίο ούτε η ριζοσπαστική Αριστερά δεν τόλμησε να αντιπαρατεθεί, και όχι μόνον επειδή συγκυβερνά με τη λαϊκιστική Δεξιά, αλλά και επειδή γνωρίζουν καλά (το γνώριζαν από τον καιρό που ήσαν στην αντιπολίτευση) στην Κουμουνδούρου ότι αν θες να διατηρήσεις την εξουσία δεν τα βάζεις εύκολα με τον κλήρο.

Το διακύβευμα παραμένει το ίδιο από την αρχή: σε ποιο βαθμό θα μπορέσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης να επενδύσει στη μερίδα των λεγόμενων φιλελευθέρων, που ξεκινά από τον κεντροδεξιό χώρο και φτάνει έως και τον κεντροαριστερό, ή αν θα υποταχθεί σε ένα κατεστημένο που μπορεί όμως να του εξασφαλίσει προσβάσεις προς την εξουσία. Οι φήμες λένε πως απ’ το φθινόπωρο αναμένονται σημαντικές αλλαγές σε πρόσωπα εντός της Νέας Δημοκρατίας. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε προς ποια κατεύθυνση θα στραφούν οι επιλογές του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ