ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Διαδρομές ζωής με φως και χρώμα

ΓΙΟΥΛΗ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ

Μπανιέρα στον κήπο του κύριου Τ., 200x135 εκ.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Μετά την τελευταία έκθεση που είχε παρουσιάσει το 2011 στην Αθήνα, μια έκθεση αρκετά σκοτεινή και δύσκολη, φαίνεται ότι το χρώμα τον εκδικήθηκε. Κατακλύζει τον επισκέπτη από το πρώτο κιόλας έργο στον προθάλαμο, προτού περάσει στο εσωτερικό της γκαλερί Ευριπίδης, όπου φιλοξενείται η καινούργια δουλειά του Μιχάλη Μαδένη.

Η εκπνοή του 2017 μάς επιφύλαξε μια από τις πιο όμορφες και δυνατές εκθέσεις της χρονιάς, τη δουλειά ενός εξαίρετου ζωγράφου, που με αυτήν τη σειρά έργων αποδεικνύεται δεινός «μάστορας» του χρώματος, πανάξιος μαθητής του σπουδαίου Παναγιώτη Τέτση.

Ο Μιχάλης Μαδένης (γενν. 1960) πέρασε πολύ καιρό δίπλα στον Τέτση. Ηταν από τους Ελληνες ζωγράφους που τον έζησε περισσότερο. Τον παρακολούθησε να δουλεύει, έκανε μαζί του μεγάλους περιπάτους στην Υδρα, συζητήσεις για τη ζωγραφική, το χρώμα, τη σύνθεση. «Η διδασκαλία του υπάρχει μέσα μου», εξομολογείται στην «Κ». «Εζησα όμορφες, αγαπημένες, αξέχαστες στιγμές. Είμαι πολύ τυχερός».

Εκεί, στην πανέμορφη Υδρα, ο Μαδένης ζωγράφισε για πρώτη φορά τοπία. «Στα νιάτα μου», λέει γελώντας. «Αφορμή φυσικά ήταν το τοπίο του νησιού. Τώρα, έπειτα από πολλά χρόνια, το τοπίο ως θέμα επανήλθε με έναν τρόπο που δεν μπορούσα πια να το αποφύγω κι έτσι το ξαναέπιασα. Αφορμή ήταν μια έκθεση που κάναμε με τον Γιώργο Ρόρρη και τον Στέφανο Δασκαλάκη στην Πάτρα και την Καλαμάτα. Βλέπαμε το μοναδικό πελοποννησιακό τοπίο και το θαυμάζαμε. Τότε είπα πως κάποια στιγμή πρέπει να ζωγραφίσω τοπία. Η ευχή πραγματοποιήθηκε την τελευταία χρονιά που πηγαινοέρχομαι στην Κόρινθο. Η διαδρομή αυτή μου χάρισε πολλές όμορφες εικόνες. Ομως, ήταν δύσκολο να σταθώ κάπου και να ζωγραφίσω. Ετσι, έπρεπε να επινοήσω νέους τρόπους για να φτάσω στο αποτέλεσμα που ήθελα. Θυμήθηκα τον Τέτση. Οταν κάναμε μεγάλους περιπάτους και μας αποκαλυπτόταν ένα ωραίο τοπίο, μια όμορφη εικόνα, κράταγε σημειώσεις σ’ ένα χαρτί. Αυτό έκανα κι εγώ τώρα. Με ένα μολύβι, κρατούσα σημειώσεις βασικής σύνθεσης. Οσο για τη χρωματική εντύπωση, έκανα αυτό που πάντα έλεγε ο δάσκαλος: “ζωγράφισε αυτό που μένει”».

Βουνά και χωράφια υπό βροχή, αμπελώνες λουσμένοι στο φως, κορυφογραμμές, βράχια της παραλιακής, καταπράσινα χωράφια, λαμπερά λιόσπορα, ψηλά πεύκα. Τοπία από διαδρομές ζωής στην Κόρινθο, τη Νεμέα, αλλά και την Κομοτηνή, πατρίδα του Μιχάλη Μαδένη, την Ξάνθη, το Πεδίον του Αρεως, τόπο κατοικίας του ζωγράφου από τότε που εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.

«Στα τωρινά έργα του Μιχάλη Μαδένη το χρώμα γίνεται φως και αντίστροφα. Και αυτό επειδή ο χαρισματικός καλλιτέχνης δεν βλέπει, και δεν βιώνει μονάχα, αλλά “πλάθει” τις συνθέσεις του αξιοποιώντας κάθε φορά, στις επάλξεις μέσα από την ποιητική σε υφή ιδιοσυγκρασία του, τη δυναμική των συναισθημάτων του. (...) Τοπία ψυχογραφήματα καθώς προβάλλουν δέκτες και πομποί εντυπώσεων, μνημών, συνειρμών, χαρισματικά δοσμένων, μέσα από ένα –πάντοτε– στις επάλξεις χρώμα», σημειώνει στο κείμενο του καταλόγου η Ντόρα Ηλιοπούλου-Ρογκάν, ιστορικός τέχνης και τεχνοκριτικός. «Τοπία που χάρη στην ένταση του χρώματος-φωτός προβάλλουν παλμογράφοι ακόμη κι ενός απειροελάχιστου αλλά, πάντοτε, σημαδιακού συναισθηματικού κραδασμού. Και αυτή, ακριβώς, η αίσθηση είναι εκείνη που μετουσιώνει τόσο αυτά τα τοπία όσο και οποιοδήποτε άλλο θέμα εμπνέει τον καλλιτέχνη σε μετα-φυσικό ερέθισμα καθώς αντανακλά, πάντοτε, κάτι πέραν του άμεσα ορατού».

Η νέα αυτή σειρά περιλαμβάνει γύρω στα 60 έργα, μεγάλων, μεσαίων και μικρών διαστάσεων. Ηταν αδύνατον φυσικά να εκτεθούν όλα. Οι άνθρωποι της γκαλερί αγκάλιασαν τη δουλειά του Μιχάλη Μαδένη με ιδιαίτερη αγάπη. Η Νάσια Ευριπίδη «άνοιξε» όλους τους χώρους στα έργα του. Πίσω από το γραφείο της ξεχωρίζει ένα έργο με συγκινητική ιστορία: «Είναι ο πάγκος του Τέτση με τα εργαλεία του, έτσι όπως τον άφησε την τελευταία φορά που ζωγράφισε στο εργαστήριό του. Είναι ένα έργο - φόρος τιμής στον σπουδαίο καλλιτέχνη, άνθρωπο και φίλο. Σ’ αυτό το σπίτι έζησα, ζωγράφισα. Πρόκειται για παλιό έργο το οποίο δεν είχα τελειώσει. Είχε βγει από το τελάρο, είχε γίνει ρολό και βρισκόταν στην αποθήκη. Κάποια στιγμή το έφερα στην επιφάνεια, έβαλα κάποια στοιχεία που με απασχολούσαν από εκείνη την εποχή, ολοκληρώθηκε, και ήθελα να το βάλω σ’ αυτήν την έκθεση που έχει τον τίτλο “Διαδρομές”, γιατί η Υδρα είναι μια σημαντική διαδρομή της ζωής μου».

«Συγκινητική βραδιά»

Στα εγκαίνια, που έγιναν πριν από λίγες μέρες, μαζεύτηκαν πολλοί φίλοι, συνάδελφοι, δάσκαλοι, φιλότεχνοι που αγαπάνε τη δουλειά του ζωγράφου. «Ηταν μια συγκινητική βραδιά. Ακουσα λόγια ζεστά και ειλικρινή από άξιους ζωγράφους, από τη Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, έναν άνθρωπο που με έκανε να αγαπήσω τη ζωγραφική. Ολα αυτά είναι που μου δίνουν κουράγιο τις δύσκολες αυτές εποχές.

Η έκθεση του Μιχάλη Μαδένη απλώνεται και στους δύο ορόφους της γκαλερί. Σε μια γωνιά μάλιστα θα δει κανείς και μια «εικόνα από το μέλλον». Λίγα έργα με ένα αγαπημένο θέμα του Μιχάλη Μαδένη, τον παλιό, παραδοσιακό πάγκο του κρεοπώλη, ένα αντικείμενο που τον συγκινεί και με το οποίο θα ασχοληθεί εκτενέστερα σε μία από τις επόμενες εκθέσεις του.

​​Γκαλερί Ευριπίδης, Ηρακλείτου 10 & Σκουφά. Διάρκεια έκθεσης έως τις 13 Ιανουαρίου.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ