Κώστας Ιορδανίδης ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ

Το κύρος της πολιτικής

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΣΧΟΛΙΟ

Συνήλθε η Ολομέλεια της Βουλής για την υπόθεση Νovartis και άρχισε η συνεδρίαση με αγορεύσεις σε ατμόσφαιρα επαρχιακού ή ανωτάτου δικαστηρίου, κατά την κρίση ή την εμπειρία ενός εκάστου εκ των θεατών – εξυπακούεται, όλων εκείνων που αποφάσισαν να ανοίξουν την τηλεόραση λίγο μετά τις 9 χθες το πρωί.

Αναμενόταν να κλείσει η συνεδρίαση με βουλευτές να επευφημούν τους αρχηγούς τους και να αποδοκιμάζουν θορυβωδώς τους αντιπάλους. Σκηνές ρωμαϊκής αρένας, αφού είχε προηγηθεί εντυπωσιακή αναμέτρηση περί ερμηνείας του Συντάγματος και, γενικώς, περί δικαίου – λαμπρή κληρονομιά και αυτό της Ρώμης σε όλη την πολιτισμένη ανθρωπότητα. Σπιλώθηκαν υπολήψεις πολιτικών ανδρών. Κάποιοι εκ των θεατών ενδεχομένως να σχημάτισαν εντύπωση περί αθωότητος ή ενοχής εκ των κληθέντων σε απολογία. Η στήλη αυτή δεν πρόκειται να στήσει κάλπες για διαβάθμιση της εμπλοκής οιουδήποτε στο σκάνδαλο της Novartis. Πιστεύει στο τεκμήριο της αθωότητος των πάντων. Θυμοσοφούντες ορισμένοι θα επισημάνουν ότι δεν έχει υπάρξει, σχεδόν, ηγέτης τα τελευταία εξήντα χρόνια που να μην έχει σπιλωθεί για υπερβασίες – δικαίως ή αδίκως. Μάλιστα, κάποιοι εξ αυτών επανήλθαν στην εξουσία. Και οι πάντες δικαιώθηκαν όταν εξήντλησαν τον βίο τους, επί της γης. Το αντιπροσωπευτικό σύστημα –διχαστικό, εκ της φύσεώς του– επιφυλάσσει τους μεγαλύτερους επαίνους σε άσπονδους αντιπάλους, όταν αυτοί εκλείψουν. Υπάρχει, βεβαίως, μία διαρκής καταβαράθρωση του κύρους της πολιτικής. Οι εκστρατείες αυτοκαθάρσεως στο παρελθόν δεν έθεσαν τέλος στη διαφθορά. Αλλά, ασφαλώς, η λύση δεν είναι η κατάλυση του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος.

Διατυπώνονται φόβοι ότι με τον ευτελισμό του όλου συστήματος οι ικανοί και αξιόλογοι θα αποφεύγουν κάθε πολιτική εμπλοκή. Η έλξη, όμως, αναμείξεως εις τα κοινά είναι ακατανίκητη. Οχι από κενοδοξία αποκλειστικώς. Αλλά επειδή μόνον διά της εμπλοκής με θέματα δημόσιου και εθνικού συμφέροντος επέρχεται ιστορική δικαίωση και όχι διά της προσωπικής επιτυχίας, που αφορά μόνον στο άτομο και στην οικογένειά του. Ωστόσο, η κατάσταση δεν είναι απελπιστική, ασχέτως εάν η κυβέρνηση υπερέβη σαφώς τα εσκαμμένα. Το πολιτικό σύστημα απώλεσε κάθε δυνατότητα αυτενεργείας. Ο έλεγχος δεν θα παύσει ποτέ να ασκείται ασφυκτικά. Οι πολιτικοί εξ ανάγκης θα προσαρμοσθούν. Η διαφθορά δεν πρόκειται να εξαλειφθεί, αλλά ούτε θα προκύψει «πολιτικός πολιτισμός». Στο μόνο που μπορεί να προσβλέπει κανείς είναι «πολιτική εξημέρωση», που ισχύει και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Ο «πολιτικός πολιτισμός» είναι μονίμως το ζητούμενο, διότι ακόμη και εκεί που θεωρείται ότι έφθασε σε ανώτατο επίπεδο, η βαρβαρότης και διαφθορά δεν έλειψαν ποτέ.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ