Μιχάλης Τσιντσίνης ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗΣ

Μανώλης Χριστοδουλάκης: Προσόψεις

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΜΑΣΚΕΣ

Ενας πρώην πρωθυπουργός αναλαμβάνει τομεάρχης. Από την άποψη του κομματικού πατριωτισμού θα μπορούσε κανείς να δει τη στράτευσή του σαν πράξη αλτρουισμού. Για να μη στερήσει τις υπηρεσίες του από την παράταξη, ο εξωκοινοβουλευτικός πρώην πρωθυπουργός καταδέχεται την ταπεινή θέση – και ας εκλαμβάνεται ο διορισμός του ως επιστέγασμα της κουβελοποίησής του.

Οποια κι αν ήταν τα κίνητρα των διορισμένων του Κινήματος Αλλαγής, η γενική εντύπωση δεν άλλαζε: Στη βιτρίνα του σχήματος δέσποζαν βετεράνοι που έβρισκαν χώρο να ξαναϋπάρξουν, έστω και διπλωμένοι στα κλουβάκια των κομματικών αξιωμάτων. Από την πασοκική οπτική γωνία, αυτή η διανομή ήταν επιβεβλημένη για λόγους πλουραλισμού. Το νεογέννητο εγχείρημα δεν θα μπορούσε να στερεωθεί, αν δεν ήταν αντιπροσωπευτικό των συνιστωσών. «Τι σας πειράζει να συμμετέχει όλος ο κόσμος, τώρα στην αρχή;» έλεγαν. «Ο καθένας κάτι εκπροσωπεί».

Η ηγεσία είχε, όμως, επίγνωση και των παρενεργειών της «αντιπροσωπευτικότητας». Για να ισοφαρίσει τις εντυπώσεις, επιστράτευσε τον 27χρονο Μανώλη Χριστοδουλάκη για τη θέση του γραμματέα του κόμματος. Ο millennial προοριζόταν για αντικαρχιμακικό μπότοξ: για να λειάνει κάπως τις πρώιμες ρυτίδες που η ίδια η αρχιτεκτονική του νέου κόμματος είχε συσσωρεύσει στην όψη.

Το άγχος της ηλικίας βασανίζει τα συστημικά κόμματα από τότε που επικράτησε το εκλογικό υπόδειγμα του Τσίπρα. Στο ΠΑΣΟΚ έχουν δοκιμάσει και ξαναδοκιμάσει το παιδομάζωμα – με άνισα αποτελέσματα. Το πείραμα του εκπροσώπου, ας πούμε, κρίθηκε επιτυχημένο. Εξ ου και η προαγωγή του σε ομοσπονδιακό εκπρόσωπο του ΚΙΝΑΛ. Εχοντας τη διαρκή καθοδήγηση των παιδαγωγών της Χαριλάου Τρικούπη, ο εκπρόσωπος καθιερώθηκε χάρη σε δύο δεξιότητες: τη μειλιχιότητα· και, κυρίως, την ικανότητά του να μην πνίγεται από τα κλισέ που αναμηρυκάζει.

Η ανανέωση δεν θα σταματήσει στο δίδυμο της βιτρίνας. Στόχος είναι να συνεχιστεί και στους υπόλοιπους κλάδους της οργάνωσης – στις θεματικές και τις τοπικές γραμματείες, για τις οποίες θα αξιοποιηθούν κι άλλα νέα στελέχη, που είναι τώρα άγνωστα. Ο σκελετός αυτός δεν επηρεάζει, βέβαια, τη γραμμή.

Σε αυτό το συμπέρασμα οδηγήθηκαν όσοι άκουσαν τη Φώφη Γεννηματά να παρουσιάζει μια αναδιατυπωμένη εκδοχή της τακτικής για τις μετεκλογικές συνεργασίες: Θα συνεργαστούμε με όποιον συμφωνεί μαζί μας, αφού πάρουμε την τρίτη εντολή. Αφού δηλαδή θα έχει αποτύχει ο σχηματισμός κυβέρνησης από το πρώτο κόμμα, ο τρίτος θα καλέσει τον πρώτο να συνεργαστούν με τους δικούς του όρους. Πρόκειται για την παλιά υπεκφυγή, εμπλουτισμένη.

Το ΠΑΣΟΚ, διά του ρίσκου της Γεννηματά, κατάφερε να εδραιωθεί ως ο ταμιευτήρας της Κεντροαριστεράς. Το όχημα όμως δεν αλλάζει τον οδηγό. Η ηλικία του κόμματος δεν αλλάζει επειδή ο γραμματέας προσφωνεί την πρόεδρο «κυρία Φώφη».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ