ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Το «στοίχημα» του νέου Προέδρου της Βουλής

ΓΙΩΡΓΟΣ Σ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Αιφνιδίασε όλους όσοι είχαν αφεθεί στη βολική παραίτηση του «όλοι ίδιοι είναι και τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει». Αναστάτωσε εκείνους που είχαν αρχίσει κιόλας να ετοιμάζονται για νέους «αγώνες στην αρένα». Εκανε αρκετούς να ζητήσουν, προς στιγμήν, λιγότερη φασαρία για να ακούσουν και να ξανασκεφτούν ορισμένα πράγματα: Ο λόγος για τον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο της Βουλής Κωνσταντίνο Τασούλα και το μήνυμα που θέλησε να στείλει σήμερα αμέσως μόλις ανέλαβε τα θεσμικώς σημαντικά καθήκοντά του.

Η ομιλία ενός εκ των στελεχών του πολιτικού προσωπικού που ταύτισε την διαδρομή του με τους χώρους του Κοινοβουλίου και τους ήπιους τόνους, αποτέλεσε έναν «ύμνο» στα όσα το Κοινοβούλιο πρέπει να συμβολίζει. Εκείνα τα «αυτονόητα» που όχι μόνο μετατράπηκαν σε ζητούμενα, αλλά και τα οποία κακοποιήθηκαν πολλαπλώς σε περιόδους κρίσεων, με αποκορύφωμα την τελευταία πενταετία. Ο ίδιος το επισήμανε κάποια στιγμή απευθυνόμενος στην εθνική αντιπροσωπεία: «Το Κοινοβούλιο και η αντιπροσωπευτικότητα δεν βγαίνουν αλώβητα από την κρίση. Απεναντίας υπέστησαν τεράστιο πλήγμα κυρίως αποξένωσης του λαού, αλλά και επιπτώσεων από το σφιχταγκάλιασμα της εκτελεστικής εξουσίας».

Μέσα σε αυτό το κλίμα, υπογράμμισε με έμφαση: «Σε αυτή τη συγκυρία χρέος μας είναι να συμβάλλουμε, ώστε στα μάτια και στη συνείδηση των πολιτών η Βουλή να ανατρέψει την εικόνα απαξίωσής της». Και αμέσως μετά, με λόγια λιτά περιέγραψε το τί πρέπει να γίνει: «Στη Βουλή δεν πρέπει να έχει θέση καμία αδιάλλακτη εκδοχή του σκληρού πλειοψηφικού κοινοβουλευτισμού! Πρέπει να εκφράσουμε, όσο μπορούμε, την έννοια της ελεύθερης εντολής των βουλευτών. Οφείλουμε να τηρήσουμε κανόνες καλής νομοθέτησης στη νομοπαραγωγική διαδικασία κόντρα στην πολυνομία και στην κακονομία. Καλούμεθα να αποποιηθούμε την εμπαθή και τυφλή και την προφανώς αβάσιμη μετατροπή κοινοβουλευτικών διαδικασιών σε γκιλοτίνες διαβολής ή δικονομικής εξόντωσης πολιτικών αντιπάλων. Αξίζει να ασκούμε υπεύθυνο και τεκμηριωμένο Κοινοβουλευτικό Έλεγχο».

Δεδομένων των συνθηκών, του κλίματος που έχει διαμορφωθεί στις σχέσεις πολιτών-Κοινοβουλίου, του εύρους και του βάθους των τραυμάτων που έχουν σημαδέψει το σώμα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας στη χώρα μας, όλα τούτα μοιάζουν με όνειρο. Ο ίδιος μίλησε για «τιτάνιο έργο» που πρέπει να «φροντίσουμε να μην αποδειχθεί και σισύφειο». Μα επιμένει και επαναλαμβάνει: «Η αποκατάσταση του κύρους του Κοινοβουλίου είναι επιτακτική ανάγκη».

Ο κ. Τασούλας σε αυτό το «στοίχημα» θα έχει, προφανώς, να συναντήσει πολλά εμπόδια. Οχι μόνο από το χώρο των πολιτικών αντιπάλων, αλλά και από τους «εχθρούς», ή και από «φίλους». Παντού μπορεί κανείς να συναντήσει πρόσωπα ή και δυνάμεις που είτε εκ πεποιθήσεως, είτε από κεκτημένη ταχύτητα, είτε για λόγους κάκιστου πολιτικού μάρκετινγκ, εξακολουθούν να υφίστανται και προτίθενται να λειτουργήσουν ως φορείς των πολλών αρνητικών που έχουν συσσωρευθεί στο πολιτικό σκηνικό.

Εχει, ωστόσο, εν δυνάμει συμμάχους, που μπορεί να αποειχθούν περισσότερο από χρήσιμοι:  κατ’ αρχήν μεγάλο τμήμα μιας κουρασμένης και απογοητευμένης κοινής γνώμης, στο οποίο κυριαρχεί η ανάγκη για ουσιαστική αλλαγή και πρόοδο. Αλλά και αρκετά στελέχη του πολιτικού προσωπικού, εντός και εκτός της σημερινής κυβερνώσας πλειοψηφίας, που θέλουν να συμβάλλουν στο να γίνει η τωρινή Βουλή, «ο κοινοβουλευτικός πυλώνας της ανόρθωσης της χώρας».

Online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ