Μιχάλης Τσιντσίνης ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗΣ

Γκρέτα Τούνμπεργκ: Εντολές

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΜΑΣΚΕΣ

Μην οδηγείς αυτοκίνητο. Μη χρησιμοποιείς πλαστικά. Μην ανάβεις το κλιματιστικό. Μην ταξιδεύεις με αεροπλάνο. Μην τρως κρέας. Και, παρεμπιπτόντως, μη μιλάς χωρίς να μετρήσεις πρώτα ποιον μπορεί να προσβάλεις. Μη βρίζεις. Μην καπνίζεις.

Το σύγχρονο καθηκοντολόγιο πέφτει πιο βαρύ από τις εντολές της θρησκείας. Τόσες αμαρτίες και μάλιστα χωρίς θεό να επιβλέπει και να τιμωρεί; Δεν είναι πολύ χάλια αυτή η ζωή για να θεωρείται ελεύθερη;

Μάλλον έτσι, σαν μέρος της αντεπίθεσης απέναντι στη νεωτερική ηθική, μπορεί κανείς να εξηγήσει το μίσος κατά της Γκρέτα Τούνμπεργκ. Τι έχει κάνει η δεκαεξάχρονη ακτιβίστρια από τη Σουηδία –που άφησε το σχολείο για να αφοσιωθεί στον αγώνα κατά της κλιματικής αλλαγής, κινητοποιώντας χιλιάδες συνομηλίκους της για τον ίδιο σκοπό– για να αξίζει τόσο μίσος; Γιατί νιώθουν τόσοι πολλοί τόσο πολύ την ανάγκη να εκφράσουν τον αποτροπιασμό τους για τις κοτσίδες της· τον «φανατισμό» της· τον αυτισμό της;

Διότι στο πρόσωπό της βλέπουν όλες αυτές τις εντολές – όλα τα «μη» που πρέπει επειγόντως να ξορκίσουν. Το μήνυμα που κομίζει η Γκρέτα είναι, όντως, πολύ ανησυχαστικό. Λέει «πανικοβληθείτε». Η καταστροφή είναι ήδη ορατή.

Το μήνυμα αυτό καταγγέλλεται σαν ηθικολογική τρομοκρατία. Η κλιματική αλλαγή είναι, λένε, απλώς ένας εσχατολογικός μύθος περί κατακλυσμού, που χρησιμοποιείται ως φόβητρο έναντι της ανθρωπότητας.

Ετσι, εκείνοι που αψηφούν τις προβλέψεις για το κλίμα παραδίδονται πρώτοι σε δεισιδαίμονα τύφλωση, για να αρνηθούν αυτό που ήδη συντελείται μπροστά στα μάτια τους. Βαφτίζουν «Αποκάλυψη» την επιστήμη. Καταριούνται τα γεγονότα.

Ομοίως, εκείνοι που επαναστατούν απέναντι στη νέα βιοπολιτική –που θέλει τάχα να ελέγχει μέχρι τι θα τρώνε– επιτίθενται σε μια έφηβη, όχι γι’ αυτά που λέει, αλλά γι’ αυτό που είναι: το σώμα της, την ηλικία της, την πάθησή της. Αξίζει να προσέξει κανείς με ποιους –μεσαιωνικούς– όρους επιχειρείται η δαιμονοποίηση της Γκρέτα. Εκτός από όργανο συνωμοσίας, η μικρή είναι δύσμορφη, είναι υστερική, είναι ψυχικά άρρωστη: είναι δηλαδή τέρας.

Η κοινότοπη γλώσσα της πολιτικής οικολογίας περιγράφει την αδιαφορία για το κλίμα ως αυτοχειρία. Η στάση αυτή όμως δεν έχει τίποτε το αυτοκτονικό – καμία βλάβη εαυτού. Αντιθέτως. Είναι ένας εγωπαθής κυνισμός που υπερασπίζεται ένα παρόν χωρίς όρια, με τη βεβαιότητα ότι στο διάστημα μιας ζωής δεν θα χρειαστεί να καταβάλει το τίμημα.

Εχει ξεχωριστό ενδιαφέρον ότι η μανία κατά της Γκρέτα ανθεί σε μια χώρα που δεν μπορεί καν να μαζέψει τα σκουπίδια της. Που τα αφήνει να καίνε τα δάση (Ελαφόνησος), όταν δεν ξεβράζονται στη θάλασσα (Ανδρος). Εχει, επίσης, ενδιαφέρον ότι στην ίδια χώρα το απαραβίαστο κοινωνικό συμβόλαιο προβλέπει ότι οι επόμενες γενιές θα επιβαρύνονται με χρέος, για να πληρώνονται τώρα οι συντάξεις.

Ο λογαριασμός, γενικώς, στους επόμενους.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ