«Ήμουν Εξαρχειώτισσα από παιδί, από το 1969. Ζούσα στη Στουρνάρη 16», μου λέει η Φωτεινή Πιπιλή. «Τότε, στις πρώτες δεκαετίες της Μεταπολίτευσης, υπήρχαν αυθεντικοί αναρχικοί στη γειτονιά, όχι όπως οι σημερινοί μπαχαλάκηδες που δίνουν τον τόνο. Εκείνοι δεν κατέστρεφαν περιουσίες, όπως σήμερα. Αρχές της δεκαετίας του ’90 μπήκαν τα συμφέροντα, με στόχο να υποχωρήσει η έννοια της κατοικίας και της οικογένειας στα Εξάρχεια, και η γειτονιά να γκετοποιηθεί και να καταντήσει άντρο διαφόρων ομάδων, εμπόρων ναρκωτικών και μπαχαλάκηδων. Έτσι, καταλήξαμε στη σημερινή εικόνα».

Εξαρχειώτισσα που με τα χρόνια έγινε Παγκρατιώτισσα, η Φωτεινή Πιπιλή είναι πάντα έτοιμη να τα βάλει με όσους κάνουν τη ζωή των κατοίκων δύσκολη. Ακόμα περισσότερο σήμερα, που ύστερα από ένα διάλειμμα τεσσάρων ετών επέστρεψε στη Βουλή. 

Βέβαια, πάντα προσπαθώ να διακρίνω την ευθύτητα πίσω από τα συνήθη επικοινωνιακά τερτίπια των πολιτικών. Καχυποψία; Μάλλον απαραίτητη. Γνωρίζω τη Φωτεινή Πιπιλή από την πολιτική της διαδρομή, αλλά και από τις ουκ ολίγες φορές που την πέτυχα στο Παγκράτι να ανοίγει κουβέντα με πολίτες· με αυτό το τόσο χαρακτηριστικά ξερό, ευθύ ηχόχρωμα της φωνής της. Ο πατέρας της ήταν γόνος πολιτικής οικογένειας από την επαρχία Τριφυλίας-Ολυμπίας, η μητέρα της Μικρασιάτισσα πρόσφυγας. Για πολλά χρόνια διετέλεσε δημοτική σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων, πριν περάσει στην κεντρική πολιτική σκηνή, για να συνεχίσει να δίνει από εκεί τις προσωπικές της μάχες για «τον πολιτισμό της καθημερινότητας», όπως λέει η ίδια. 

«Εξελέγην με το περπάτημα. Είμαι πολιτικός του δρόμου και του πεζοδρομίου. Από επιλογή δεν είχα ούτε πολιτικό γραφείο, δεν χαλάω λεφτά σε συγκεντρώσεις, δεν στέλνω SMS. Περπατώντας συναντώ τους πολίτες, κάθε πέντε λεπτά με σταματούν και αρχίζει το κουβεντολόι: ζωόφιλους, αθηναιολάτρες, αγανακτισμένους με την αναξιοκρατία των “ημετέρων”, οργισμένους με τα μπαρ που “βαράνε” έως τις πέντε το πρωί, ανθρώπους που ταλαιπωρούνται στα μέσα μαζικής μεταφοράς».

 

 

Πώς σας φαίνεται η σημερινή Αθήνα; 

Δίνω δημόσια συγχαρητήρια στον Κώστα Μπακογιάννη, διότι κατάλαβε ότι ο δήμαρχος πρώτα πλένει, σκουπίζει και μετά φτιασιδώνει την πόλη. Η Αθήνα υπήρξε η πιο βρόμικη πόλη, η πιο εγκαταλελειμμένη, η πιο χύμα· η πιο απολίτιστη πρωτεύουσα του λεγόμενου πολιτισμένου κόσμου. Η απουσία του Καμίνη επί εννέα χρόνια από την καθημερινότητα της πόλης ήταν παραπάνω από εμφατική.

Ωστόσο, ο κ. Καμίνης συνέβαλε στο νοικοκύρεμα των οικονομικών του δήμου.

Το μόνο του μετάλλιο ήταν όντως ότι συμμάζεψε τις σπατάλες. Όμως δεν ήταν ούτε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος ούτε αρχιεπίσκοπος. Η απραξία του, αν και Συνήγορος του Πολίτη στο παρελθόν, επέτρεψε να μετατραπούν τα πεζοδρόμια των κεντρικών σημείων σε ένα απέραντο τραπεζοκάθισμα, όπου ο πεζός διαπραγματεύεται με τους θαμώνες για να περάσει. Προηγουμένως, βέβαια, έχει συνδιαλλαγεί νοερά με τις μοτοσικλέτες που παρκάρουν πάνω στα πεζοδρόμια, έχει κινδυνέψει από τα μηχανάκια που τρέχουν πάνω στα πεζοδρόμια ή και ανάποδα από τη ροή του δρόμου, έχει διασωθεί από τις σπασμένες πλάκες στα πεζοδρόμια και έχει προσπεράσει τις ρίζες των δέντρων που έχουν βγει πάνω στο πεζοδρόμιο. Ε, μετά από όλα αυτά, τι απομένει στον πολίτη; Να περπατήσει στον δρόμο. 

Επομένως, είστε απόλυτα ευχαριστημένη με τη νέα δημοτική αρχή;

Το επόμενο βήμα του νέου δημάρχου πρέπει να είναι ο έλεγχος των αδειών των καταστημάτων εστίασης. Τώρα γίνεται απλή γνωστοποίηση για το μαγαζί και μετά δεν ελέγχει κανείς. Το αίσχος του Δήμου Αθηναίων είναι πως δίνει η αρμόδια υπηρεσία άδεια για πέντε τραπεζοκαθίσματα και ο ιδιοκτήτης βάζει σαράντα. Ο δήμος εισπράττει από τις άδειες για τραπεζοκαθίσματα και δεν κάνει ελέγχους. Επίσης, πρέπει κάποια στιγμή να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν μπορεί να έχεις μπαρ κάτω από μια πολυκατοικία. 

Για το airbnb

Μπορεί θεσμικά ο δήμαρχος να παρέμβει για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων του airbnb στην Αθήνα;

Ο Μπακογιάννης πρέπει να έχει λόγο για το πώς θα υπάρξει ισορροπία ανάμεσα στο airbnb και στη γειτονιά. Κουκάκι, Θησείο, Εξάρχεια, Παγκράτι, Καλλιμάρμαρο σε λίγο θα είναι νεκρές γειτονιές όπου θα κυκλοφορούν μόνο βαλίτσες με κινητά που προβάλλουν το google map! Χρειάζεται και το airbnb, αλλά και μαμάδες, και μωρά, και σχολεία, και παιδικοί σταθμοί.Πρέπει να αποφασίσουμε πώς θέλουμε το κέντρο. Με μπουζουξίδικα και τραπεζοκαθίσματα ή με σχολεία και έναν λογικό αριθμό από καφετέριες, εστιατόρια, μπαρ.

Έχει ακουστεί η πρόταση για μεταφορά της Σχολής Αρχιτεκτόνων από την ιστορική έδρα του ΕΜΠ στου Ζωγράφου. Τι λέτε;

Αφουγκράζομαι τη θέση ότι τον αρχιτέκτονα δεν τον απομακρύνεις από το κέντρο. Από κει και πέρα, το Μετσόβιο πρέπει να ξαναβρεί την εθνική σημειολογία του, που δεν είναι μόνο το αναγνωρισμένο επίπεδο σπουδών. Το Μετσόβιο είναι και το σύμβολο της Ελλάδας του οράματος και της Διασποράς, που έδωσε τη δυνατότητα στους μεγάλους ευεργέτες να προσφέρουν. Θέλει χρόνο και λεπτούς χειρισμούς και από την αστυνομία.

Μείνατε εκτός Βουλής για τέσσερα χρόνια, από το 2015 έως και τον Ιούλιο του 2019. Πώς το αντιμετωπίσατε;

Το πρώτο χρονικό διάστημα ήμουν σε πανικό, γιατί από 17 χρονών είχα βαρύ καθημερινό πρόγραμμα. Επί περίπου πέντε μήνες αναρωτιόμουν πώς θα περνά η μέρα μου. Βέβαια, σε αυτό το διάστημα έκανα πράγματα που δεν είχα κάνει ποτέ στη ζωή μου, ταξίδεψα για παράδειγμα. Μετά άρχισα να αρθρογραφώ, είχα συμμετοχή στα αθηναϊκά πράγματα. Από την άλλη, ευτυχώς που δεν ήμουν στη Βουλή αυτή την τετραετία, διότι με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον Παύλο Πολλάκη δεν θα το άντεχα.

Μιλάτε τώρα με τον κ. Πολλάκη;

Δεν λέμε ούτε «καλημέρα».

 

 

Ο πολιτικός όρκος

Είστε η μόνη βουλευτής της ΝΔ που ορκιστήκατε με πολιτικό όρκο. Δεν φοβηθήκατε το πολιτικό κόστος;

Να φοβηθώ για τις πεποιθήσεις μου; Άλλωστε είναι γνωστές. Διαχρονικά ήμουν υπέρ του διαχωρισμού κράτους-Εκκλησίας σε οποιονδήποτε τομέα της λειτουργίας της πολιτείας. Αυτό δεν έχει να κάνει καθόλου με τα θρησκευτικά πιστεύω. Η πλειοψηφία των βουλευτών αγανακτεί όταν μπαίνουν οι παπάδες στη Βουλή, αλλά στην πράξη δεν κοτάνε.

Αυτό δεν είναι αντιφατικό για ένα σύγχρονο κόμμα;

Αυτό που κατηγορούν ως φοβική τη Δεξιά, ισχύει. Πασοκοποιήθηκε μέχρι το μεδούλι. Από ρουσφέτια, από διορισμούς ημετέρων στο Δημόσιο, αλλά κυρίως από τον μετεμφυλιακό φόβο μήπως μας πουν συντηρητικούς και δεξιούληδες. Και δυστυχώς, οι κεντροδεξιοί και οι κεντρώοι που υπήρχαν τότε στην κοινωνία απορροφήθηκαν από την ίδια λογική, δεν βοήθησαν με τη φωνή τους καθόλου· συνέβη το ακριβώς αντίθετο από αυτό που συμβαίνει σήμερα, και ειδικότερα από τη στιγμή που ανέλαβε την εξουσία ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ο Μητσοτάκης δεν έγινε πρωθυπουργός από τους σταθερούς νεοδημοκράτες, ψηφίστηκε σχεδόν από το σύνολο των κεντρώων, μετριοπαθών πασόκων, από τους φιλελεύθερους, ακόμη και από αριστερούς.

Πώς αξιολογείτε τους πρώτους μήνες της κυβέρνησης; 

Είμαι υπερήφανη που είμαι μέλος του κοινοβουλίου και της κυβερνητικής παράταξης. Ό,τι βασικό είχαμε πει το υλοποιήσαμε, και αυτό εισπράττεται από τον κόσμο. Βέβαια ο Μητσοτάκης έχει ένα πρόβλημα: πιστεύουν τόσο πολύ σε αυτόν οι πολίτες, που νομίζουν ότι όλα θα γίνουν άμεσα και χωρίς λάθη. Παιδιά, αφού είστε ευχαριστημένοι, υπομονή και σοβαρότητα.

Δίνετε την εικόνα μιας πολύ χειραφετημένης γυναίκας. Τι σας επηρέασε και τι καθόρισε την πορεία σας;

 Είμαι από τις γυναίκες που, από τη δεκαετία του ’70, κατανόησαν ότι έπρεπε να σταθούμε στα δικά μας πόδια για να πετύχουμε. Αυτό με επηρέασε· κατάλαβα ότι δεν πρέπει να προσκολληθώ σε πρόσωπα. Άλλωστε, και να βρεις τον άντρα της ζωής σου, για πόσο θα κρατήσει αυτό;  ■

 

Περιοδικό "Κ"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ