ΑΤΖΕΝΤΑ

Ματιές στον κόσμο

ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ο παλιός σιδηροδρομικός σταθμός του Ντιτρόιτ.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Ματιές

Η αναγέννηση του Ντιτρόιτ

ΗΠΑ

Ο παλιός σιδηροδρομικός σταθμός του Ντιτρόιτ είναι εγκαταλελειμμένος και παρουσιάζει μια όψη παραίτησης και φθοράς, αλλά σύντομα θα ξαναγεννηθεί. Είναι στα σχέδια της αυτοκινητοβιομηχανίας Ford, που επιστρέφει με επενδυτικά σχέδια στην παρηκμασμένη μεγαλούπολη και άλλοτε πρωτεύουσα της βιομηχανίας αυτοκινήτου. Ο παλιός σταθμός, γνωστός ως Michigan Central Station, στέκει κενός από το 1988 όταν εκτελέστηκε το τελευταίο δρομολόγιο. Ακούγεται ως μια ιστορία φαντασμάτων. Στο ογκώδες κτίριο, σαν ένα ψηλό συγκρότημα με δύο πυργοειδείς απολήξεις, η Ford θα δώσει νέα ζωή, όχι πλέον ως παραδοσιακό σταθμό τρένων αλλά ως συγκοινωνιακό κόμβο σε ένα πάρκο καινοτομίας, μαζί με ξενοδοχείο, εστιατόρια και καταστήματα. Μαζί θα αξιοποιήσει και γειτονικά εργοστάσια, επίσης εγκαταλελειμμένα. Το κτίριο χτίστηκε το 1913 στη θέση μικρότερου σταθμού που είχε καεί. Ηταν ακόμη η εποχή του τρένου στις ΗΠΑ. Η χρυσή περίοδος του σταθμού ήταν η δεκαετία του 1940, όταν διακινούσε πάνω από 4.000 επιβάτες ημερησίως. Στη δεκαετία του 1950 δόθηκε προτεραιότητα στο αυτοκίνητο σε όλη την Αμερική και ο σταθμός άρχισε σταδιακά να παρακμάζει.

Η περίπτωση του Ντιτρόιτ και η παρακμή του όπως και η σχεδιαζόμενη αναγέννησή του με σειρά άλλων επενδύσεων και παρεμβάσεων είναι χαρακτηριστική της ιστορίας των αμερικανικών πόλεων και των παραμέτρων της ανόδου και της πτώσης τους. Απηχεί τους κύκλους ζωής των αστικών κέντρων όπως τα γέννησε αρχικά ο 19ος αιώνας και τα παρέδωσε στον 20ό με όλες τις διακυμάνσεις, τις κορυφώσεις και τα χάσματα που ακολούθησαν. Ο 21ος αιώνας παραλαμβάνει όλη αυτήν την κληρονομιά του αστικού και υλικού πολιτισμού με ανοικτά τα ζητήματα της βιωσιμότητας, της βιοποικιλότητας και της συνοχής που πρέπει να διασφαλιστούν. Το Ντιτρόιτ εμφανίζεται σαν ένας πίνακας ασκήσεων, σαν ένα τεράστιο και προκλητικό εργαστήρι, στο οποίο συναιρούνται τα αποστάγματα της νέας σκέψης. Οπως αναφέρει σχετικό άρθρο των «Νιου Γιορκ Τάιμς», τα προβλήματα που γέννησε ο λεγόμενος εξευγενισμός ολόκληρων συνοικιών ή περιοχών σε άλλους τόπους είναι πλέον οδηγός ώστε να αποφευχθούν οι συνθήκες που τα δημιούργησαν. Το Ντιτρόιτ αναγεννάται και από τη φυσική περιέργεια που γέννησε η τρομακτική παρακμή του. Η απώλεια της ικμάδας του οδήγησε στην επιθυμία για την ολική ανόρθωση της πόλης. Μένει να το δούμε.

ΛΟΝΔΙΝΟ

Οι ξεχασμένοι Ινδοί

Μια σχετικά άγνωστη ιστορία φέρνει στο φως η έκθεση στη Wallace Collection στο Λονδίνο, όπου παρουσιάζονται οι Ινδοί ζωγράφοι στους οποίους παράγγελνε έργα η East India Company στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα. Εργα ποίησης και ομορφιάς συγκεντρώθηκαν για πρώτη φορά σε αυτό το κομψό μουσείο του Λονδίνου, σε μια ξεχωριστή έκθεση που επιμελήθηκε ο συγγραφέας Γουίλιαμ Νταρλίμπλ. Μια σημαντική σελίδα της ιστορίας των ινδοβρετανικών σχέσεων.

ΣΑΝ ΝΤΙΕΓΚΟ

Η τέχνη του Μπουγκερό

Επιτομή του βικτωριανού γούστου, ιδιαίτερα δημοφιλής στην εποχή του, η τέχνη του Γάλλου ακαδημαϊκού ζωγράφου Γουλιάμ-Αντόλφ Μπουγκερό (1825-1905) επανεξετάζεται υπό άλλο πρίσμα στη μεγάλη έκθεση-αφιέρωμα στην Πινακοθήκη του Σαν Ντιέγκο. Η έκθεση με τίτλο «Ο Μπουγκερό και η Αμερική» συγκεντρώνει πάνω από 40 έργα προερχόμενα από διάφορα αμερικανικά μουσεία, αναδεικνύοντας τη δημοτικότητα που είχε η τέχνη του στη μεσοαστική και μεγαλοαστική Αμερική από το 1870 έως το 1910.

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

Διακοσμητικές τέχνες

Οι νέες αίθουσες στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης, αφιερωμένες στις διακοσμητικές τέχνες της Βρετανίας από το 1500 έως το 1900, θα είναι το νέο δέλεαρ του μουσείου από τις 2 Μαρτίου. Στις δέκα αίθουσες παρουσιάζονται περί τα 700 εκθέματα, που θα αναπαριστούν την ιστορία του γούστου. Εσωτερικά του 18ου αιώνα θα εκτίθενται μαζί με πορσελάνες, έπιπλα και κάθε αντικείμενο, χρηστικό ή διακοσμητικό, ως προϊόν ενός ορισμένου αισθητικού σύμπαντος.

ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ

Τα χαμένα γλυπτά

Η Δημόσια Βιβλιοθήκη του Λος Αντζελες έχει θέσει στόχο να βρει τα χαμένα γλυπτά από την ορειχάλκινη κρήνη που κοσμούσε άλλοτε τον προαύλιο χώρο της. Η κρήνη αφαιρέθηκε, γιατί μέρος της αυλής μετατράπηκε σε πάρκινγκ το 1969. Εκτοτε αγνοήθηκε η τύχη της. Ενα μέρος μόνο των γλυπτών εντοπίστηκε, αλλά όχι το σύνολο. Η Βιβλιοθήκη προσφέρει αμοιβή 10.000 δολάρια. Το κτίριο χτίστηκε το 1926, σε ρυθμό μοντέρνο καλιφορνέζικο, από τον αρχιτέκτονα Bertram Goodhue.

ΜΠΙΛΜΠΑΟ

Ολαφουρ Ελίασον

Στο Γκούγκενχαϊμ του Μπιλμπάο εγκαινιάστηκε μόλις προχθές η νέα έκθεση του Δανοϊσλανδού καλλιτέχνη Ολαφουρ Ελίασον. Παρουσιάζει πάνω από 30 έργα της ιδιαίτερης αισθητικής αντίληψης του κόσμου, που πάντα τον χαρακτηρίζει. Γλυπτά, φωτογραφίες, ζωγραφική, εγκαταστάσεις με ευρεία χρήση υλικών – πάγος, ομίχλη, μούχλα, νερό σε μια σχεδόν ψευδαισθητική αποτύπωση ενός εσωτερικού και διαρκώς ρευστού σύμπαντος. Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 21 Ιουνίου.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ