Αλέξης Παπαχελάς ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ

Οταν το κράτος λειτουργεί

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΣΧΟΛΙΟ

Το ελληνικό κράτος «ενηλικιώθηκε» με απότομο τρόπο αυτές τις μέρες. Κλήθηκε μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες να διαχειρισθεί μία πρωτόγνωρη κρίση. Το έχει κάνει με επαγγελματισμό, αυταπάρνηση και επάρκεια. Μας αρέσει να λέμε ότι το κράτος μας είναι «χύμα». Είναι ό,τι του λες να είναι. Αν η πολιτική εντολή είναι να λειτουργεί σαν Μη Κυβερνητική Οργάνωση και να παρακολουθεί απαθώς τις εξελίξεις, τότε είναι βέβαιο ότι οι κρατικοί μηχανισμοί θα «κάτσουν». Ειδικά μάλιστα όταν οι άνθρωποι πληρώνονται ελάχιστα και μέσα σε πολύ αντίξοες συνθήκες. Οταν υπάρχει πολιτική βούληση, σαφείς εντολές και ηγεσία, το ελληνικό κράτος τα βγάζει πέρα μια χαρά. Δυσκολεύεται να ξεπεράσει τη χειμερία νάρκη των τελευταίων ετών, αλλά στο τέλος τα καταφέρνει. Προφανώς και υπάρχουν σοβαρά θέματα. Οταν πας από το «ανάποδα» στο «πρόσω», είναι λογικό να σε κοιτούν με απορία οι διάφοροι αξιωματούχοι. «Τι εννοείτε ακριβώς;» ρωτούν, και συμπληρώνουν «και δεν θα βρούμε τον μπελά μας αν το κάνουμε αυτό;».

Χρειάζεται προσοχή. Ο επαγγελματισμός, ο σεβασμός των κανόνων και των νόμων δεν έρχονται με την επιφοίτηση. Απαιτείται αυστηρότητα, πειθαρχία και συνεχής εκπαίδευση.

Το κράτος, ωστόσο, ενηλικιώθηκε γιατί έφερε εις πέρας μια αποστολή που είναι δυσάρεστη, σχεδόν απάνθρωπη. Κανείς δεν θέλει να κυνηγάει οικογένειες και παιδιά που έχουν χάσει τα σπίτια τους και αναζητούν ένα καλύτερο αύριο. Κανείς. Ενα κράτος έχει όμως εθνικά συμφέροντα που πρέπει να υπερασπισθεί, με όποιο κόστος μερικές φορές. Απέναντί μας δεν έχουμε άλλωστε μια απλή ανθρωπιστική κρίση, αλλά ένα ισχυρό και αδυσώπητο κράτος που αποφάσισε να εργαλειοποιήσει αυτούς τους δυστυχισμένους ανθρώπους για να εκβιάσει την Ελλάδα και την Ευρώπη. Η μεγάλη πλειονότητα της κοινής γνώμης αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει και στηρίζει την αυστηρή πολιτική προστασίας των συνόρων. Η αντίδραση και η κριτική είναι επίσης επωφελείς γιατί καλό είναι να κρατηθούν τα «μπόσικα» και να μη χαθεί η μπάλα.

Κανένας, ωστόσο, δεν μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα τι έπρεπε να κάνει η –όποια– ελληνική κυβέρνηση από την ώρα που άνοιξε τις πύλες η Αγκυρα. Να αφήσει τις ροές μέχρις ότου δεν αντέξει άλλο η χώρα; Να περιμένει τους Ευρωπαίους ηγέτες να αφυπνισθούν από τον βαθύ ύπνο, να συσκεφθούν, να συμφωνήσουν να αλλάξουν το Δουβλίνο, να υιοθετήσουν ένα νέο σχέδιο κατανομής των προσφύγων και μετά να ξυπνήσουμε όλοι μαζί; Δεν υπήρχε άλλη λύση και αυτό το γνωρίζει καλά και η αντιπολίτευση.

Εχουμε μπει σε μια εποχή μεγάλων, απρόβλεπτων και ασύμμετρων απειλών. Για να τις αντιμετωπίσουμε, χρειαζόμαστε ένα κράτος που μπορεί να λειτουργεί με επαγγελματισμό και –ενίοτε– με σκληρότητα.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ